Foto bij 008 • The letter

008 • The letter

DRACO MALFOY


~ Twee weken later

Draco,

Zoon, stop met dat onzinnige geleuter en breng me waarvoor je teruggekeerd ben. The Dark Lord wordt ongeduldig en ik ook. Onze afspraak was al weken voor het begin van het jaar helder. We weten dat de laatste zaden voor het kruid twee jaar geleden ergens in Hogwarts zijn gezaaid. Het kruid is al enige tijd klaar nu en als je nog langer afwacht, is het niet meer bruikbaar.

We geven je nog hooguit een week om te zoeken. Als jij en je dwaze hoofd dan nog steeds met niets op de proppen komen, halen we je van Hogwarts. Wij zelf zullen dan zorgen dat het kruid er komt. Er is me beloofd dat dat op een stuk minder vreedzame manier zal zijn dan wat jij nu hebt voorgesteld. Ik toleer geen teleurstellingen meer, Draco. Dit is je laatste kans.

Je hebt je trouw gezworen, laat mij, je moeder en bovenal The Dark Lord zien dat je het waard bent. Grote beloningen zullen op je wachten.

Lucius.


Ik zie dat mijn grauwe, bleke hand begint te beven. Verdomme. Gefrustreerd verfrommel ik de brief van mijn vader. Met een agressieve beweging smijt ik hem in het zachtjes vlammende haardvuur. Het is midden in de nacht en godzijdank ligt iedereen al in bed. Ik staar naar de vlammen, kijk toe hoe ze langzaam de letters op het perkament opeten. Die brief kleurt eerst bruin, en dan zwart. Hij smeult langzaam weg tot er niets meer over is dan een hoopje as. Ik had gehoopt dat het wegbranden van de brief ervoor zou zorgen dat mijn angst en wanhoop ook zouden verschroeien. Helaas gebeurt er niks. Ik zak achterover op de bank. Ontspannen lukt niet. Mijn hele lichaam doet pijn. Zelfs het sluiten van mijn ogen lijkt een hele klus. Het duister staart me aan. Normaal voel ik me er prettig bij. Onzichtbaar en machtig. Nu lijkt het alsof ik opgejaagd word, alsof ik constant in de gaten wordt gehouden. Ik klem mijn kaken op elkaar tot het pijn doet. Eigenlijk wil ik dingen omgooien, mensen vervloeken en wanhopig schreeuwen. Ik doe het niet. Ik moet mezelf niet laten kennen.

''Laat mij, je moeder en bovenal The Dark Lord zien dat je het waard bent.''

Ik sta op. Ik heb dat Charming Chive nodig. Waar is het? Wie heeft het? Ik begin te ijsberen langs het haardvuur. Net zo lang tot het vuur niets anders meer is dan een hoopje na-smeulend hout. 3:49. Het is 3:49 als er me een nieuw plan te binnen schiet. Mijn hart begint ietsjes sneller te kloppen en er verschijnt een enigszins valse grijns op mijn gezicht. Zou ik dat kunnen maken? Ben zelfs ik zo geniepig? De dreigende woorden van mijn vader spoken door mijn hoofd. Ik maak mijn beslissing.
Ja. Zelfs ik ben zo geniepig. Of bang.
Ik zie haar hoofd voor me, zoals ze naar me kijkt. Haar gebruinde gezichtje met ingevallen wangen. Een grote bos zwarte, lange haren en een paar donkerbruine ogen kijken me nieuwsgierig maar een beetje bang aan. Eerder had ze beweerd dat ze me nooit zou helpen - maar ze gaat het doen. Ze zal het niet eens weten maar ze zal het echt doen.
Avelin Meade.
De enige Hufflepuff met de ballen om tegen me te praten. Moedig als een Gryffindor en slim als een Ravenclaw. Absoluut geen Slytherin, maar zou een aanwinst zijn voor elke andere afdeling, moet ik toegeven. De reden dat ze in Hufflepuff zit is dan ook exact dezelfde reden als waarom ze me zal helpen: haar eeuwige, onvoorwaardelijke loyaliteit aan ongeveer iedereen die drie aardige woorden tegen haar zegt. Ik, als Slytherin, ben dan ook de perfecte persoon om dat vertrouwen te breken.
Ja, Avelin Meade. Dezelfde persoon als eerst - maar een andere aanpak.

Sorry voor het langere wachten. Ik zit in de laatste paar weken van mijn studiejaar. Drukker dan ooit!
Ik doe mijn best! Gelukkig is het over een paar weken weer wat rustiger.:)

Reacties (1)

  • Catmint

    Wat de hel moet Voldie met Charming Chive? Heeft hij ergens behoefte aan? Grapje, maar wel echt serieus, waarom?

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here