Zoals beloofd, een hoofdstuk.
Ik moet tevens even mededelen.
Ben weer terug van vakantie, Preston Palace, het was geweldig.
Genoten!!! Heb tot en met de 18de deze maand vrij!!!
Dus ik benut deze gelijk aan bepaalde verhalen uit te schrijven.
Nu ga je vast denken, WAT, stopt ze nouw!!!
Soort van, ik heb zojuist serie 9 uit geschreven.
Serie 10, komt er ook aan, dat jaar is 2023 en 2025.
Tevens ook het eind hoofdstuk.
Ik heb ook een erg leuke epiloog in gedachten, dus maak jullie maar geen zorgen...
KARMA zal zeker spreken!!!!
Heb op het moment meer als 45 hoofdstukken op voorraad.
En ik hoop dat ik in deze vakantie het verhaal afgeschreven krijg.
En ook hopelijk, tot het einde van dit jaar, genoeg heb om te activeren voor jullie.
In het jaar 2018, ga ik vast en zeker, weer nieuwe verhalen posten!!
Oude verhalen, afmaken, die gepauzeerd zijn, en of nog niet volledig beschreven zijn..
Enjoy this Chapter!!!!

2018



Hoofdstuk 7.10

De waterkoker gevuld met vers ijskoud water, deze in het stopcontact aangesloten, begon het stuk plastic te borrelen. Rosá en ik hadden onze weekendtassen in de grote inkomst hal achtergelaten, onder in de hoek van de grote brede steen vervlochten met ijzeren trap. De brede hoge bekleedde houten stoelen van de eettafel zaten heerlijk. Je had een goede versteviging in de rug en op het zitvlak kreeg je niet zo snel last, door het dikke kussen. Rosá pakte van de koelkast het lange was lijstje dat Sebastiaan voor ons had achtergelaten.
Ze krulde hem open en van verbazing werden onze ogen zo groot als schotels.
Het papier begon zichzelf uit te rollen, en al snel lag er een aardige lange rol papier tot aan de voeten van Rosá.
'Oké, dat doen we dus niet zo snel, als dat ik gedacht en verwacht had' stamelde het meisje verschrikt.
Ik begon te lachen, schudde mijn hoofd, 'ik had het al wel verwacht' knikte ik met een verbeten grijns.
Ergens moest ik de moed en de fun erin gaan zien, het was tenslotte onze smaak wat in het gehele paradijs te zien zou zijn. Dat was toch eigenlijk wel uniek, een best wel mooi gebaar. Het zou een lastige, zware klus woorden alles in te richten. Spullen ervoor aan te schaffen, het te laten vervoeren, in elkaar te laten zetten, en dan tevens veilig te laten keuren. Er was nog veel te doen.
Heel erg veel, en dat lot lag in de handen van Rosá en mij.
'Zullen we maar eerst ontbijten, thee drinken. Ons even opfrissen daarna eens beginnen met uitpakken en een kleine schoonmaak van het bewoonbare gedeelte. Ik zie overal stof, troep, pluizen. Zo kunnen we volgende week echt geen sollicitatie gesprekken houden. En daarbij, zou ik vandaag gelieve een beetje hier willen keuvelen, opruimen, schoonmaken. De reis heeft er toch wel bij ingehakt' knikte ik schuldig naar mijn vriendin.
Ze schudde grinnikend haar hoofd, 'wat jij wil, morgen beginnen we dan toch echt aan de school' knikte Rosá streng.
'Deal, morgen de school inrichten' sprak ik gapend.

Een paar slokken nemend van mijn afgekoelde thee, een paar happen van mijn geroosterde boterham met kaas. Voelde ik het lege gevoel in mijn maag eindelijk afnemen, de dorst die ik eerder zo had, was verdwenen. Dit is wat mijn lichaam nodig had, van een super lange onrustige, donkere, vreemde reis. Een reis waar ik in het begin best nog wel naar uit had gekeken. Alleen anders verliep dan ik mij had voorgesteld.
Nu dat ik met mijn vriendin hier op het landgoed stond, alleen zonder toezicht.
Had ik mij al ingebeeld weg te lopen.
Maar toen bleef ik hangen op het stukje kinderen.
Wat gebeurt er dan met mijn dochters en met mijn zoon?
Met mijn adoptiekinderen?
Ik kon niet weglopen, ik kon geen autoriteiten waarschuwen, want dan zou er iets vreselijks gebeuren met mijn kinderen.
Dan bracht ik Rosá, Molly, Wendy en een hele hoop onschuldige jonge peuters en kleuters, in gevaar. Iets wat ik liever niet op mijn geweten had.
Mijn bord leeg gegeten, mijn beker uitgedronken. Hielp ik Rosá met het opruimen van de gemaakte vaat. We konden het in de vaatwasser steken, maar voor twee borden, en twee glazen vonden we dat zonden. Werd het gewoon met de hand weggewerkt.

Reacties (2)

  • Luckey

    Als maar goed gaat komen

    3 jaar geleden
  • Sarouratjex

    Snel verderrr

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen