Foto bij 006

De zon schijnt door mijn raam. Ik lig met mijn voeten op mijn kussen en mijn hoofd aan de zijkant van mijn bed. Ik sta op en voel door mijn korte haar. Jason is weg. Ik hoef hem niet meer te zien. De pijn voel ik nog maar minder dan gister avond. Ik was mijn gezicht. Ik borstel mijn haar en maak mezelf een beetje op. Ik haal weer eens mijn kledingkast overhoop. Ik pak een skinny jeans met scheuren en een simpel shirtje aan. Ik loop naar beneden. Mijn hond staat kwispelend voor me. "Heey." Zeg ik terwijl ik hem een aaitje over zijn kop geef. Het is een husky. "Ik laat je zo uit." Ik smeer een broodje en prop het in mijn mond. Ik ben nou niet echt gezecht een 'dame'. Husk loop kwispellend achter me aan als ik zijn halsband en riem pak. Ietsjes later lopen we naar buiten. Husk trekt aardig veel aan de lijn. Dan bedenk ik mijn nieuwe buren. Op dat moment loop er net een jonge vrouw uit het huis. De vrouw lijk best bezorgd. Ik wil mijn mond open doen maar hou me maar stil. Ik loop door het parkje. Husk ziet een kat rennen. Hij trekt zo hard dat ik val en met armen over de grond schuur. Op mijn arm zit en schaafwond en Husk rent weg. "Husk! Kom terug!". Een jonge man komt aan lopen met Husk aan de lijn in zijn hand. Hij glimlacht vriendlijk en pakt dan een zakdoek. "Hulp nodig?" Vraagt de jongen vriendelijk. Ik knikt. Hij pakt een fles water uit zijn tas en doopt de natte zakdoek tegen mijn arm. "En hoe heet deze dame?" Vraagt hij vriendelijk. "Demi" "Ryder" Hij kijkt me aan en drukt dan de lijn in mijn handen. Ik bloos en druk mijn nummer in zijn handen. "Bel me." Hij glimlacht. "Zal ik zeker doen." Dan lopen we verder. In de avond val ik in slaap. Dromend hoe ik Jason dump

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here