De vingers van mijn moeder kriebelen lekker in mijn haar, terwijl ze het opsteekt. Ik zit rustig op de kruk in de keuken en sluit genietend mijn ogen. Mijn moeder mag misschien een kil en hard persoon zijn, maar ik vind het heerlijk als ze met mijn haar bezig is.
'Oh Isra, het word zo mooi.' Zucht Ulan aan de andere kant van de tafel. Ik open mijn ogen en kijk haar glimlachend aan. 'Dank je.'
'Ogen dicht!' Roept mijn moeder en ze begint haarlak in mijn haar te spuiten. Snel sluit ik mijn ogen en knijp mijn neus dicht. Ik haat die geur, maar je haar blijft er wel door in model.
'Goed,' zegt mijn moeder als ze klaar is met mijn haar, 'nu je make-up.' Ze verdwijnt uit de keuken en ik hoor hoe ze de trap oploopt. Ik draai me naar Ulan toe, die met een verliefd hoofd zit te kijken.
Make-up is eigenlijk veel te duur, maar mijn moeder heeft 1 tasje met een paar producten. Bij hele speciale gelegenheden haalt ze die tevoorschijn. 'Zou ik ook een beetje op mogen, denk je?' Fluistert mijn zusje hoopvol. Ik bijt twijfelen op mijn lip en haal mijn schouders op. 'Mam heeft de hele ochtend al een goede bui, dus misschien.'
Nakato komt de keuken binnen gestormd. Op haar voorhoofd glijden drupjes zweet. Ook haar shirt is een beetje nat. 'Whow!' roept ze en veegt haar hoofd af aan haar shirt. 'Wat zit je haar mooi!'
'Dank je.' Glimlach ik en hou mijn hoofd iets schuin. 'Waarom ben jij zo nat dan?'
Nakato zet de kraan open en neemt een paar gulzige slokken. 'Gevoetbald.'
'Gewonnen?'
'Ik ben de beste.'
Ulan schiet in de lach. 'Je bent een paard met twee linker poten!'
'Nietus! Je hebt me nog nooit zien voetballen.' Ze maakt haar handen nat en gooit wat spetters op haar zus, die gillend weg springt. 'Meiden, dat mogen jullie zelf schoonmaken.'
Mijn moeder loopt met een nors gezicht naar binnen. De Tamsen tweeling schiet weg als bange muisjes. 'Tot straks!' Roep ik ze na, maar ik betwijfel of ze dat gehoord hebben.
Mama pakt een andere kruk en gaat tegenover me zitten. Ze rommelt een beetje in haar tasje en haalt er foundation uit. 'Hmmm.' Ze kijkt me onderzoekend aan en weer terug naar de foundation. 'Ik ben bang dat dit niet gaat werken. Je huid lijkt lichter geworden te zijn.'
'Tja, ik denk dat dat komt door de lange dagen in de fabriek.' Ik kraak even mijn schouderbladen en ga goed zitten. Mijn moeder pakt een bakje oogschaduw en vergelijkt de kleuren met mijn blauwe jurk. Ze kiest er één uit en brengt die voorzichtig aan op mijn ooglid. De make-up zit niet heel bijzonder, want niemand kan dat bij ons thuis, maar het geeft zeker weten een vrouwelijker effect. Ik krijg ook nog een beetje oogpotlood en mascara op. Als afsluiting word er een laagje gloss op mijn lippen aangebracht.
'Zo, klaar.' Mijn moeder gooit de gloss in haar tas en pakt een kleine spiegel. Ik neem hem van haar over en kijk er nieuwsgierig in. Mijn moeder heeft een blauw-groene kleur gekozen. Zo matcht hij met mijn jurk en ogen. Het zit prima, zelfs wel mooi.
'Dank je mam.'
'Vandaag is de grote dag.' Ze bergt de spullen op in het tasje en kijkt me uiteindelijk aan. 'Dit keer zal het iets anders gaan, dan normaal.'
Ik sta op van de kruk, strijk mijn jurk glad en loop naar de kraan. Onderweg geef ik haar een vragende blik. 'Wat bedoel je, mam?' Het lauwe water voelt lekker aan op mijn droge huid. Zachtjes wrijf ik mijn handen over elkaar en bijt zenuwachtig op mijn lip. Ik was al bang voor dit gesprek.
'Je weet hoe graag ik wil dat je de kans krijgt om een beter leven te leven. Een rijker leven. Dat je kunt genieten en niet meer in die domme fabriek hoeft te werken.' Mam leunt tegen het aanrecht aan. Haar armen slaat ze over elkaar heen en ze probeert mijn blik te vangen. Ik kijk strak naar het stromende water.
'Herinner je Ayman Cole nog?'
Mijn ogen vliegen op en ik kijk mijn moeder verbaasd aan. 'Ja, natuurlijk.'
Ayman was altijd een bekende naam geweest. Hij zat vroeger een klas hoger dan mij op de basisschool, maar we deelden hetzelfde lokaal. Hij zat veel alleen in de pauzes en als hij niet alleen was, werd hij gepest. De jongens uit de hogere groep zeiden dat ze Ayman hadden betrapt op de wc' terwijl hij... Naja, zijn rechterhand gebruikte.
Na die roddel wilde niemand meer met hem spelen. Het rare was nog, dat Ayman het nooit ontkend heeft.
'Wat is er met Ayman Cole?' Ik zet de kraan uit en droog mijn handen af aan een oude lap stof. 'Ayman werkt nu voor Spel van de Liefde. Hij werkt mee aan de foto's nemen en rijdt het busje met de foto's naar de studio.'
Ik leg de oude lap weg en sla nu op mijn beurt mijn armen over elkaar. 'En hoe kom je daar nou bij?' Zeg ik, terwijl ik mijn rechter wenkbrauw hoog optrek en er zo sceptisch mogelijk uit probeer te zien.
Mijn moeder gooit haar haar naar achter, draait en draait haar heup sexy naar buiten. 'Je mag dan denken dat ik oud ben, er zijn nog genoeg mannen die me willen. Niet elke man is zo'n dronkaard als jouw vader.'
Een rilling gaat van mijn nek naar mijn onderrug. 'Gadver, mam! Ielgh. Dat hoef ik niet te weten, waarom vertel je dat aan mij?' Ik leg mijn handen ter bevestiging om mijn oren en draai me kokhalzend om. De gedachte alleen al dat mijn moeder het nog doet is gewoon verschrikkelijk. Ja, ze is een vrouw, een mens, natuurlijk heeft ze seks, maar dat wil je je niet inbeelden!
Mijn moeder lijkt het wel grappig te vinden en lacht haar tanden bloot, terwijl haar hand op het aanrecht slaat. 'Lieverd, doe niet zo gek. Ik ben verbaasd dat jij nog maagd ben.'
'Mam!' Mijn stem slaat over. 'Stop, geen woord over mijn en vooral niet over jouw seksleven!'
'Goed, goed.' Ze wuift met haar hand, alsof ze het gesprek uit de lucht slaat en gaat op een kruk zitten. 'Ik heb Ayman dus gesproken, ik zal niet benoemen op welke manier, maar hij vertelde me het zelf. Ik heb daarna een deal met hem gesloten, ik zal niet zeggen wat voor een deal, maar hij gaat er voor zorgen dat je word geselecteerd.'
Mijn mond valt open, mijn ogen maken zich groot en mijn handen vallen slap langs mijn lichaam. Ik staar naar mijn moeder, die met een tevreden gezicht een slok van haar water neemt. Ze heeft het gedaan. Ze is eng slim. Ze gaat vals spelen. Ik ga mee doen aan Spel van de Liefde. Oh nee, ik ga mee doen aan Spel van de Liefde op een oneerlijke manier.
Dit word mijn dood.

Reacties (3)

  • Emmert

    Snel verder!<3

    3 jaar geleden
  • Helgenberger

    Oh god. Ben benieuwd hoe dat af gaat lopen. :'D

    3 jaar geleden
  • Ravenmeisje

    Spannend! Ik begon me serieus zorgen te maken of je vandaag nog een stukje zou plaatsen.;)

    3 jaar geleden
    • Florets

      Jaah, vakantie hé, dan vergeet ik dat het vrijdag isxD

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen