Foto bij Chapter 4.2 ||

Theo Walcott


Ik had Aaron nog nooit zo uitbundig gezien. Ik moest automatisch terugdenken aan wanneer Finley geboren werd. Ik had precies dezelfde brede glimlach op mijn gezicht en was zo trots dat ik het van de daken wilde schreeuwen. Niet te geloven dat het al bijna een jaar geleden was. En niet te geloven hoeveel sindsdien veranderd was.
'Omg Aaron! Congratulations!' riep Nadieh en vloog haar broer rond z'n nek. 'You're a dad now!'
Alexis klopte stevig op zijn schouder. 'Felicitaciones, mi amigo!'
Aaron bedankte hem waarna Anne hem omhelsde en feliciteerde. 'How are Colleen and the baby? Is everything going well?'
Aaron knikte en moest duidelijk nog bekomen van alle emoties. 'Yes, everything is going fantastic! Colleen is exhausted but she's so happy! I'm sorry guys but she's too tired to let you visit her right now.'
'Of course! We understand! We're just happy that it all went well,' zei Anne daarop waarna zij en Alexis weer huiswaarts keerden.
Nadieh ging even om drinken en zo had ik een momentje alleen met Aaron. Ik had hem nog niet kunnen feliciteren ondanks alles. Ik vond gewoon de juiste woorden niet. De flashbacks zorgden ervoor dat ik even blokkeerde.
'Aaron, mate, I'm truly over the moon for you, don't get me wrong but...' begon ik, maar Aaron wist al wat ik ging zeggen.
'Don't apologise, Theo. I know you're thinking of your own son. I can imagine this brings back memoriesq.'
Terug onderweg naar Nadieh's appartement was ik eerder aan de stille kant. Ik wilde Nadieh niet alwéér opzadelen met mijn gezeur over Finley. Naar mijn gevoel deed ik dat al veel te vaak.
'Babe, why are you so quiet?' vroeg ze nadat ze een heel verhaal had afgerond. Om eerlijk te zijn, had ik helemaal niet geluisterd.
'I'm knackered,' zei ik en probeerde me op de weg te concentreren. 'It's 6 am and we haven't slept all night!'
'I know but to be honest I'm wide awake again after Aaron and Colleen's wonderful news! Can you believe I'm an aunt now?!'
'An aunt?' Mijn gedachten waren alweer afgedwaald en daarbij was ik eigenlijk ook echt doodop.
'Yes, dummy! Aaron's my brother so his kid is my nephew and that makes me an aunt. Jeez, Theo, you really need some sleep!'

Anne Ramsey


Ik was blij dat de bevalling van Colleen zo goed verlopen was en dat de baby gezond was. Nu kon ik met een gerust hart weer naar huis. Ik glimlachte in mezelf toen ik terugdacht aan Aaron's gezicht. Ik had hem nog nooit eerder zo emotioneel gezien!
'I don't know about you but waiting for a baby to get born made me hungry as hell!' zei ik tegen Alexis in de auto en klopte even op zijn knie.
Alexis schoot in de lach en keek me hoofdschuddend aan. 'Seriously?'
'Yes! Let's make a detour and get a burger,' stelde ik voor waardoor hij me alleen nog gekker aankeek.
'Correction: you will get a burger. I'm just longing for my bed.'
Okay, moest hij zelf weten dan. Ik had best trek in een cheat meal, ook al was het al bijna ochtend, maar kom op, het was niet elke dag dat Aaron vader werd dus zag ik deze gelegenheid als een perfect excuus om naar McDonalds te gaan.
De verleiding was te groot toen we met mijn afhaaleten terug naar huis reden. Ik nam meteen een grote hap uit mijn burger en voelde zo Alexis' ogen afkeurend mijn richting uitkijken.
'What?' vroeg ik al lachend.
'You're lucky we're not in my Bentley, señorita. I wouldn't have allowed this then.'
Ik rolde met mijn ogen. Meneer was dus bang dat ik zijn auto vuil zou maken.
'Boys and cars,' zuchtte ik met opzet overdreven, wat Alexis dan weer aan het lachen bracht. 'What a night, though. First the graduation party, then Colleen's labour party.'
'Yeah, definitely a night to never forget,' vond hij ook.
Zodra Alexis thuis de sleutel in de deur stak, werden de honden natuurlijk meteen wakker. Als raketten schoten ze naar de voordeur en begonnen te blaffen waarna ze enthousiast tegen ons aansprongen toen we naar binnen wilden.
'Oh no, go back to sleep!' zei Alexis alsof ze hem konden begrijpen.
'They're way too active now they've seen us. I don't think they're gonna listen.'
Alexis zuchtte en zag maar een mogelijkheid. 'Then we should just allow them to sleep in our room now. There's no way they're gonna go back to their beds.'
'Getting cuddles from you and the dogs? Definitely sounds good to me,' stemde ik toe.
'Alright, let's go to bed then because I really need some sleep after tonight!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen