Foto bij 007 • Lunatic

007 • Lunatic

'Waar heb jij Charming Chive voor nodig?' Vraag ik Draco, mijn stem zachtjes. Ondanks de rustige maar in de Great Hall lijken iedereens oren open te staan als het bijzondere kruid ter sprake komen. Draco kijkt me minachtend aan.
'Dat gaat je niks aan.' Snauwt hij. Mijn wenkbrauwen schieten in de lucht.
'Dan kan ik je niet helpen.' Pers ik er dapper uit. Ik voel dat dat het verkeerde antwoord is en ik zet bij voorbaat vast een stapje achteruit. Tot mijn verbazing kijkt Draco me geamuseerd aan in plaats van me te bedolven onder de vuile opmerkingen.
'Jij bent Sprout's lievelings, Meade.' Hij corrigeert de stap die ik net naar achter heb gezet door er twee naar voren te zetten. Hij is een stuk groter dan ik en ik kijk meer verbaasd dan geïntimideerd omhoog.
'Ik ben wát?' Het glipt eruit, hard en vol oprecht verbijsterd. Een aantal mensen in de Great Hall kijken om. Ze kijken vol verwondering toe op het moment dat ze doorhebben dat het gaat om een gesprek tussen een Hufflepuff en Slytherin. Een groepje mensen in de buurt valt zelfs helemaal stil. Allemaal kijken ze ons vol verwachting aan.
'Verdomme Meade.' Sist Draco. Hij grijpt me bij mijn pols en trekt me de Great Hall uit naar de donkere gangen voor het trappenhuis. Ik staar hem even overdonderd aan.
'Ik kan niets voor je doen.' Zeg ik. Ik vind de kracht om mijn pols los te trekken. Ik wrijf er eventjes overheen, au.
'Avelin.' Draco doet zijn best om rustig te klinken. 'Vertel me waar ik het kruid kan vinden.' Hij streeft er overduidelijk heel hard naar om kalm over te komen maar zijn stem klinkt hoe dan ook bevelend.
'Draco, ik heb geen idee waar ik Charming Chive kan vinden We hebben er geen les mee gehad en dat gaan we ook niet krijgen. Het is te gevaarlijk.' Luidt mijn reactie. Ik wil eigenlijk gillend wegrennen maar draai me om alsof ik boos ben, klaar om te vertrekken. Dan realiseer ik me zijn opmerking over Professor Sprout. Voor ik me helemaal van hem af gekeerd heb hoor ik mezelf al praten.
'Het is trouwens fout van je om te denken dat ik een lievelingetje ben van ook maar iemand. Ik zal het maar zien als een compliment en dat waardeer ik. Professor Sprout zal geen onderscheid maken in Hufflepuff of Slytherin. De docenten hier op school behandelen iedereen als een gelijke en ze zullen niemand voortrekken.' - Behalve Snape, denk ik erachteraan. Ik heb helaas de ballen niet om het hardop te zeggen. Ik zie hoe Draco arrogant grijnst.
'Dat doen ze absoluut wel, dat weet jij net zo goed als ik. Je hoeft je echt niet altijd als een loyale schijnheil te gedragen.' Spreekt hij dan. Zijn stem vals en ijskoud. Mijn mond valt open van verbazing. Hoe kan iemand zo ontzettend wreed zijn?

Loyaal? Ja, dankjewel.
Schijnheil? Donder op.

'Dag Draco.' Mompel ik. Ik draai me om en loop weg. Niet alleen mijn pols doet meer pijn. Ook mijn ego is een beetje gekrenkt. ''Ego'', voor zover ik die had. Loyaliteit: een van de weinige eigenschappen van mezelf waar ik enigszins trots op was. En dan te bedenken dat ik zo loyaal niet eens ben... Halverwege de gang hoor ik hem weer naar me roepen.
'Ik weet dat het binnen de muren van dit gebouw is, Avelin Meade. Of je me nu helpt of niet. Ik weet dat je liegt. En ik zal het hoe dan ook vinden. Ik weet het zeker. Als je me niets vertelt dan gebruik ik dat uiteindelijk alleen maar tegen je.' Zijn stem, hard, koud en ... bloedserieus. Ik verstar en kijk nog even achterom met een ongelovige blik. Hij kijkt me nijdig aan, zijn ogen intens kil
'Dit meen je niet. Wie ben jij nou eigenlijk? Ik ken je niet eens.' Fluister ik, meer naar mezelf dan naar hem. Ik schud mijn hoofd.

''Jij bent gek. Gestoord.'' Mijn gedachten vullen die vraag vast voor hem in als ik de gang uit ben.

Reacties (1)

  • zwadderaartje

    Oeh... Wat als Draco de Charming Chive op Avelin gebruikt?
    Ik ben benieuwd! Super leuk! Snel verder!
    (flower)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here