Foto bij O15 • Bullied

Autumn Castle

Ik onderdruk een zachte zucht als ik bij Aiden sta en een hand door mijn haar haal. Er is over vanmorgen niet echt veel meer gezegd. Hij heeft zijn excuses nogmaals aangeboden, maar ik heb weggewuifd en aangegeven dat ik ook wel wist dat hij het enkel goed voor me wilde doen.
Gelukkig is er op school niet al te veel over gezegd geweest, hoewel Lucas me wel een paar blikken heeft toegeworpen. Hij houdt echter meer zijn afstand van me dan dat ik had verwacht. Misschien komt dat wel omdat Aiden altijd bij me in de buurt is en hij niet goed iets durft te doen in Aiden’s buurt of zo.
Ik merk dat de meesten hun afstand wel van me houden als Aiden bij me in de buurt is, maar dat is ook niet zo gek als je je bedenkt dat hij met zijn brede postuur en dreigende blik heel intimiderend over kan komen. Zelfs Evan lijkt afstand van ons te houden. Evan en ik hebben sinds hij me gebracht heeft naar het ziekenhuis niet meer met elkaar gesproken.
Als hij mijn gedachten kan lezen, loopt hij toevallig voorbij. Zijn blik blijft kort op me hangen en even frons ik als ik een bepaalde emotie in zijn ogen zie die ik niet kan plaatsen. Dan steekt hij een sigaret op, richt zich weer naar voren en gaat naar Lucas wie hij een high five geeft.
“Hé,” zegt Aiden om mijn aandacht te trekken. “Je belt me toch als er iets is, hè?”
Hij geeft een kneepje in mijn hand waardoor ik mijn aandacht volledig op hem richt en ik knik. Het heeft me vandaag een hoop moeite gekost om niet steeds in huilen uit te barsten, maar op de één of andere manier heb ik me nog redelijk kunnen inhouden.
“Zouden we…” Ik bijt op mijn onderlip, maar hij moedigt me aan door een kneepje in mijn hand te geven. “Zouden we misschien binnenkort eens samen langs het graf van mijn moeder kunnen gaan?”
Aiden knikt ernstig en glimlacht voorzichtig naar me.
“Als jij je daar goed bij voelt en je hebt de behoefte om er eens met me langs te gaan, wil ik dat zeker voor je doen.”
Ik glimlach voorzichtig terug naar hem en vraag me af waar ik hem toch aan verdiend heb.
“Het zou ontzettend veel voor me betekenen als je dat zou willen doen,” zeg ik opgelucht zijnde.
“Laat het me maar weten als je langs haar graf wilt gaan,” zegt hij. “Je hoeft hier niet alleen door te gaan, weet je.”
En dan heb ik opeens door dat hij zijn hand naar mijn wang gebracht heeft en me daar zachtjes streelt. Ik sluit tegen beter weten in mijn ogen terwijl ik moeite moet doen om niet ter plekke in huilen uit te barsten.
“Niet doen,” mompelt hij zachtjes. “Daar ben je veel te mooi voor.”
Ik lach door mijn tranen heen en hij lacht ook. Dan buigt hij zich naar voren en drukt, na heel even geaarzeld te hebben, een kus op mijn wang. Daarna buigt hij zich naar achteren en zwaait vervolgens naar me waarna hij naar zijn auto loopt.
Ik onderdruk een zucht voor de tweede keer, zwaai terug en loop dan terug richting huis. Aiden moest nog ergens naartoe, maar anders zou hij me wel naar huis gebracht hebben. Ik weet dat ik niet te aanhankelijk mag worden naar hem toe en dat dat niet eerlijk is voor hem, maar hij is gewoon zo lief voor me en ik ben echt oprecht blij met zijn steun.
Het duurt veel te kort voor me eer dat ik thuis ben en ik glip snel naar boven. Ik ruik de geur van alcohol en rol met mijn ogen terwijl ik, als ik eenmaal boven ben, een kwade schop tegen de rand van mijn bed geeft. Ik weet dat hij het moeilijk heeft, maar hij is niet de énige die haar mist!
Kwaad zijnde ga ik achter mijn laptop zitten, ram met mijn vingers de toetsen zowat in om mijn wachtwoord in te voeren en ga dan gelijk op Facebook. Ik heb nu geen behoefte aan schoolwerk en bovendien heb ik daar nog heel de avond voor, want ik ben echt niet van plan om te gaan koken en ik weet dat pap het ook niet gaat doen. Het wordt waarschijnlijk weer zonder eten of met een boterham naar bed.
Ik bijt op de binnenkanten van mijn wangen om mijn tranen die in mijn ogen verschijnen te onderdrukken en frons als ik zie dat ik een berichtje heb. Ik open het berichtje en zie dat het een berichtenverzoek is. Het is dus niet iemand van mijn vrienden.
Mijn mond valt open als ik zie dat een stuk of dertig berichtenverzoeken heb. Sommige accountnamen herken ik van school, maar anderen moeten vast en zeker aangemaakt zijn om anoniem te blijven. Ik lees het ene berichtje naar het andere en tegen dat ik bij het vijftiende berichtje ben, stromen de tranen over mijn wangen.

Vuile bitch! Je moet met je poten van míjn vriend afblijven. Als ik je nog één keer in de buurt van Aiden zie, vermóórd ik je.

Van alle dertig berichten is dat het enige berichtje dat door mijn hoofd blijft spoken en ik bijt op mijn onderlip. Heeft Aiden een vriendin? Maar waarom zou hij mij dan zoenen? Waarom doet hij anders zo lief?
Ik slik terwijl ik het profiel aanklik van de persoon die het bericht heeft gestuurd. Haar naam is Victoria en aan haar profielfoto te zien is ze echt wel ontzettend knap. Haar profielfoto en nog een andere foto met haar hondje is het enige wat ik kan zien en twijfelend hangen mijn vingers boven de toetsen nadat ik teruggegaan ben naar haar berichtje.

Ik wist niet dat hij een vriendin had. Zou je me alsjeblieft meer uitleg kunnen geven? Ik ben erg in de war.

Ik twijfel of ik er een x’je achter moet zetten, maar besluit om het uiteindelijk niet te doen. Ik wil niet wanhopig overkomen. Ik druk op ‘enter’ en kijk dan naar de overige berichten die ik heb. Een boel van de haatreacties die dat ik gisteren ook al had gekregen op de foto die Aiden voor me gedeeld had, heb ik nu ook weer ontvangen.
Ik schud mijn hoofd terwijl ik de berichten één voor één verwijder. Wat is er toch met deze mensen aan de hand? Ze zeggen dat ik me aanstel, maar het was helemaal niet mijn bedoeling om hier aandacht voor te vragen. Ze denken waarschijnlijk dat ik weer één of ander zielig kind ben die een hoop likes wil krijgen.
Tranen schieten in mijn ogen. Welke zieke geest zou in godsnaam dit soort dingen delen om líkes te krijgen? Ik wil helemaal geen likes voor dit en ook geen aandacht. En ik weet dat Aiden het zo ook niet heeft bedoeld. Dat kan gewoon niet.
Ik schud mijn hoofd. Ik weet het allemaal niet meer. Victoria heeft me ontzettend in de war gebracht en alles wat ik nu wil, is gewoon even weg van social media en dan vooral van Facebook. Ik zal het Aiden morgen wel vragen, maar vanavond wil ik gewoon even rust hebben en nergens meer aan denken.

Reacties (1)

  • Luckey

    Wat THE hel!!!
    Snap het nu biet meer
    Hoe zit dot nu weet!!!
    Snel verder!

    2 jaar geleden
    • Dragonrage

      Bedankt voor je reactie!

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here