Laatste stuk van hoofdstuk 52:

En ik val neer. Mijn arm doet ontzettend veel pijn, o jee ik had geen beschermer om...
Ik duik onder water en voel weer die helende kracht.
Dan hoor ik boven water geschreeuw en voetstappen. Ik blijf onder water, maar dadelijk is mijn adem nog op!

'Ik meen het! Hij was hier!' Ook al worden de stemmen door het water vervormd. Ik kan horen dat het Oss is.
'En dan? Wat wil je dan doen?' Vraagt Anny, overduidelijk.
'Ik ga hem vragen waar Brinnif is natuurlijk.' Zegt hij.
'Oh ja hoor... het gaat weer over je toekomstige echtgenote,' mopperd Anny.
Een lichte paniek ontstaat in mijn borst. Ik voel dat het water me omhoog wil duwen. Maar dat kan niet, mag niet! Ik zwem vlug naar de rand onder water en voel plantenwortels, waar ik me dankbaar aan vasthoudt.
Ik hoor een tijdje niets. Maar het gekke is dat ik nog steeds geen adem te kort heb.
Opeens hoor ik geworstel, gestoei, een schreeuw. Het volgende moment valt iemand in het water. Ik schriks me dood en duw me verder in de planten. Maar dan zie ik dat het lichaam niet beweegt. Het is dood. Het is Oss. Er klinkt een kanonschot.
Eerst walg ik ervan dat er een ander dood lijf in het uitvaartsmeer van mijn zus ligt. Maar als zijn lichaam opgehaald is bedenk ik dat Oss verliefd was op Brinnif en andersom. Dat ze samen dood zijn. Dat áls er een hemel is ze daar nu samen hopelijk zijn.
Opeeens klinkt er een ontzettende brul.
'AYDEN BRIDLONG!' gilt Anny. 'IK ZAG JE WEL IK WEET DAT JE ER BENT! KOM TEVOORSCHIJN OF IK ZAL ZELF NAAR JE TOE KOMEN!!!!' Ze gooit een tak in het water.
Ik voel me klein en vedreigt. Maar ik voel me tegelijk sterk, het water geeft me kracht. Moed.
Ik sluit mijn ogen.
Zwem dan verder, naar het midden van het meer.
Net als ik het midden had bereikt springt Anny in het water. De plek waar ze spring is ongeveer 20 meter van me vandaan.
Ik trappel boven water. De hap lucht die ik binnen krijg is echt heel verlichtend.
Ook al voel ik de die vreemde kracht nog, begin ik te zwemmen naar de andere kant. Weg van Anny. Ik hoor haar schreeuwen en achter me aan komen. Ze kan duidelijk niet zwemmen, maar is wel snel.
Ik schat dat ik nog zo'n 20 meter moet tot ik aan wal ben... ik haal diep adem en... het volgende moment lig ik op het gras. Ik ga verbaasd overeind zitten. Huh? Net was ik nog... net was ik... net...

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here