HOOFDSTUK 8!!!
Ja, nog even en dan hebben jullie het verhaal uitgelezen...
Is het over en uit.. Haha..
Ach, niet getreurd jullie hebben op ze minst nog zo'n 40 chapters te gaan.
Ruim geschat, inclusief epiloog en eindwoord, ect...
Enjoy this chapter.....

2018



Hoofdstuk 8.0

Een verbeten trek rond mijn lippen stond ik voor de spiegel. Rosá had mijn haren geverfd, ik moest van Sebastiaan de stad in. Door de stad heen, hingen pamfletten, oude pamfletten. De kans zou groot wezen dat ze me zouden herkennen, was er. Dat moesten we voorkomen, ik kon niet herkent woorden. Voor de bestwil van mijn kinderen, voor de goedheid van mijn kinderen. Een traan nestelde zich al in mijn ooghoek.
'Na een paar maanden is het eruit getrokken' was Rosá haar opbeurende stem.
Ze borstelde nog wat rood geverfde haren naar achter. een snik ontglipte mijn mond.
'Dit is iets wat ik ergens absoluut niet wilde' stamelde ik fronsend.
Het was een heel ander zicht. In plaats een meisje met donkerblond haar en heldere schitterende ogen, zag je nu een roodharig meisje met diezelfde schitterende ogen. Een huid dat letterlijk witter leek dan dat het daadwerkelijk was. Bleek, haast een heel ander meisje. 'Zo weten we in ieder geval zeker dat ze je niet herkennen. Zylina, Vajèn, Mirre, Rory hen moeder in ieder geval terug zien' sprak Rosá mij streng aankijkend toe. 'Ik weet het, het is voor het goede doel' stamelde ik zuchtend. Ik begon mijn tranen in mijn ooghoeken te drogen.
Schonk mezelf nog een afkeurende blik toe in de spiegel en stapte er vervolgens vandaan.
'Vergeet niet je moet binnen de 6 uur terug zijn. Anders wordt je gepijnigd' stamelde ze wrijvend over haar pols.
Ze was gister te laat terug door de hekken. Ze had wel voor de volle 30 minuten stroom door haar lichaam gieren. Elektrische schokjes dat letterlijk irritant, teisterend, pijnlijk op den duur zouden zijn. 'Ja, ja. Ik heet geen Rosá, die het shoppen iets te leuk vond' lachte ik knipogend. Het meisje gaf mij een set met haar heup, waarbij ik enkele stappen maakte. Een grinnik rolde vervolgens over mijn lippen, 'voordat heb je toch echt meer spek nodig' knikte ik met een heel erg serieus gezicht, trekkend. Het meisje, mijn vriendin schoot in de slappe lach. Wat mij juist het moment gaf, van haar weg te stappen. Greep het bosje sleutels beet, pakte vervolgens het boodschappenlijstje die ik van Sebastiaan had ontvangen.
'Ben weg' grijnsde ik, waardoor ik met een versnelde pas het kasteel uit rende.
Rosá op mijn hielen, gillend, schreeuwend dat ze mij nog wel terug zou grijpen als ik weer binnen de hekken was.
Lachend sprong ik in de auto van Sebastiaan, die brommen, grommend van jaloezie zijn hoofd schudde.
'Kan het dan ook nooit normaal? Ik denk dat ik jullie maar weer is uit elkaar moet trekken. Het lijkt mij iets te gezellig te woorden' sprak de man met een verbeten randje in zijn stem. Lichtjes begon ik te huiveren, Sebastiaan was daadwerkelijk in een slechte bui. Hij had al dagen terug te horen gekregen over zijn slechte deal, had daar ook respons op gegeven. Rosá en mij daarvoor afgetuigd.
We waren al blij dat hij ons gezicht niet te pakken had gehad.
Dat was dan een behoorlijke ramp, vooral als we naar buiten moesten zoals nu.
Een zucht rolde over mijn lippen, het was akelig stil in de auto. Sebastiaan had een verbeten, gevaarlijke trek rond zijn lippen. Zijn wenkbrauwen waren op een rechte brede streep gezakt. Zijn grijze ogen leken nog lichter, te worden. 'Maak dat je voort hebt' bromde de man. Hij knikte naar de parkeerplaats waar hij gestopt was, 'zelfde plek, over 4 uur' sprak hij kortaf.
Op een manier dat als ik er niet was hij mij zou afmaken.
Koud maken, de rillingen rolde over mijn rug, waarop ik angstig, gehoorzaam knikte.
De portier in zijn slot sloeg, met een opgeheven hoofd de boulevard opstapte. Sebastiaan zag ik nog net in mijn ooghoek de hoek omslaan.
Opgelucht zuchtte ik nadat ik de man niet meer kon zien. Dat hadden we ook weer gehad, hij was echt in een hele slechte bui. Niets leek zijn bui te gaan omdraaien, Rosá en ik moesten dus duidelijk op onze passen gaan tellen. Sebastiaan kon zijn dominante waarschuwende chanterende woorden tegen ons gaan gebruiken, zijn dreigement, waarheid maken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen