Laatste stuk van hoofdstuk 54:

Ik wijs met mijn vinger omhoog en de druppel zweeft omhoog samen met Anny. Ze verdrinkt. Ze stikt. Anders zou er geen kannonschot klinken en een hovercraft aankomen vliegen. Ik spreidt mijn vingers en de druppel spat kapot. Anny's lichaam valt naar beneden en ik heb een moord gepleegd.
Alweer.
Waarom? Voor Brinnif, voor mijn gezin. Ik moet overleven. Ik móét.

Ik leun met mijn hoofd achterover tegen een boomstam aan de oever van het meer. Ik ben er gebleven, ik ben hier nu al 3 dagen en er is na Anny geen enkele moord meer gepleegd, geen enkele kanonschot.
Ik kan niet geloven dat ik het niet eerder heb ontdekt. Dat ik de kracht van water heb. Maar ik heb er natuurlijk gebruik van gemaakt. In het meer was vis, moeiteloos heb ik er twee grote uitgehaald, ik heb een vuurtje gemaakt en die avond heb ik vis gegeten. De tweede dag heb ik geëxperimenteerd met het water, ik liet het zweven en als bubbels in mijn mond vliegen.
Nu ben ik even aan het rusten, naast me ligt een hoopje eetbare planten die ik ga gebruiken voor mijn soep. Ik sluit mijn ogen even en ga dan staan, ik loop naar het water en vorm een cirkel erin. Een pan van water zweeft omhoog en ik laat het bevriezen. Ik leg en takjes in en laat die ook bevriezen.
Dan laat ik er water in zweven en doe de planten erin. Ik doe mijn handpalm boven de kom en het water gaat koken.
Niet veel later heb ik een heerlijke plantensoep waar ik dan ook ontzettend van geniet.
Ik denk na over de dag.
Over mijn leven.
Dat ik moet blijven leven.
Dat ik nu de kracht van water heb.
Zou ik het ook na de arena nog kunnen gebruiken? Vast niet... of wel? het zou wel ontzettend gunstig zijn.
Als ik alles op heb, wat ontzettend vult, heb ik zin in een toetje. Iets. Dus ik kijk om me heen en tot mijn genoegen zie ik rechts van het meer een prachtige boom met rode appels. Dat ik die nog niet eerder heb opggemerkt....
Ik loop er tevreden heen en zie dan aan de wortels van de boom dode vogeltjes liggen. Met ernaast aangevreten appels.
'Dankjulliewel vogeltjes.' ik draai me om en loop weer naar mijn boom. Die appels waren dus giftig...

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen