Foto bij Chapter 252.1 ||

Nadieh Ramsey


'Daddy will come again soon, Finley.' zuchtte Theo nog een keer naar Finley.
Ik draaide mijn hoofd even weg en haalde diep adem, waarna ik weer naar Finley keek die geen flauw idee had van wat er überhaupt gebeurde. Het was de dag van vertrek en voordat we naar het vliegveld gingen, gingen we ook nog even bij Melanie en Adam langs om Finley gedag te zeggen. Natuurlijk was dat allesbehalve gezellig, al deed Mel alsof er niets aan de hand was. Voor Theo voelde dat wel degelijk anders en voor mij ook - ik hoorde de pijn in Theo's stem en weer kreeg ik het gevoel wat ik al eerder had gehad. De abortus kwam weer terug in mijn gedachten en ik wist half hoe Theo zich voelde, en dat was verschrikkelijk. Ik leunde met mijn hoofd op Theo's schouder en aaide Finley even over zijn wang.
'Yes, we will be back soon Finley. And you can always visit us, remember?' Ik stond op en ging snel nog naar de wc. Zo had Theo ook nog een momentje alleen met Finley. Toen ik terug kwam had hij Finley alweer aan Melanie gegeven en stond er hulpeloos bij. Ik beet hard op mijn lip en mijn medeleven te verkroppen.
'Well, I hope you can see Finley again soon.' glimlachte Melanie ongemakkelijk. Ik vernauwde mijn ogen en moest hard mijn best doen om geen sneer naar haar toe te geven, wat niet lukte.
'Well maybe you could move back to England so we don't have to do this every time.' Melanie keek de andere kant op en zei niks, waarna ik Theo's hand pakte en ze nog een boze blik toewierp.
Niet veel later zaten we op het vliegveld en voelde ik me verschrikkelijk. Niet alleen omdat ik dat aan Theo zag hoe hij zag voelde, maar ik moest ook toegeven dat het wel erg leuk met Finley was geweest en nogmaals, het gevoel van de abortus terugkwam.
'You're gonna be fine.' zei ik tegen Theo, waarop ik zijn hand pakte en er even in kneep. Zijn blik ging even naar mij, waarbij hij droef glimlachte. 'REally, you're gonna be okay.' fluisterde ik, nadat ik mijn armen rond zijn nek had geslagen, hem op zijn wang had gekust en we zo bleven zitten.

Alexis Sanchez


'I don't know how you do these flights when you have internationals. They wear you out!' zuchtte Anne toen ze in ons huis terugkwam en languit op bed plofte. Ik moest even lachen bij het aanzicht, zette de koffers neer en plofte ook naast haar neer. De honden waren ook moe, want die sprongen niet eens op bed. Sterker nog, zij gingen ook languit in de kamer liggen en leken uitgeput. Ik kroop wat meer naar Anne toe en nam haar in mijn armen.
'Did you like going to Chile though?' vroeg ik zachtjes.
'Are you crazy?' zei ze toen en keek me aan alsof ik gek was geworden. 'I loved seeing your home country! I like learning where you come from, you know.. all the way to London.' Ik glimlachte en kuste haar teder, waarna ik mijn ogen weer in de hare boorden. We bleven elkaar even aankijken tot Anne ergens anders over begon.
'Let's ask Nadieh if she's landed already.'
'But we were lying so nicely here!' Anne grijnsde en stond toch op om haar mobiel te pakken.
'We've just been away together on holiday! You've had enough quality time with me,' lachte ze.
'If you weren't shopping unnecessary make-up with my sisters.' Anne schudde haar hoofd en lachte, waarna ze weer naast me kwam zitten en op mijn rug klopte. Ik lag nog steeds op mijn buik op bed.
'Well, we're going on holidays with Theo and Nadieh so you'll have to learn to share anyway.'
'Don't you think she'll be too busy with Theo and his new haircut?' Ik geloof dat Nadieh wel honderden foto's naar Anne had gestuurd op vakantie van Theo's haar.
'Shut up, she's just happy. Why are you like this?!' zei ze toen en legde haar mobiel weer op het tafeltje, waarna ze zich naar mij draaide. Ik haalde mijn schouders op en rolde om waarna ik haar bij haar middel pakte en naar me toetrok.
'Maybe because we're only one day at home... I like to be home.' Anne rolde haar ogen.
'But we'll be going to Greece and Greece is very nice too. Besides, it's only for a week.'
'That's true..' grijnsde ik, pakte haar gezicht vast en kuste haar nog een keer. En toen nog een keer. En toen nog een keer. Ik voelde dat Anne ervan genoot, dus grijnsde ik en ging met mijn hand onder haar shirt. 'We gotta make the most of it now we're home alone, hermosa.'
'I can't deny that.' grijnsde ze terug en trok mijn shirt uit.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen