Laatste stukje van hoofdstuk 53:

Ook al voel ik de die vreemde kracht nog, begin ik te zwemmen naar de andere kant. Weg van Anny. Ik hoor haar schreeuwen en achter me aan komen. Ze kan duidelijk niet zwemmen, maar is wel snel.
Ik schat dat ik nog zo'n 20 meter moet tot ik aan wal ben... ik haal diep adem en... het volgende moment lig ik op het gras. Ik ga verbaasd overeind zitten. Huh? Net was ik nog... net was ik... net...

Kracht van water.

Als ik in het wat ben voel ik me krachtig.

Hoe kan ik zo dom zijn?

Al die tijd al.

Al - die - tijd.

Ik kon onder water blijven, minuten lang.

Mijn wonden heelden in het water.

Ik zwom binnen 1 seconde 20 meter...

En nu... zodra ik aan wal ben, ben ik bijna gelijk weer droog.

Ik concentreer me op mijn voeten op de grond. Ik kijk naar het water en negeer het gespartel van Anny, ze is al dichter bij me, ze hoeft nog maar 10 meter.
Ik stamp op de grond en het water aan de oever springt omhoog, rukt zich los van het meer en hangt als een soort reuzendruppel boven het water.
Ik duw in de lucht en de reuzen druppel vliegt naar Anny. Ze kijkt er geschrokken naar.
'Wat is - nee, wacht! Stop!!' Het volgende moment omsluit de reuzen druppel haar.
Ik wijs met mijn vinger omhoog en de druppel zweeft omhoog samen met Anny. Ze verdrinkt. Ze stikt. Anders zou er geen kannonschot klinken en een hovercraft aankomen vliegen. Ik spreidt mijn vingers en de druppel spat kapot. Anny's lichaam valt naar beneden en ik heb een moord gepleegd.
Alweer.
Waarom? Voor Brinnif, voor mijn gezin. Ik moet overleven. Ik móét.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Hij moet gewoon onder water blijven en hopen dat er niet een ander is die die krachten ook heeft gekregen - wie weet. En hij moet oefenen ze te gebruiken, want stel dat er een ander is met diezelfde krachten, wordt een eventueel gevecht beslist door wie het beste met zijn specialiteiten om kan.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here