'Keyon! Keyon je deed het geweldig!' 'Echt?', vroeg ik verlegen. Yusaku pakte mijn hand en sleurde me het podium weer af. 'Echt! Het ging echt super goed!' 'Maar jij stal echt de show.', zei ik toen we weer op ons plekje bij de cola stonden. 'Ja maar dat is niet eerlijk, ik heb ervaring.' 'Oh en jij gaat er dus meteen van uit dat ik geen ervaring heb?', vroeg ik plagerig. 'Anders had je het wel meteen gedurfd, maar ik heb gelijk toch?' 'Ja.', gaf ik toe, en stopte nog wat nootjes in mijn mond. Yusaku sloeg ondertussen zowat zijn zesde glas cola naar achteren. 'Oh man wat gaan wij moeten plassen vannacht.', zei hij. 'Wat zei je?', vroeg ik over de muziek heen. 'Dat we vannacht moeten pissen!', riep hij. 'Nou jij misschien, dit is nog maar mijn tweede glas.' De nootjes maakten me wel ongelofelijk dorstig, maar ik wou niet te veel cafeïne binnen krijgen omdat ik anders vannacht niet kon slapen en ik had de nachtrust zeker nodig. Het Wisselen was niet alleen een marteling door mijn gedaante en het geheugenverlies, maar ik was de volgende dag ook altijd doodop omdat ik de hele nacht rond had moeten zwerven in de plaats van te mogen slapen. Of misschien sliep ik soms wel even, maar ik ging er uit van niet, zo moe was ik vaak. Ik gaapte. 'Zo zo, nu al moe? Het is nog maar acht uur.' 'Ik heb gewoon niet heel goed geslapen vanacht.' 'Hoezo niet? Ik heb heerlijk geslapen.' Ik haalde mijn schouders op. 'Ik kon gewoon niet goed in slaap komen.' 'Nou ja, dat gebeurd inderdaad wel eens. Oh tsjonge, ik moet nu al naar de wc, ben zo terug.' Ik grijnsde naar hem. Hoe kon hij altijd toch zo vrolijk en energiek zijn? Alsof hij nooit echt ergens mee zat. Sjees, volgens mij was ik een beetje jaloers op hem. En dat zou niet de enige reden zijn. Hij had zoveel wat ik niet had en wel zou willen hebben. Zoals een echte familie. Ik schudde mijn hoofd, nee, ik moest niet jaloers op Yusaku zijn. Ik had ook dingen om zelf tros op te zijn! Toch? Maar wat dan? Dat ik bijna verkracht was? Dat ik een buskaping had overleefd door niks te doen? Dat ik elke nacht in een wolf veranderde omdat ik mijn eigen emoties niet eens onder controle had? Dat ik zelfs ongewenst was geweest bij mijn eigen ouders? Dat ik een voorbrengsel uit alcohol en slechte voorbehoedsmiddelen was? Dat ik niet eens twee rondjes kon rennen zonder bijna van mijn stokje te gaan en dat ik veel te mager was? Of dat ik geen sociaal leven had en daardoor alle cd's van Dragon Spirits uit mijn hoofd kende? 'Hee Key, is er wat? Je kijkt zo sip.' Ik schrok en schudde mijn hoofd, ik had Yusaku helemaal niet horen aankomen. 'Ik zat gewoon te denken.' 'Waar aan?' 'Nergens.' 'Ik geloof je niet.' Yusaku stond achter me en leunde over mijn schouder naar voren. Zijn gezicht was maar een paar centimeter verwijderd van dat van mij. 'Te dicht bij.' 'Wat?' 'Je gezicht zit te dicht bij, Yu.' 'Oh sorry.', lachte hij, maar hij keek nog steeds een beetje bezorgd. Er kwam een meisje naar ons toe. Ze had lang bruin haar en een zwarte bril op. 'Oh, hoi Femmie.' Oh, het was dus het meisje die Yusaku had moeten helpen met het vissen. 'Ik wou even zeggen dat jullienhet echt heel goed gedaan hebben.' 'Dank je.', zeiden we in koor. Ik keel haar niet aan, ik keek verlegen naar mijn handen. Femmie gaf Yusaku een kus op zijn wang en liep weer weg. Yusaku zichtte geërgerd. 'Waarom moet dat kind me nou weer zoenen?' 'Vraag het haar maar, ik moet ook naar de wc.' Toen ik op de pot zat liet ik mijn gezicht in mijn handen zakken. Waarom had het beeld van Femmie die Yusaku zoende me zo veel gedaan? Waarom had het me een misselijk en onwelkom gevoel gegeven?

Reacties (2)

  • DeNaamIsGideon

    dat is omdat #Keysaku niet stuk mag gaan!

    3 jaar geleden
  • aarsvogel

    Keyon de eekhoorn stopt wat nootjes in zijn mond. HOMNOMNOM!!🐿

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here