Zenuwachtig liet ik Harry het huis zien. Er viel niet zoveel te zien, maar toch keek hij met een grote glimlach om zich heen. Vlug ging ik voor hem uit de trap op, naar mijn slaapkamer. Met een grote zucht dumpte ik mijn weekendtas in de hoek. Harry volgde mijn voorbeeld, waarna hij zijn ogen liet glijden over mijn kleine slaapkamer. Zijn ogen bleven hangen op de quote boven mijn bed, om vervolgens mijn fotolijstjes te bekijken. Verlegen bleef ik wachten op iets van commentaar of een verandering in zijn houding. Ik kreeg niks, behalve een nieuwsgierige blik op mijn boekenkast, foto’s en wereldkaart.
‘Ik tennis,’ lichtte ik de bekers toe, die ik weg had gestopt in een hoek. De doos moest nog naar zolder gebracht worden, maar daar had ik nog geen tijd voor gehad. ‘Dat zijn er veel,’ complimenteerde hij. Ik glimlachte kleintjes en haalde mijn schouders op. Het was vooral van mijn jeugd, toen ik nog wel is tweede of derde werd. Soms ook eerste, maar dat was voornamelijk met mijn competitieteam.
‘Ja, als kind won ik nog,’ grapte ik. Vlug pakte ik de doos op en zette deze op de gang. Mijn moeder zou het wel weer irritant vinden, maar dan werd de doos tenminste opgeruimd.
‘Tennis je nog steeds?’ Harry was me achtervolgt naar de overloop, waardoor ik besloot dat het tijd was om naar beneden te lopen.
‘Ja, ik moet morgen eigenlijk tennissen,’ bekende ik. Vanuit mijn ooghoek keek ik de jongen aan. ‘Maar je hoeft niet mee. Je kan ook golfen of iets anders doen,’ somde ik op. Het was wel vreemd, maar ik kon mijn team echt niet laten vallen. Ik zou er volgende week ook al niet zijn. ‘Maar je mag ook mee. Ik zit wel met allemaal leeftijdgenoten van jou in het team. Ik ben de puppy.’ Ik lachte om mijn eigen grap. Mijn teamgenoten hadden humor. De oudste was dertig, wat betekende dat er een leeftijdsverschil van elf jaar in het team heerste. De andere teamgenoten waren allemaal drieëntwintig of eenentwintig. Het was gezellig. Ik was de jongste, altijd al geweest. Ze maakten dan ook vaak genoeg grappen over mijn leeftijd. Van vroeg slapen tot de bijnaam baby. Wat betreft leeftijd zou Harry makkelijk tussen mijn teamgenoten passen.
‘Ik ga wel mee,’ glimlachte de Engelsman me toe. Ik keek hem dankbaar aan en liep de keuken in. Daar was mijn moeder bezig met allerlei hapjes en drankjes. Ik glimlachte. Ze maakte er weer iets gezelligs van, zoals mijn moeder altijd deed bij gasten. De dichtslaande poort deed me door het raam kijken. Mijn zusje kwam oververhit de tuin in lopen met haar fiets in haar rechterhand, haar mobiel in haar linkerhand en haar tas op haar rekje gedumpt. Ze leek te zijn vergeten dat we bezoek hadden. Mijn moeder knoopte een gesprek met Harry aan, waardoor ik voor mezelf een glas water inschonk. Ook Harry overhandigde ik een glas, waarna ik aan de eettafel neer plofte en even onderuit zakte. Mijn zusje kwam binnenstormen, dumpte haar tas in de woonkamer en denderde de trappen op. Ze zei Harry niet eens gedag. Ik schudde verontwaardigd mijn hoofd en stond op van mijn stoel. Harry keek mijn zusje verbijsterd na en mijn moeder schudde haar hoofd. Het was typisch Amber. Chaotisch, onberekenbaar en zo gek als een deur. Vijf minuten later kwam ze weer naar beneden. Deze keer leek ze Harry wel op te merken. Vluchtig stelde ze zichzelf voor.
‘Mam, ik ben even bij Britt. Ben om zes uur thuis,’ vertelde ze mijn moeder. Zonder op toestemming te wachten vertrok mijn zusje naar de buren, waardoor mijn moeder, Harry en ik alleen achterbleven. Hoe kon ik de Engelsman vermaken? De ongemakkelijkheid sloeg bij mezelf toe. Ik kende Harry nog helemaal niet goed. Hoe wist ik dan wat hij leuk vond om te doen? Hoe ging ik hem bezig houden in mijn enigszins saaie dorpje? Harry leek niks van mijn ongemakkelijkheid mee te krijgen, aangezien hij en mijn moeder druk in gesprek waren.
'Harry, het leek ons - mijn man en mij - wel leuk om uiteten te gaan vanavond, maar ik snap als dat niet handig is met publiciteit en dergelijke.' Mijn moeder keek de popster afwachtend aan.
'We kunnen toch gewoon thuiseten,' viel ik mijn moeder in de reden. Het zweet brak me uit. Straks dacht Harry dat mijn ouders met hem wilde pronken, terwijl ze alles behalve zo waren aangelegd. Roem, geld en publiciteit interesseerden ze nauwelijks. Mijn vader werkte hard in zijn eigen onderneming, waardoor hij regelmatig naar het buitenland moest. Dankzij het succes van zijn onderneming hadden we redelijk veel geld, althans dat vermoeden kreeg ik. Luxe vakanties en leuke tripjes waren niet aan mijn jeugd ontnomen. Toch probeerde mijn vader zijn verwende dochters enigszins onder controle te houden. Hard werken zat dan ook al mijn hele leven in mijn bloed. Stilzitten deed ik niet. Om geld vragen al helemaal niet. En met geld smijten was ook geen karaktereigenschap van me. Toch wilde ik Harry niet het gevoel geven dat het wel om zijn geld ging. Al wist ik niet zeker of een etentje hem dat gevoel kon geven.
'Nee, uiteten lijkt me leuk. Dan zie ik ook een beetje van de omgeving.' Harry keek me met twinkelende ogen aan. Ik maakte een instemmend geluidje en gaf hem gelijk. Mijn moeder was ook opgetogen.
'Mooi, dan bel ik Vida.' Ze liep naar haar mobiel en verdween naar buiten. Ik ging Harry voor de tuin in en nam plaats in het heerlijke namiddag zonnetje. Harry nam naast me plaats en pakte kort mijn hand. Ik keek ernaar en speelde met zijn ring.
'Je moeder is lief.' Hij klonk oprecht, wat me deed glimlachen.
'Ja, ik weet het. Hoe was het etentje met jouw familie zaterdag?' De vraag deed zijn ogen oplichten. In geur en kleur vertelde hij over de avond. Opnieuw kwam zijn liefde voor zijn familie omhoog. Ons gesprek werd onderbroken door mijn moeder, die met alle hapjes aankwam lopen. Ze zette het allemaal zorgvuldig neer en vroeg of Harry wellicht wat anders wilde drinken dan water. Hij wees het aanbod af. Vervolgens schoof mijn moeder aan en begon met oprechte interesse te vragen naar Harry. En ik dankte mijn moeder er hartelijk voor dat ze niet naar zijn roem vroeg, maar naar andere dingen. Ze vroeg naar zijn familie, naar zijn jeugd en uiteindelijk kwam ook zijn roem ter sprake. Mijn moeder leek hem te mogen en Harry leek zich te vermaken. Het thuiskomen van mijn vader deed me beseffen dat de eerste twee uur waren omgeslagen. En er was geen moment van ongemakkelijkheid tussen mijn moeder en Harry geweest.
'Goedenavond,' begroette mijn vader vrolijk. Hij drukte een kus op mijn wang en schudde Harry de hand. Vervolgens zette hij zijn werkspullen weg op zijn bureau en kwam terug met een groot glas water. Hij plofte neer op de tuinstoel en nam een crackertje. Mijn vader was rampzalig in Engels. Het was zo schandalig, dat ik me er voor geneerde. Ik had Harry eigenlijk moeten waarschuwen. Hoewel mijn vaders Engels vol grammaticale fouten zat, probeerde hij het wel en wist hij zich altijd te verklaren en duidelijk te maken. Dat was dan wel weer het pluspunt, waardoor de communicatie met Harry goed verliep. Al moest ik mezelf af en toe op mijn tong bijten om zijn uitspraak of grammatica niet te verbeteren. En Harry deed dit gelukkig ook niet. Ook mijn vader vroeg niet direct naar Harry's roem. Hij vroeg naar andere dingen, zoals sport. Uiteraard kwam sport aan zijn vragenuurtje te pas. Voor mijn vader was sport bijna belangrijker dan school. Mijn vader hield van vier dingen het meest. Zijn gezin, goed eten, sporten en zijn baan. Dat was ook duidelijk in zijn levensstijl. Mijn vader dronk altijd bij het eten een glas wijn, wilde op vakanties altijd uiteten en begon bijna elke dag met hardlopen. Ook tennissen en voetballen deed hij op zijn vijftigste nog steeds. Dit vertelde hij Harry dan ook trots. Ik hield me afzijdig en luisterde aandachtig naar het gesprek tussen mijn vader en Harry. Het horen van hun verhalen over jeugd, sport en hobby's vermaakte me. Ik leerde zowel mijn vader als mijn bijna-vriendje beter kennen. En ik genoot ervan.


59 abo's! Wat geweldig dit!! Thanks allemaal! Ik wil vooral de lezers bedanken, die al vanaf het begin motiverende reacties plaatsen en helemaal meeleven met mijn verhaal! Ik hoop dat jullie ook weer genieten van dit hoofdstukje. Het weekend gaat beginnen, maar of dat zo'n groot feest is... Daar zullen jullie nog even op moeten wachten (: Wat denken jullie? Wat kan er allemaal mis gaan?

Reacties (3)

  • Poehler

    Ik hoop dat alles zo perfect blijft, maar zo goed is het leven natuurlijk niet haha.

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Ik denk dat Harry herkend gaat worden in het restaurant, waardoor Feline en Harry weer in het nieuws zitten.
    Natuurlijk hoop ik dat niet..

    Ik wist wel dat haar ouders goed gingen kunnen opschieten met Harry (:

    Het blijft echt een heerlijk verhaal! Jij bedankt om het te schrijven.

    Xxx

    3 jaar geleden
  • Teal

    Het liefst natuurlijk dat er niks mis gaat, haha!

    Mooi geschreven!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen