Volgende CHAPTER!!!!

2018



Hoofdstuk 7.13

De waslijst die Sebastiaan ons gegeven had was ontzettend lang. Er leeg gewoon geen einde aan te komen, de afgelopen drie weken hadden we alle gastenverblijven die al gerenoveerd, opgeknapt, verbouwd, gestuukt en geschilderd waren, schoongemaakt, de maten opgemeten. De ruimtes ingedeeld wat er precies moest komen.
Een lijst gemaakt met de benodigde spullen.
Een totale inventarisatie van 10 banken, 10 tafels, 80 stoelen, 50 flatteus, 10 boekenkasten, 10 dressoirs, 10 bijzettafeltjes, 10 vloerkleden, 10 salontafels stond er op de lijst. Het noodzakelijke, om de lege ruimte daadwerkelijk te vullen, te vullen met meubels, nieuw, of tweedehands, het maakte niet zo veel uit.
Het moest er verzorgt, netjes, sfeervol uitzien.
Rosá en ik waren tot de conclusie gekomen ieder huis, zijn/haar eigen kleur inrichting te geven. Hadden we een blauwe bank gescoord, zou het servies, gordijnen, vloerkleed ook in diezelfde kleur er komen. Om het huis een klein beetje een geheel te laten zijn, vormen, en een warm gevoel te geven. Dat het met smaak, en veel nagedacht, creatief was aangekleed, ingericht.
Dreunende zware voetstappen, voetstappen die onbevoegd terrein was binnen gedrongen, hoorde ik op mij afkomen.
Met ingehouden adem, bleef ik gebogen over de takenlijst van Sebastiaan hangen. Mijn nekharen voelde ik al opkrullen, en mijn hersenen probeerde te plaatsen wie de persoon moest zijn. Een doordringende geur van alcohol, walmde mijn neusgaten binnen. De geur had ik meerdere malen eerder geroken, het was te plaatsen bij een van mijn belagers, een van mijn gijzelaars. Bjorn!!
Ik slikte, dit kon niet heel erg veel goed betekenen. De man was op het moment erg onberekenbaar.
Snel op zijn tenen getrapt en liet nogal graag zijn hormonen te werk gaan, kreeg hij niet zijn zin werd hij gewelddadig.
Ik had zijn harde, ruwe klappen al eens eerder ondervonden, mogen aanvoelen, het was geen pretje. Het voorkomen, deed ik dan ook liever dan ze ontvangen. De man voelde ik achter mij staan, zijn keel schraapte hij.
Ongemakkelijk, met kriebels, angst dat door mijn lichaam gierde draaide ik mij naar de man op.
'Aan het treuzelen' was Bjorn zijn zware lispelende dronken, slis spraak.
'Nee, checken wat afgestreept kan worden' piepte ik angstig, mijn ogen stijf dicht knijpend, probeerde ik te wensen dat de man zou verdwijnen.
'Vast' spuugde de man, dronken, slissend zijn woorden uit.
Hij kon amper normaal spreken, maar recht op zijn benen staan, leek hem nog aardig goed af te gaan.
Hij trok mij ruw aan mijn lange donkerblonde haren recht, een gil van pijn ontglipte mijn lippen. 'Lopen, slet' riep de man, met een dubbele tong. Mij een ruimte binnen drukkend, het was er donker, muf, kil, en tergend koud. Ruw voelde ik de vingers, handen van Bjorn mijn lichaam betasten. 'Meewerken, kreng' spuugde de man de woorden uit. Hij trok met veel geweld mijn broek van mijn kont, mijn boxershort volgde.
Zijn vingers gleden naar mijn vulva, ruw stak hij ze naar binnen, begon hij ze heen en weer te bewegen en ze rond te draaien.
Pijnlijk, probeerde ik de steken te verbijten, na een lange tijd, voor mijn gevoel begon het pas prettiger aan te voelen. De man trok zijn vingers uit mijn vagina en trok vervolgens zijn broek naar beneden, zijn boxershort volgde en ruw, met een snelle vaart drukte de man zijn stijve penis bij mij naar binnen. Een kreun en een kreet van pijn wist ik tegen te gaan. Met een klap op mijn achterhoofd voelde ik onder mij iets komen.
Knijpend met mijn ogen, tegen de sterretjes, de tranen die opkwamen, probeerde ik de man niet nog bozer te maken.
Hij was duidelijk op wraak af, hij was niet in zijn humeur en leek snel te gaan slaan. Het te voelen aan de eerste klap al op mijn achterhoofd.
Het dreunde licht, na een eeuwigheid leek Bjorn eindelijk verlost te zijn van zijn kwakje.
Trok hij grijnzend zijn broek omhoog en gaf mij nog eens een harde, pets op mijn achterste.
Een kreet ontglipte mijn lippen van pijn.
'Wacht maar af, meisje. Ik heb nog veel in de planning voor je' lachte de man, dronken, zeker van zijn zaak.
Ik maakte mij zo snel mogelijk uit de voeten van de man.
Half dronken struikelend stapte de man richting de uitgang van het gebouw.
Zijn sleutels uit zijn broekzak trekkend, leek de man in zijn auto te willen gaan stappen.

Reacties (2)

  • Luckey

    Oh echt!
    Ik hak zijn slurf er af!
    Vertel dit aan Stefan enzo!!!

    3 jaar geleden
  • Sarouratjex

    Omg ik haat bjorn !!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen