2018



Hoofdstuk 8.8

Met gefronste wenkbrauwen en bedenkelijke trek rond mijn lippen, bladerde ik voor de zoveelste keer van de maand door de sollicitatie papieren van onze sollicitanten. Rosá stond een uitgebreide lunch te maken, af en toe neuriede ze een deuntje vooral ze al weer verder rommelde in de keuken. 'Je bent echt zeker' was Rosá haar tinkelende stem, met een lepel sloeg ze een keer op het aanrechtblad. 'Ja heel erg zeker' knikte ik.
'Jebediah Sanderson lijkt mij een geschikte Butler, daarbij voldoet hij op ze minst aan de meeste eisen die wij hadden' was mijn warme tinkelende stem. Door het kasteel heen, galmde het nog een klein beetje door. Een soort echo, doordat het nog niet voldoende gevuld was met meubileer. 'Het schoonmaak team?' Rosá fronste haar wenkbrauwen, 'jij hebt Louise Graham gekozen, samen hebben we voor Miriam Tuil gekozen en ik heb als derde persoon voor het schoonmaak team Jasper Hoek gekozen' knikte ik met een lichte blos op mijn wangen.
'Dat is een zeer goede keuze' grijnsde Rosá met knipperende ogen.
Een grinnik rolde over mijn lippen, 'als volgt, Louise maakte de buiten gebouwen schoon zoals de school, sportzaal, ect. Miriam is voor de gastenverblijven en het personeelsverblijven schoon te houden en Jasper is voor het kasteel' knikte ik overtuigend. Rosá knikte goedkeurend, stak haar duim op en roerde met haar andere hand en een pollepel in haar hand door de pan. 'De tuinmannen, moeten we nog even voor gaan zitten' was Rosá haar stem, een stuk dichterbij dan ik had verwacht. Ze had twee borden in haar handen, voorzichtig plaatste ze het bord voor mijn neus en ging zelf tegen over mij zitten.
'Ik hoop dat het smaakt, we gaan nu eerst eten' grijnsde ze wijzend naar mijn bord.
'Uiteraard, ik rammel' lachte ik het logboek opzij leggend.
Greep ik mijn vork naast mijn bord beet en begon in mijn o zo vers gemaakte lunch te prikken.

'Het eerste personeelshuis zit dus vol' knikte Rosá een grote krul door het vak halend. Een grinnik rolde over mijn lippen, 'dat zal nog wat worden, vijf mannen: Jebediah Sanderson, Jasper Hoek, Thomas Kamper, Wout Kapitein, Teddy Kloppers en drie vrouwen: Miriam Tuil, Louise Graham, Sabine Drager in een huis', lachte ik grinnikend mijn hoofd schuddend. 'Ik hoop maar dat ze zich kunnen inhouden, met al die hormonen' lachte Rosá blozend.
'Ach, ze zullen wel moeten, dit is de samenstelling en een andere optie is er niet' knikte ik streng.
'Daarbij mogen ze al blij wezen dat ze hier voor een goedkoop prijsje kunnen zitten, in mogen wonen op het landgoed. Anders hadden ze iedere dag meer dan 20 kilometer moeten reizen zowel heen als terugweg, alles is geregeld voor ze' sprak ik alsof ik daadwerkelijk de baas van het stuk grond was. Rosá knikte begrijpend, fronste kort haar wenkbrauwen. 'Het tweede personeelshuis, met welk personeel moeten we dat vullen' was haar serieuze kalme vraag. Een zucht rolde over mijn lippen. We waren al erg ver.
Maar ik had niet verwacht dat zo'n groot landgoed, ook behoorlijk wat mensen nodig zou hebben.
'Een dokter, kok en hulp, de oppas nanny, en de rest weet ik zo snel niet' knikte ik bedenkelijk.
'Oké, dus we moeten nog gaan kijken voor een dokter, want dokter Mertens vind ik maar eng, een oppas nanny voor de kinderen een kok met zijn hulp voor in de keuken, dus nog aardig wat te doen' knikte Rosá. Ze snapte ook wel dat we niet zomaar vakantie konden gaan vieren als er nog open vacatures waren die gevuld moesten woorden. Zodra we over een aantal jaar daadwerkelijk hier konden wonen moest alles tot in de puntjes goed geregeld wezen. Zonder dat mensen er vragen bij gingen stellen, en of konden gaan stellen omdat het iet wat vreemd zou zijn.
'Prima, aan de slag dan maar' knikte ik stilletjes.
Iets had mij doen opschrikken, een geluid dat zich mengde door ons gesprek heen.
Wat Rosá wellicht niet eens gehoord had.

Reacties (1)

  • Luckey

    Het schiet al aardig op!!!
    Als maat met die kinderen goed gaat

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen