Foto bij Hoofdstuk XXV

Carden lachte in zichzelf toen hij zag dat Hades vastgebonden stond.
"Zo, zo. Heeft Genevieve je eindelijk gestraft?"
Hades keek op. "Ja, Carden."
Terecht. Achttien jaar. "Daar ben ik best wel blij mee. Aangezien je Genevieve hebt vermoord en hebt opgesloten in Tartarus. En wat was dat ding wat daarvoor was gebeurd?"
Hades zuchtte. "Ik snap dat je ergens mee zit."
"Ja. Dat was jouw fout."
Hades rolde met zijn ogen. "Heb je het weer?"
"Weer? Ik ben achttien jaar in Tartarus gebleven. Trouwens, nieuwsflits, dat was jouw fout."
"Wil je Freya nou tegenhouden van iets of niet?"
"Ga je er nou serieus omheen draaien, váder!" Hades kreeg tranen in zijn ogen.
"Ik moet je iets vertellen, rot joch! Ik heb nooit gewild dat je in Tartarus kwam. Die zilveren littekens? Ik heb littekens in mijn hart dankzij jou! Ik heb voor je gevocht, zo hard als ik kon. Ik kon niets doen aangezien jouw leven aan dat van mij verbonden is. Als jou iets wordt aangedaan, gebeurt dat ook bij mij."
"Heb je dan ook littekens op je rug?" vroeg Carden verbaasd.
"Nee, maar wel in mijn hart. Het is jou niet opgevallen, jongen, maar het moment dat jij vast zat, hebben ze letterlijk mijn hart eruit gesneden en..." Hades haalde zijn blik van Carden af.
Carden kwam dichterbij.
"Ze hebben in mijn hart gesneden. Ik heb werkelijk geen idee waarom ik nu hier nog ben, en hoe dat mogelijk is."
"Heftig, ouwe." Hades lachte schamper.
"Ze zeiden tegen me dat ik je op zijn minst twintig jaar in de gevangenis moest houden en als ik dat niet zou doen, dat ze je dan zouden vermoorden. Ik wilde je niet kwijt."
"Dus besloot je me opgesloten te houden? Had me dan verborgen gehouden!"
"Dan had Artemis je geroken, jongen! Dat kon ik niet. Het waren maar twintig jaren. Dat had je vol kunnen houden."
"Het voelde als een eeuwigheid."
"Dat weet ik."
"Maar, hé, pap? Ik ga je nog steeds uitlachen voor wat Genevieve met je heeft gedaan."

Denise keek kwaad naar de godin. "Laat me nou met rust!"
"Je bent me nog steeds iets verschuldigd. Zeg dat je met hem trouwt."
Denise schudde haar hoofd. Dat wilde ze niet. Maar... was ze dan echt bevrijd van haar 'vloek'?
"Prima! Ik doe het!"
"Mooi. Mijn broer komt je morgen bezoeken om je iets te geven en daarna je jurk met je uit te zoeken." De godin verdween weer.
Denise kon wel janken. Ze wilde echt niet trouwen.
Denise had een ding dat ze kon doen. Het was waarschijnlijk het moeilijkst om te doen en het best om te doen op het moment van de bruiloft.

Reacties (1)

  • Duendes

    Ohgosh, Carden... en Hades ook, stiekem, een beetje, maar ik heb meer medelijden met Carden want ik hou van hem :')

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here