Foto bij Chapter four

Een rilling trekt over mijn rug zodra Kidou’s stem mijn gehoorgangen binnendringen. ‘Ice Queen? Wat bedoelt hij?’ hoor ik Kazemaru vragen. Voor een klein ogenblik ben ik opgelucht dat ze niet weten wat hij ermee bedoelt, maar dat wordt al snel verpest zodra Kidou zijn mond weer opentrekt. ‘Jullie willen haar in het team, maar jullie hebben geen idee met wie jullie te maken hebben?’ lacht hij spottend en legt zijn arm om mijn schouder. Met een zuur gezicht kijk ik hem aan en schudt zijn arm van mijn schouder af. ‘Wat kom je hier doen, Kidou?’ vraag ik hem doordringen. ‘Ik kom ophalen wat van mij is, jou dus.’ Hij kijkt me serieus aan terwijl hij dat zegt en draait zijn blik weer naar de jongens. ‘Hisame Milou, oftewel de Ice Queen zoals Kidou haar noemde. Ze staat bekend om haar ijskoude speelstijl en haar enorme snelheid. Er zijn bijna geen beelden van haar speelstijl. Zodra de strijdlustige rode ogen het veld betreden en haar hissatsu’s te pas komen, kan het filmapparatuur het niet aan en vriest kapot. Alleen de mensen die tijdens de toernooien aanwezig zijn geweest, hebben enig beeldmateriaal eraan overgehouden. Waaronder ik.’ Iedereen keert hun hoofd om naar Natsumi die met haar armen over elkaar naar de groep staat te kijken. Het blijft enige tijd stil en ik word door iedereen aangestaard. ‘Maar ze heeft helemaal geen rode ogen,’ mompelt Kabeyama uiteindelijk. Ik kijk verbaasd om en zet een stap achteruit als Endou heel dichtbij me staat. ‘Hij heeft gelijk,’ zegt Endou. ‘Ze zijn groen. Er is geen sprankje rood te zien,’ vervolgt hij zijn zin. Ik grinnik even zacht door het bedenkelijke gezicht dat hij erbij trekt en sper mijn ogen wijd als ik een doffe klap achter me hoor. Ik draai me razendsnel om en trap hard tegen de voetbal die onze kant op komt. Aan de kracht te voelen hebben ze een hissatsu schot gemaakt. Death Zone. Dat schot heb ik heel vaak moeten counteren. Ik knars kwaad mijn tanden en vuur de bal keihard terug naar het team dat aan de overkant van het veld staat. Genda waagt een poging om de bal op de vangen, maar wordt daardoor naar achter geblazen met de bal in zijn handen. Na enkele meters komt hij tot stilstand in het grasveld en voel ik de ogen van Raimon in mijn rug branden. Mijn handen bal ik tot vuisten en stap op Kidou af. Met een brede grijns komt hij mij tegemoet en stopt vlak voor me. ‘Milou! Ga weg bij die jongen!’ Ik kijk verbaasd over mijn schouder en zie dat mijn moeder zich bij de groep gevoegd heeft. ‘Miss Hisame-’ ‘Stil jij!’ kapt ze Kidou af. Hij schudt lachend zijn hoofd door de reactie van mijn moeder en richt zich dan weer tot mij. ‘Kom op Milou, je weet best waar je thuishoort,’ zegt zijn hese stem in mijn oor. ‘Laat ze maar eens zien waar ze mee te maken hebben, Ice Queen.’ Ik sluit mijn ogen en ontspan mijn lichaam. ‘Milou,’ hoor ik opnieuw. Kidou’s stem is bevelender en opdringeriger. Hij wordt ongeduldig. Normaal gesproken werd ik daar voor gestraft, maar hier heeft hij geen poot om op te staan. Hij is niet langer mijn aanvoerder. Een klein grijnsje verschijnt op mijn gezicht en open mijn ogen. Voor een luttele seconde kleuren mijn ogen rood als ik Kidou aankijk, maar verdwijnen direct weer. Aan zijn gezichtsuitdrukking te zien is hij tevreden en weet ik meteen wat hij denkt. Helaas voor hem ben ik niet van plan me nogmaals bij zijn team te voegen. Ik klop eventjes op zijn schouder en stap dan bij hem weg. ‘Ga naar huis Kidou, niemand zit op jouw aanwezigheid te wachten,’ zeg ik lachend en loop naar de zijlijn. ‘Hebben jullie je een aantal weken geleden niet teruggetrokken nadat Raimon een punt gescoord had? Waarom vertrekken jullie niet op dezelfde manier?’ vraag ik met een lach. Met een onschuldige blik kijk ik om naar Kidou die met gebalde vuisten op het veld staat. ‘Hier zal je spijt van krijgen,’ sist hij kwaad. ‘Daar kijk ik met alle plezier naar uit, Kidou’-kun’,’ zeg ik met een geamuseerde grijnzend en leg extra nadruk op ‘kun’ omdat ik weet dat het hem enorm irriteert. Ik draai mijn gezicht naar het team van Teikoku en kijk tevreden toe hoe ze terug de bus instappen en het terrein van Raimon verlaten.

Nu de wedstrijd is afgelast doordat Teikoku de benen heeft genomen, zit heel het team om Natsumi heen om de videobeelden te bekijken die ze van mij heeft. Ondertussen sta ik met mijn armen over elkaar naast mijn moeder. Ze staat te overleggen met de directeur en de coach van Raimon. Veel van het gesprek sla ik niet op, mijn focus ligt op het team. Vele lijken angstig te zijn over wat ze zien, maar Endou lijkt enorm enthousiast te zijn.
Ik kijk verbaasd om als er op mijn schouder getikt wordt en kijk dan naar mijn moeder en de coach. ‘Jongens, zouden jullie er even bij willen komen?’ hoor ik hem vragen. De groep jongens komen meteen bij ons staan, met Endou voorop. Zijn ogen staan hoopvol. ‘Zoals jullie weten zijn we nog altijd op zoek naar extra spelers. In overleg met Miss Hisame, mag Milou onder voorbehoud bij het team.’ Ik draai verbaasd mijn gezicht naar mijn moeder die me een klein glimlach geeft en naar me knikt als bevestiging. Vol ongeloof kijk ik van mijn moeder, naar de coach en daarna naar het team. Bij vele is de opluchting van hun gezicht te lezen. Waarschijnlijk waren ze bang om tegen mij te moeten spelen in plaats van met mij. Ik weet niet wat Natsumi precies allemaal heeft laten zien, maar het heeft ze duidelijk enig angst aangebracht. ‘Milou zal de reserve zijn, ze zal niet ingezet worden indien dit echt noodzakelijk is,’ vervolgt de coach zijn verhaal. Endou zet meteen het protest in. ‘Waarom alleen als het noodzakelijk is? Wat valt er onder noodzakelijk?’ roept hij verontwaardigd. ‘Noodzakelijk zullen gevallen als blessures zijn. Alleen wanneer diegene echt niet meer kan spelen dus, een lichte blessure waar nog mee gespeeld kan worden, valt hier niet onder,’ legt mijn moeder uit en kijkt strak naar Endou. ‘Maar Milou heeft enorme vaardigheden! Die kunnen we niet zomaar op de bank laten verstoffen!’ protesteert Endou. Mijn moeder kijkt hem fel aan en legt haar armen over elkaar. ‘Je hebt geen idee, jongen,’ zegt ze op een ietwat kille manier. Niet begrijpend kijkt Endou van haar, naar mij. Ik schud even mijn hoofd als teken dat hij niet langer door moet gaan met dit protest en hij maar akkoord moet gaan met wat er geboden wordt. Het is duidelijk te zien dat hij nog lang niet klaar is, maar de woorden die hij klaar heeft liggen, slikt hij in en stemt dan toch in. ‘Alles beter dan helemaal niet mogen spelen!’ lacht hij dan en draait zich stralend naar het team. ‘Op naar het tournament! We gaan ze laten zien wat we kunnen!’ moedigt hij iedereen aan en gooit juichend zijn vuist in de lucht. Iedereen volgt juichend zijn voorbeeld. Met een glimlach op mijn gezicht kijk ik mijn moeder dankbaar aan en loop samen met het team naar het clubhuis. De coach volgt ons naar binnen. ‘Het tournament is over een week, zorg ervoor dat jullie voldoende oefenen en voldoende rust nemen. Het tournament is een afvalrace. Verlies je de wedstrijd, dan lig je eruit. Is dat duidelijk?’ zegt hij serieus en handigt iedereen een formulier over. ‘Dit zijn de teams die meespelen, over enkele dagen krijg ik te horen tegen wie we eerst zullen spelen.’ Ik pak het formulier aan als het me aangegeven wordt en laat mijn blik over de lijst gaan. Uiteraard staat Teikoku ertussen. Vele scholen waar ik al eerder tegen gespeeld hebt staan ook op de lijst, dat zou dus een eitje moeten zijn, mits ik zou spelen. Ze moeten hard werken willen ze het gaan halen. Zodra mijn blik op de naam ‘Zeus’ valt, kijk ik met grote ogen voor mij uit. ‘Jullie kunnen het tournament wel op je buik schrijven.’

Reacties (3)

  • Duendes

    Wacht... maar... hoe kent Milou Zeus? Die hoort ze niet te kennen, toch? Nieuw team, geen beeldmateriaal... oh, Milou, waar zit je allemaal in verwikkeld, meid...
    Je schrijft echt super!

    3 jaar geleden
  • Luckey

    oh boy
    nel verder!!

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    AWWW MAHHH GAWDDD BYRONNNNNNNNNN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    sorry een Byron fan leest je story en ziet Zeus...

    Geweldig hs!!! JUDE IS BAEEEEEE!!!!!!! ik ben echt voor alle mensen waar Milou tegen isxD

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here