Foto bij ~ 080

Louis Tomlinson

FYI, in het verhaal is het net even anders gegaan en komt hij nu pas met "Just hold on".

In de paar dagen die volgen, heb ik nog een paar keer met Colin afgesproken en leer ik hem steeds beter kennen. Waarbij het totaal geen probleem is als Benjamin er bij is. Waar ik wel blij mee ben want hij kan goed met kinderen om gaan. In ieder geval baby's. Misschien binnenkort kennis laten maken met Kian. Colin is zeker leuk gezelschap en erg geduldig. Wat zeker meespeelt, is dat hij goed met kinderen om kan gaan. Weet je wat, eens kijken of hij vandaag tijd heeft? Ik pak mijn telefoon en stuur hem een Whatsapp.
Ja, lijkt me leuk. Trouwens, toen mijn nichtje hoorde dat ik jou ken, gilde ze het hele huis bij elkaar en stond erop dat ik jou om je handtekening vroeg. Niet doen hoor! Ik wil jou gewoon zien. Net als Ben en Kian. Ik ben er om half vijf.
Glimlachend lees ik zijn bericht en stuur ik wat terug dat hij welkom is. Als alles goed gaat met Kian, kun je zelfs mee eten, neem ik me voor.
'Zo, jou heb ik zo al een tijd niet gezien. Wie mag ik bedanken voor dat goede humeur van jou,' grijnst Liam.
Juist ja, bijna vergeten dat hij er bij is in de studio.
'Louis, nog een keer,' gebaard Steve naar de opneemruimte. 'We zijn bijna klaar met dit nummer.'
Bij de deur draai ik me om naar Liam. 'Jij moet nog even geduld hebben. Colin kent Ben al en vanmiddag Kian. Misschien over een week.' Ik ga dan naar binnen en pak ik de hoofdtelefoon, die ik opzet.
Steve geeft me nog een seintje door zijn duim op te steken.
'Wish that you could build a time machine. So you could see, The things no one can see. Feels like you're standing on the edge. Looking at the stars, And wishing you were them,' zing ik in de microfoon en is de beat te horen via de hoofdtelefoon. '‪What do you do when a chapter ends?‬ ‪Do you close the book and never read it again?‬ ‪Where do you go when your story's done?‬ ‪You can be who you were or who you'll become‬. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh, if it all goes wrong‬. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh, darling just hold on‬. ‪The sun goes down and it comes back up‬. ‪The world it turns no matter what‬. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh, if it all goes wrong. Darling, just hold on. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh, darling, just hold on. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh. It's not over 'til it's all been said‬. ‪It's not over 'til your dying breath‬. ‪So what do you want them to say when you're gone?‬ ‪That you gave up or that you kept going on?‬ ‪What do you do when a chapter ends?‬ ‪Do you close the book and never read it again?‬ ‪Where do you go when your story's done?‬ ‪You can be who you were or who you'll become‬. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh, ‪if it all goes wrong‬. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh, darling just hold on‬. ‪The sun goes down and it comes back up‬. ‪The world it turns no matter what‬. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh, if it all goes wrong. Darling, just hold on. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh. Darling, just hold on. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh. If it all goes wrong. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh. Darling just hold on. Oh-oh-oh, oh-oh-oh oh. If it all goes wrong, darling just hold on.' De muziek zwakt af en stopt dan.
Aan de andere kant van het raam, knikt Liam goedkeurend en Steve steekt zijn duim weer op. Beide duimen deze keer.
'Klinkt goed,' zegt Liam als eerste. 'Past ook volledig bij je.'
Knikkend loop ik naar het enorme paneel met de knoppen. 'Ik wil het zelf ook horen.' Met een paar knoppen, klinkt de demo, die ik net opgenomen heb, door de ruimte. 'Oh, ja, geweldig.'
Steve grijnst eveneens. 'Dat is hem. Niks meer veranderen.'
'Ehm, Lou,' begint Liam, 'het is bijna half drie. Als je nog...'
'Ik moet weg.' Ik gris mijn jas van de kapstok. 'Anders ben ik te laat bij Kian op school. Om half vijf staat Colin ook op de stoep.'
Liam kijkt naar Steve. 'Dus je vriend heet Colin. Als ik pas over een paar weken kennis maak met hem is het ook goed. Doe je het wel rustig aan?'
Ik knik en trek ik mijn jas over mijn armen. 'Ja, helemaal omdat ik weet hoe het vroeger is gegaan.' Dat was nog eens een openbaring voor me. Ik wil dat niet nog een keer en daarom heb ik me voorgenomen om het rustiger aan te doen.
'Hoe bedoel je vroeger?' wilt Liam weten.
Ja, die vraag kan ik verwachten als ik zo reageer. 'Ik ben van Harry naar Niall gegaan in slechts een paar dagen tijd. Ik heb er van geleerd en doe het nu rustiger aan.'

Ik kan het niet helpen dat ik wat nerveus ben met Kian. Colin kan elk moment komen en ik hoop dat Kian het goed opneemt. Vooral omdat ik er achter ben dat ik wel dergelijk gevoelens heb voor Colin. Gevoelens die langzaamaan sterker worden dan wat ik voor Niall voel. Al wil ik die eikel niet meer zien. In bijna een week tijd heb ik niks meer van hem gehoord en zelfs Larry, mijn advocaat, heeft hem nog niet gesproken.
De deurbel gaat en haalt mij uit mijn gedachten terwijl Kian me voorbij rent. 'Komt ome Harry of tante Sue?' Hij probeert bij de deurkruk te komen.
Ik schud mijn hoofd. 'Nee, Kian, dit is een vriend van me.' Ik til hem op zodat hij open kan doen.
Colin staat inderdaad aan de andere kant van de deur. 'Hallo, jij moet Kian zijn.' Hij steekt zijn hand uit. 'Ik ben Colin.'
'Ja, ik ben Kian,' zegt hij en wilt hij Colins hand schudden.
Al gaat Colin dan op zijn knie zitten. 'Oh, best sterke grip. Niet knijpen.'
Kian lacht er wat om. 'Ik ben niet zo sterk.'
'Nee, niet?' Colin schudt zijn hoofd. 'Zeg, neem je broertje in de maling maar niet mij.' Zijn grijze ogen glinsteren.
'Je kent Ben al?' Kian kijkt op naar mij.
Ik knik en dan trekt de vierjarige Colin mee naar binnen.
'Wat doe je graag buiten school om? Voetbal je graag?' vraagt Colin en volg ik hen naar binnen. 'Een Xbox, wat is je favoriete spelletje.'
Gelijk dat Kian zich omdraait. 'Ik speel FIFA of Mario Kart en dan speel ik tegen papa. Ik voetbal zelf ook maar ik mag nog niet op voetballen.'
Gelach volgt. 'Je mag pas op voetballen als je zes jaar bent en niet eerder. Ik heb vroeger in het voetbalteam gezeten van mijn school. Heb je een voetbal hier?'
'Ja!'
Ik heb de deur naar de tuin open gezet en rent Kian uitgelaten, en vrolijk, naar buiten. Het doet me enorm veel dat Colin geaccepteerd is door Kian. Opeens krijg ik een kus op mijn wang.
'Ik weet dat je mij eerst thuis wilde voorstellen aan je kinderen,' mompelt Colin. 'Kian lijkt me iemand met veel energie en erg vrolijk.'
De kus is volkomen onverwacht, dat ik niet gelijk reageer en slechts aankijk.
'Ik heb de bal bijna!'
Een ogenblik is voldoende en verbaas ik mijzelf door hem een vluchtige kus te geven op zijn lippen. Zelfs één seconde is genoeg om te weten dat hij zachte lippen heeft.
'Rustig aan, Lou.' Hij glimlacht kort. 'We hebben geen haast.'
'Colin! Ik heb de bal!' Kian schopt de bal onze kant op.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here