R.I.P. Robin

Ik had in eerste instantie mijn werk voor morgen voorbereid. Ik mocht weer eens een presentatie houden. Terwijl ik rustig mijn werk door keek aan de keukentafel, keek Louis naar de televisie. Niet dat ik verwacht had dat hij daar de concentratie voor had, maar goed. Mijn gelijk kreeg ik dan ook. Maar ach, de jongen was ziek. Zodra ik ziek was sliep ik ook dagen bijna de hele tijd. Dat was het enige wat ik in bed echt vol kon houden en bovendien had je gewoon geen energie voor iets anders. Dat kon ik dus wel begrijpen.
Uiteindelijk had ik een Italiaans pasta recept opgezocht en gekookt. Dat was lastiger dan ik dacht. Ik was niet echt een kookwonder en had er dan ook echt respect voor hoe mensen al die afmetingen zo op gevoel konden toevoegen.
Ik had uiteindelijk de pasta geproefd toen deze klaar was en eigenlijk mocht ik er nog best wel trots op zijn. Terwijl het eten op een laag pitje op het fornuis bleef staan, dekte ik de tafel. Ik wist niet hoe veel Louis inmiddels at, maar zo kreeg hij tenminste nog iets binnen. Bovendien viel pasta niet erg zwaar.
Ik sjokte zachtjes naar de bank en knielde voor Louis neer. Ik glimlachte even bij het aanzicht. Louis was heel schattig wanneer hij sliep.
Gezien ik hem niet op zijn mond kon kussen, besloot ik voor zijn nek te gaan. Ik fluisterde vervolgens zachtjes zijn naam. Dat leek te helpen.
"Het eten is klaar" vermeldde ik hem. Louis glimlachte met half gesloten ogen "goed bezig". Hij rekte zich vervolgens uit en liet zijn handen in de lucht hangen.
Ik boog voorover zodat hij ze om mijn nek kon slaan. Vervolgens nam ik hem vast onder zijn knieën en bij zijn rug en tilde ik hem op. Louis bleef dicht tegen me aan liggen en grinnikte zachtjes. Ik liep met hem in mijn armen naar de keukenstoel en zette hem daar op neer. Louis glimlachte tevreden en wachtte totdat ik de pasta op tafel zette.
"Ziet er goed uit" merkte ik op. Ik glimlachte "naar mijn mening smaakt het ook wel goed, voor mijn doen dan".
"Ik heb hoge verwachtingen sinds dat ik weet dat je ooit een bakker wou worden" merkte Louis op.
Ik grinnikte zachtjes "toen was ik nog jong, dat bepaalt niet dat ik momenteel graag kook of bak".
Louis grinnikte ook en besloot toen voorzichtig de pasta te proberen die hij op zijn bord geschept had. Hij knikte tevreden "smaakt goed".
Ik glimlachte tevreden en begon toen zelf ook met eten. Het smaakte inderdaad best goed.
"Heb je nog iets van Chrissy gehoord?" vroeg ik Louis uiteindelijk.
Hij schudde zijn hoofd "maar goed ook eigenlijk. Ik doe maar ietwat klef om haar zo ver te krijgen om met me naar bed te gaan. Maar eigenlijk doe ik alles met tegenzin. Ik zie helemaal niets meer in haar. Ze is volgens mij echt niet goed wijs. Al zeker niet met al die bedreigingen richting jou. Daar had ik haar echt nooit voor aan gezien".
Ik schudde mijn hoofd "daar zag ik haar ook niet voor aan op het eerste gezicht. Zie je maar weer hoe ver een goed uiterlijk je kan brengen. Ze lijkt best onschuldig, maar je had moeten horen hoe ze tegen me praatte die middag in het klaslokaal. Ik voel me niet snel geïntimideerd maar zodra iemand al gaat praten met woorden zoals sweetie, dan uh tja..."
"Sweetie?" herhaalde Louis lachend.
Ik maakte een bevestigend geluid "sweetie". Louis begon te lachen "wat is dat voor vaag woord?"
Ik haalde mijn schouders op "jij hebt met haar gedatet". Louis zuchtte "ik ben daar toch iets minder trots op dan ik ooit was".
"Op mij ben je toch wel trots hè?" zei ik grijzend.
"Mijn beste vangst tot nu toe" zei Louis grinnikend.
"Daar neem ik genoegen mee. Dat hoop ik zo te houden".

Reacties (3)

  • Smexy

    Prachtig stukje, ben benieuwd hoe ze het precies op gaan lossen met Chrissy.

    En rip Robin, het brak echt mijn hart toen ik hoorde dat het echt was, en ik maak me ook zorgen om Harry, Gemma en Anne, ik weet dat ze sterk zijn, maar toch is het ontzettend heftig. Ik wou dat ik ze alle drie een dikke knuffel kon geven.
    'They are always here for us and making us feel better, but we can't make them feel better right now and hurts me so much'

    3 jaar geleden
    • Qualantinos

      Het word een heel uitgebreid plan, haha.

      Dat gevoel herken ik heel goed. Dat had ik ook toen Louis opgepakt was. Je ziet gewoon dat het heel slecht met hem gaat en hij laat ons altijd beter voelen, maar ik wou dat ik hetzelfde kon doen. Al was het inderdaad maar een omhelzing.

      3 jaar geleden
    • Paardenvriend

      Ja daar hadden wij echt een heel lang gesprek over. Toen over Louis. (Idk of je je het kan herinneren)

      3 jaar geleden
    • Qualantinos

      ja dat herinner ik me nog haha

      3 jaar geleden
  • Paardenvriend

    Robin was zo geweldig.. Dit nieuws kwam echt hard aan. En ik maak me nu ook zorgen over hoe Harry, Gemma en Anne zich voelen... ):

    3 jaar geleden
    • Qualantinos

      ja daar maak ik me ook zorgen om

      3 jaar geleden
    • Paardenvriend

      K ga dan weer te veel nadenken enz... En dan zie ik Harry voor me... Helemaal in tranen en daar kan ik niet tegen.

      En dan voel ik me slecht omdat ik hem niet kan troosten terwijl hij mij wel altijd kan troosten....

      3 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Ik hoorde t ook van robin. So sad:(eerst louis mam en nu dit snif

    Gelukkig loopt dit verhaal wat vrolijker :*

    3 jaar geleden
    • Qualantinos

      Ja echt zielig allemaal:(het verhaal heeft ook de nodige drama in opkomst, maar het is altijd minder erg dan hoe het in werkelijkheid nu gaat inderdaad

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen