Foto bij 055

when I am with her
nothing else exists.

she is ocean and mountain
and tongue and religion.

I want to explore every inch.
-Christopher Poindexter

Harry Styles


Mijn hart klopte in mijn keel toen ik voor de eerste keer in twee jaren door de enorme smeedijzeren poort de campus van Columbia binnen wandelde. Met een diepe frons mengde ik me in de drukte op de brede boulevardachtige toegangsweg.
Shit, ik had gezworen hier nooit meer te komen na Mikes dood en mijn onvermijdelijke uitschrijving als gevolg. Maar voor Lily leek ik tot alles in staat te zijn.
Gespannen liep ik verder, en probeerde zo min mogelijk te letten op de starende blikken die ik kreeg. Ik wilde hier zo snel mogelijk weer weg, dus ik vermeed conflicten beter. Gefrustreerd zuchtend wurmde ik me door de grote massa studenten op de campus, tot ik op de grote open binnenplaats in het midden abrupt bleef stilstaan, vlak voor het imposante forum voor me. Een tel bleef ik rond me staren, terwijl herinneringen me overspoelden.
Herinneringen aan Mike... Hij was zo trots op me geweest toen ik toegelaten werd. Als hij nog leefde en wist dat ik mijn volledige educatie had opgegeven na zijn zelfmoord om in de plaats daarvan mijn brood te verdienen met illegale wedstrijden zou hij me vermoorden.
Het was Mike geweest die, bevriend met één van Jims kennissen, me de raad had gegeven bokslessen bij hem te nemen om zo mijn woedeproblemen onder controle te leren houden. Hij had nooit als bedoeling gehad me op competitief niveau te laten vechten. Toen hij nog leefde, had hij het altijd uit mijn en Jims hoofd gepraat, bang dat ik me zou verliezen in de opwindende wereld van het boksen. Blijkt dat hij altijd gelijk had gehad...
Ik bleef nog even rond me staren naar het geometrische patroon van paden en troosteloze plekken gras, die in de zomer de campus net opfleurden met hun frisse groene kleur, maar wendde mijn blik toen af van de omgeving en beende met mijn ogen gericht op de grond verder. Gehaast wandelde ik langs de grote stenen trappen voor het forum, voorbij het afzichtelijke beeld van de alma mater, en zo in de richting van de gebouwen waar Lily meestal les had. Ik herkende het literatuurdepartement nog van toen ik hier studeerde. De verwelkomende rode, warme kleur van de bakstenen complexen in dat deel van de campus staken scherp af tegen de grijze hemel en kale bomen. Het was een kille, druilerige dag.
Net toen ik het gebouw waar Lily normaal les had binnen wilde stappen, kwam een bruinharig meisje uit de tegenovergestelde kant aangelopen. Hard botste ze me tegen me, zodat ze haar evenwicht met een korte vloek verloor en achterover op haar achterste viel. Ze keek al woest naar me op, maar zweeg abrupt toen ze in mijn ogen keek en bleef als versteend voor me zitten. Ongeduldig trok ik mijn wenkbrauw op.
Na enkele seconden krabbelde ze recht. Ze was behoorlijk groot.
"Oh, ik... Sorry, ik..." begon ze. Verveeld keek ik langs haar, naar de indrukwekkende inkomhal van het gebouw.
"Jij bent Harry, toch? Harry Styles?" vroeg ze toen. Geërgerd duwde ik mijn handen dieper in mijn jaszakken.
"Ja. Kan ik je helpen?" snauwde ik. Ze opende haar mond al, maar wist niet wat te zeggen.
"Mag ik?" vervolgde ik ruw, knikkend naar binnen en aangevend dat ze in mijn fucking weg stond. Geschrokken slikte ze.
"Oh, eh... Ja, natuurlijk, ik..."
"Aubrey, kom je?" hoorde ik iemand achter me ongeduldig roepend. Het meisje voor me keek over mijn schouder en wuifde naar de persoon die haar had aangesproken.
Ongeduldig wurmde ik me langs haar, mijn schouder ruw tegen die van haar stotend, maar werd nogmaals tegengehouden door haar schelle, irritante stem: "Wacht!" Met een geërgerde frons keek ik haar aan. Ze schuifelde zenuwachtig met haar voeten en bloosde diep.
"Ik ben een enorme fan. Mag ik toevallig...?"
"Nee." blafte ik. Het kon me niet eens schelen wat ze wilde. Geschrokken keek ze me aan.
In een laatste poging me te verleiden, probeerde ze nog wanhopig: "Ik ben vanavond vrij. Als je wil, kan ik langskomen en..." Walgend keek ik haar aan. Meende ze dit? In een poging verleidelijk over te komen, haalde ze haar hand door haar steile haar.
"Langskomen? Je hebt op je vrije avond niets beters te doen dan je fucking benen te spreiden voor een complete vreemde?" snauwde ik verveeld en ongeduldig. Ze was mijn tijd aan het verspillen. Ontzet staarde ze me aan, maar het kon me geen fuck schelen. Ik had het gehad met alle fucking gemakkelijke meisjes die dachten dat ik hen zou neuken als ze eens met hun wimpers knipperden. Hun belachelijke obsessie met het bad boy-droombeeld dat ze van me leken te hebben maakte me misselijk. Domme wijven.
"Ik heb geen fucking interesse." gromde ik nog. Tranen sprongen in haar ogen, maar ik rolde slechts met mijn ogen en wendde me af. Gefrustreerd liep ik verder, hopend dat ik verder zonder kleerscheuren mijn taak kon volbrengen en terug naar huis kon gaan. Ik wilde niets liever dan de rest van de dag met Lily in mijn armen liggen en de fucked up wereld rond ons vergeten. Shit, ik miste haar nu al. Ik was zo'n zielige klootzak.
Mijn hoop op een incidentloos afleveren van haar paper werd echter onmiddellijk de grond ingeboord toen ik na vijf minuten wachten aan de juiste aula alle studenten op het einde van de les naar buiten zag stromen en vanaf de weg vrij was ongeduldig naar binnen wandelde.
Haar paper was voor die klootzak? Fucking hell.
Dit was Lily er vergeten bij te zeggen...
Mijn ogen verdonkerden, en woest klemde ik mijn tanden op elkaar, terwijl ik de trappen van het auditorium afdaalde en naar het podium beende. Woest dacht ik terug aan de enige andere keer dat ik hem al gezien had, toen hij voor de schoolpoort naar mijn meisje had gestaard. Ik negeerde de weinige studenten die nog in de aula zaten en hun spullen verzamelden, en overbrugde de laatste meters tussen hem en mij. Keith en Emily waren nergens te bespeuren, maar ik betwijfelde of het me tegengehouden zou hebben hem te confronteren.
Hij had me nog steeds niet opgemerkt en rommelde afwezig en op zijn hurken in zijn tas op de grond. Koeltjes kuchte ik toen ik naast hem halt hield en op hem neerkeek. Verstoord richtte hij zijn ogen op, maar ging vliegensvlug rechtstaan toen hij me zag.
"Sorry, ik had je niet gezien." stootte hij ademloos uit, verward vervolgend: "Waarmee kan ik je helpen?" Tot mijn genoegen was hij enkele centimeters kleiner dan mij. Ik trok mijn neus neerbuigend op en stak het blauwe mapje in mijn hand naar hem uit.
"De paper van één van je studenten. Lily-Rose Harper. Ze kon niet aanwezig zijn vandaag." mompelde ik op kille toon. Zijn lichtbruine ogen lichtten op toen ik haar naam vermeldde. Fucking smeerlap.
"Juist! Ik vroeg me al af waar Rose was. Ze heeft nog nooit een les gemist." glimlachte hij. Ik verstijfde en kneep mijn ogen tot spleetjes terwijl hij het mapje van me overnam.
"Ik wist niet dat proffen tegenwoordig geacht werden de aanwezigheden van hun studenten op te nemen? Of hen überhaupt bij naam te kennen? Hoe ontzettend ijverig van je." snauwde ik. Ik wist dat Lily me zou vermoorden als ze wist waarmee ik bezig was, maar ik kon me niet inhouden. Hij moest zijn fucking mond over haar houden. Afkeurend bestudeerde ik hem. Dacht hij werkelijk dat hij een kans maakte bij zijn zeventienjarige studente? Fucking walgelijk.
Met opgetrokken wenkbrauw haalde hij zijn hand door zijn glanzende vuilblonde haar, dat perfect in de plooi lag. Zijn maatpak leek duur te zijn en was waarschijnlijk betaald met het loon van zijn overbetaalde job.
"Rose is een speciale studente. Heel intelligent." probeerde hij zich eruit te lullen. Ik snoof en wierp hem een woeste blik toe.
"Ik weet het. Ik ken haar, ik heb geen fucking samenvatting van haar persoonlijkheid nodig." reageerde ik fel, de kans grijpend hem te laten weten dat hij haar nog niet half zo goed kende als ik deed.
"En jij bent...?" mompelde hij argwanend.
"Haar vriend." loog ik bars, voor ik er erg in had. Maar ik gaf hem liever het idee dat ze bezet was, zodat hij kon ophouden te fantaseren over haar, iets wat hij ongetwijfeld geregeld deed. Ik zag het in zijn fucking ogen. Met opgetrokken wenkbrauw liet hij zijn blik over me heen glijden.
"Ik wist niet dat ze een vriend had." antwoordde hij.
"Waarom zou je het moeten weten? Ik denk niet dat de relatiestatus van je studentes vanbuiten leren bij de job hoort, of wel?" gromde ik woest. Verdedigend hief hij zijn handen op.
"Ik bedoelde er niets mee. Ik probeer enkel te zeggen dat..." Hij viel aarzelend stil.
"Dat wat?" drong ik geërgerd aan. Fuck, Lily zou woest op me zijn als ze dit te weten kwam.
"Gewoon, dat ik niet had verwacht dat ze samen zou zijn met een jongen als jij. Jullie lijken zo verschillend." zuchtte hij toen. Hij klemde haar paper tegen zijn borstkas, waarschijnlijk in een tevergeefse poging zich te wapenen tegen mijn toorn.
"Wel, het zijn je fucking zaken niet." snauwde ik. Een hele tijd zei hij niets, maar toen knikte hij langzaam.
"Ik heb je al eens bij haar gezien. Je kwam haar ophalen." herinnerde hij zich toen, vervolgend: "Je bent Harry Styles, toch? De bokser?" Ik knarste met mijn tanden en antwoordde niet.
"Ze heeft er hard aan gewerkt." mompelde ik tussen mijn tanden door, knikkend naar haar paper, voor ik mezelf dwong me om te draaien en weg te benen. Op weg naar buiten merkte ik dat enkele studenten achtergebleven waren en subtiel probeerden te doen alsof ze niet net ons volledige gesprek hadden afgeluisterd. Woedend keek ik hen aan, voor ik mijn ogen losscheurde van de saaie, grijze aula, en naar buiten stampte.
Toen ik even later de buitenlucht dankbaar inademde en het me lukt te kalmeren na enkele teugen frisse lucht, stak ik een sigaret op. Gretig nam ik een trek, waarna ik mijn gsm uit mijn broekzak haalde en met mijn ogen rolde toen ik zag dat ik enkele berichten en gemiste oproepen van Lily had. Zonder één te openen, belde ik haar terug. Ze nam haast direct op.
"Ben je al op school? Ik ben volledig vergeten te zeggen dat mijn paper voor professor Carter is! Doe alsjeblieft geen domme dingen!" ratelde ze met haar prachtige stem, niet eens wachtend op mijn begroeting.
Ik nam nog een trek en blies de rook uit, voor ik koeltjes antwoordde: "Kalmeer, Lil. Ik heb je paper al ingediend en je klootzak van een professor leeft nog." Ze zuchtte diep en kreunde opgelucht. Het vuur in mijn binnenste wakkerde direct aan. Verlangende vlammen likten aan mijn kruis. Fucking hell, ze had geen idee van haar immense effect op me.
"Je hebt toch niets gemeens gezegd? Zeg alsjeblieft dat je beleefd bent geweest, Haz!" zuchtte ze. Ze wachtte niet op mijn antwoord en mompelde onmiddellijk erna, met een humorloos lachje: "God, natuurlijk ben je niet beleefd geweest. Je bent nooit beleefd." Ik grinnikte en nam een trek, extra lang dralend.
Egoïstisch als ik was, reageerde ik pas weer wanneer ik haar mijn naam nog eens had horen smeken. Zo fucking aantrekkelijk.
"Ik heb hem duidelijk gemaakt dat zijn interesse in je me niet aanstaat, dat is alles. Ik heb hem met geen vinger aangeraakt."
"Harry, wees duidelijker." klaagde ze.
"Ik kom nu naar huis, baby. Ik zie je straks, goed?" humde ik, haar opmerking negerend.
"Harry!" protesteerde ze, maar ik had het gesprek al weggedrukt, nog voor ze iets anders had kunnen zeggen. Gehaast verliet ik de campus. Ook al had deze plek me minder gedaan dan ik had gevreesd, ik had toch geen zin hier meer tijd te spenderen dan nodig was. Toen ik echter net door de poort weer naar buiten wandelde, voelde ik mijn gsm opnieuw trillen in mijn broekzak. Ik schudde mijn hoofd en stak mijn bijna opgerookte sigaret tussen mijn lippen, voor ik opnam zonder te kijken naar de afzender.
"Ga je me nu fucking stalken? Ik zei dat ik naar huis kom, schatje. Je bent veel te fucking ongeduldig." snauwde ik, desondanks op een tedere toon. God, ik verlangde ernaar haar straks weer te kunnen knuffelen.
Maar Lily antwoordde niet. In de plaats daarvan hoorde ik een kille grinnik aan de andere kant van de lijn.
Finn.
Ik bevroor volledig en staarde ontzet voor me uit, met mijn gsm tegen mijn oor gedrukt. Fuck, dit was een fucking nachtmerrie. Waarom belde hij me?
"Hmm, mis. Probeer opnieuw." reageerde hij. Ik kon zijn smerige grijns haast voor me zien. Trillend kneep ik mijn handen tot vuisten, terwijl zwarte vlekken voor mijn ogen dansten. Mijn bloed kookte nu ik zijn walgelijke stem eindelijk hoorde: de eerst keer sinds hij mijn engel had gebroken.
"Fucking asshole." siste ik. Hij snoof en klakte eens met zijn tong.
"Waarom zo onbeleefd, Harry? Ik mis de oude tijden, weet je dat? Toen je mij nog verkoos boven een goeie beurt." Hij daagde me nu al uit. Ik drukte mijn nagels in mijn handpalm, tot ik oppervlakkige wondjes in mijn huid had gemaakt en ik mijn vingers gespannen weer spreidde. Shit, het zou zo goed voelen zijn botten onder mijn vuisten te voelen breken...
"Over je Lily gesproken: hoe is het met haar, hmm? Heeft ze je verteld wat ik met haar heb gedaan? Jammer dat we onderbroken werden. Ze zou de avond van haar leven gehad hebben." gromde hij provocerend, met diepe stem vervolgend: "We zouden je meisje zo goed genomen hebben, Harry."
Ik knapte.
"Ik maak je kapot!" snauwde ik woest. Te luid. Ik lette niet op de verschrikte blikken rond me, en beende woest verder, in de richting van mijn geparkeerde motor even verder. Ik gooide mijn peuk op de grond en stampte hem hardhandiger dan nodig uit met de hak van mijn schoen toen ik bij mijn voertuig halt hield. Finn lachte slechts.
"Ja?" humde hij. Ik haalde onregelmatig adem en haalde mijn vrije hand trillend door mijn haar. Ik had mijn woede niet onder controle...
"Ik heb Nick gisteren gezien. Hij zei al dat je me zocht. Wil je me straffen voor wat ik met haar gedaan heb, Harry?" vervolgde hij spottend.
"Waar the fuck ben je?" raasde ik. Ik nam plaats op mijn motor en keek wild rond me heen.
"In de club. De '24'." grijnsde hij. Hoofdschuddend fronste ik.
"Kan niet. De club is gesloten. Hannah zei dat..." Hij zuchtte verveeld.
"Ik zit aan de fucking bar, oké? Gesloten of niet. Kom je nog om je meisje te wreken of ben je enkel mijn tijd aan het verspillen?" onderbrak hij me ongeduldig. Ik vertrouwde hem voor geen haar. Het was duidelijk dat hij iets in zijn schild voerde, dat hij me bewust naar de club lokte om me daar te confronteren met iets dat ik momenteel nog onderschatte. Maar ik was te woedend om reëel te kunnen denken. Finn ging eraan, en ik zou een kans hem te straffen niet laten schieten. Niet nu ik wist waar hij was. Lily zou maar wat langer op me moeten wachten. Er waren genoeg mensen op de loft om voor haar te zorgen tot ik terugkwam.
"Ik ben er binnen tien minuten." blafte ik nog. Ik drukte het gesprek weg en ramde mijn gsm in mijn broekzak, voor ik de sleutel in het contact ruw omdraaide. De motor kwam brullend tot leven. Met een verbeten trek rond mijn mond mengde ik me in het verkeer.
Het was een wonder dat ik überhaupt levend arriveerde. Uit pure woede lette ik amper op de weg terwijl ik naar de club zoefde, en moest enkele keren hard afremmen om gevaarlijke situaties te voorkomen. Maar het kon me allemaal geen fuck schelen, en op het randje van krankzinnig bleef ik veel te snel door Manhattan razen, lichten en verkeersborden negerend.
Toen ik aankwam bij de club, parkeerde ik mijn motor slordig naast de stoep, stapte af en stormde naar de deur. Ik opende het ruw en beende naar binnen zonder na te denken over de consequenties van mijn impulsieve daden. Het enige wat ik wist, was dat ik Finn kapot wilde maken.
Ik kookte haast van woede toen de deur achter me dichtviel en hem in de verder lege club aan de bar zag zitten. Hij grijnsde arrogant, en bleef schijnbaar onaangedaan zitten waar hij zat toen hij me naar zich toe zag komen. Nog voor ik hem echter had bereikt, had hij een zilveren pistool uit zijn achterzak gehaald en nonchalant op mij gericht. Abrupt hield ik op met wandelen.
Natuurlijk.
Mijn ogen verdonkerden, en knarsend met mijn tanden staarde ik in de loop van het wapen.
"Ik stel voor dat we dit als twee volwassen mannen oplossen, hmm?" grijnsde hij. Ik snoof en balde mijn handen naast me tot vuisten.
"Volwassen? Bespaar me je fucking bullshit. Ik had moeten weten dat je me niet zomaar zou durven confronteren, fucking lafaard." snauwde ik woedend. Hij wuifde met het wapen naar de barkruk naast die van hem. Ik bleef echter hoofdschuddend staan waar hij stond.
Verveeld rolde hij met zijn ogen en trok de slede achteruit. Woest klemde ik mijn tanden op elkaar en deed wat hij vroeg. Ik voelde geen angst. Enkel onbeschrijflijk grote, onbegrensde woede. Ik keek in zijn walgelijke gezicht en boorde mijn nagels razend in het blad van de bar waaraan we zaten.
"Ik was hier gisteren ook. Ik hoopte je prinsesje te zien." grijnsde hij uitdagend. Mijn handen jeukten. Fuck, dit kon onmogelijk goed aflopen...
"Hou je fucking mond over haar." gromde ik duister. Hij haalde slechts zijn schouders op.
"Ik zag enkel Hannah in de plaats. Jammer. Ik kwam vandaag terug, maar de club was gesloten. Ik ben dan maar binnengebroken. Ik zocht al een plaats waar ik onder vier ogen met je kon spreken." grinnikte hij
"Sigaret?" vroeg hij nonchalant, terwijl hij het pistool naast zich legde, buiten mijn handbereik, en zijn pakje ontspannen uit zijn broekzak haalde. Ik reageerde niet, maar zag met trillende handen hoe hij één tussen zijn lippen stak en ontvlamde met zijn blauwe aansteker. Gulzig nam hij een trek.
Met een smerige grijns nam hij zijn pistool weer in de hand. Langzaam ging hij rechtstaan, maar klakte afkeurend met zijn tong toen ik zijn voorbeeld wilde volgen. Dreigend richtte hij zijn wapen op me.
"Blijf zitten." gromde hij. Zijn handen beefden toen hij een trek nam. Hij was bang van me, zelfs met het voordeel van zijn pistool. Onrustig klemde ik mijn handen rond mijn knieën. Ik mocht geen overhaaste beslissingen nemen.
"Sorry van je meisje, man." grijnsde hij toen. Ik ademde onrustig in en uit.
"Het kan me niet schelen wat je denkt. Je gaat eraan, wapen of niet." siste ik toen hees. Hij likte over zijn lippen; hij leek amper te luisteren naar me.
"Waarom zo aanvallend? Ze was fucking gewillig, je onschuldige Lily. Ze kon niet wachten geneukt te worden door ons."
Blinde woede nam mijn gezond verstand over. Ik ging ruw rechtstaan en nam zijn kraag al hardhandig vast, terwijl de houten barkruk achter me kletterend op de grond viel, maar meedogenloos ramde hij de loop van zijn pistool in mijn maag. Ik vloekte gepijnigd en moest hem noodgedwongen loslaten toen ik misselijk van de pijn dubbel klapte. Met een spottende grinnik stootte hij zijn knie omhoog, zodat ik kokhalzend op mijn knieën neerviel en mijn ogen woest hijgend dichtkneep.
"Ik zei: blijf zitten." blafte hij. Hij hurkte naast me en duwde zijn wapen tegen mijn hals. Het koele metaal drukte pijnlijk tegen mijn keel.
"Ik zie haar nog voor me liggen, Harry. Met haar benen open voor me, op hetzelfde bed waar ze zich normaal door jou laat aanraken. Haar mooie ogen smeekten me haar te nemen. Fuck, ik kan niet ophouden erover te fantaseren wanneer ik mezelf 's avonds..."
"Hou je fucking mond!" onderbrak ik hem buiten zinnen van woede, met overslaande stem. Ik was nog steeds lichtjes ademloos. Ik probeerde rechtop te zitten, maar kromp weer in elkaar.
"Je bent zo'n... Fucking klootzak." hijgde ik. Hij snoof schamper en trok me aan mijn kraag weer omhoog.
"Kan zijn, maar ik ben tenminste niet fucking zielig." snauwde hij, voor hij zijn vuist hard in mijn gezicht ramde. Mijn hoofd viel opzij, terwijl ik tegen de bar achter me viel en gekweld kreunde. Met trillende vingers bracht ik mijn hand naar mijn neus. Vloekend keek ik naar het bloed op mijn vingertoppen.
"Zit!" beval Finn nog eens. Hij duwde de loop van zijn pistool meedogenloos tegen mijn slaap. Duizelig kneep ik mijn ogen dicht, maar deed toen verslagen wat hij vroeg. Met onregelmatige ademhaling liet ik me neervallen op de kruk achter me, gepijnigd sissend naar mijn maag grijpend. Finn kwam naast me staan en haalde zijn gsm uit zijn broekzak.
"Je kan haar niet eens vergeten, ook al weet je dat je haar onmogelijk kan beschermen. En zolang je bij haar blijft, zal ze blijven breken, Harry. Tot je har helemaal kwijt bent." Ik schudde mijn hoofd en kneep mijn ogen stijf dicht.
"Ik kan haar wel beschermen." loog ik.
"Ja? Wil je zien hoe goed je haar vrijdag beschermd hebt dan? Wil je zien hoe ze je naam huilde, terwijl ik haar kleren van haar scheurde?" Met een ruk keek ik hem aan, maar werd met de loop van het pistool weer op mijn stoel gedwongen toen ik recht wilde gaan staan.
"Geen verkeerde bewegingen, begrepen? Of ik schiet je fucking brein uit je hoofd. En dan kan je haar zeker niet meer veilig houden." gromde hij. Hij scrolde kort door zijn telefoon, maar legde het toen voor me en dwong me met zijn wapen tegen mijn slaap mijn hoofd te draaien. Onrustig keek ik naar het scherm voor me.
"Heeft je meisje je verteld dat we alles vastgelegd hebben op camera? Speciaal voor jou, om je eraan te herinneren wat er gebeurt wanneer je niet luistert naar ons. Misschien besef je hierna eindelijk dat je niet goed voor haar bent en haar beter loslaat." snauwde hij. Ruw tikte hij op zijn gsm.
Met gejaagde ademhaling keek ik naar hoe Finn en Mack achter Mia aan mijn kamer binnen wandelden.
"Zet dat af." mompelde ik onrustig. Finn reageerde niet. Paniekerig schudde ik mijn hoofd.
Lily zat op mijn bed en keek geschrokken achter zich.
"Mia? Wat doe je hier?" vroeg ze met haar lieve stem, terwijl ze recht ging staan. Haast onmiddellijk sloeg ze haar handen voor haar mond toen ze de rest zag. Gekweld keek ik Finn aan.
"Zet. Dat. Af." gromde ik. Hij snoof en knikte naar zijn scherm.
"Kan je het niet aan? Lafaard." Het kon me niet schelen dat ik een fucking lafaard was. Ik was mentaal niet in staat om dit te doorstaan. Ik kon onmogelijk kijken naar haar pijn en beseffen dat er geen fuck was dat ik nog kon doen, behalve de klootzak naast me kapot maken en haar wreken. Maar zelfs dat was niet genoeg... Hoe graag ik het ook wilde, het lag niet in mijn macht haar trauma weg te nemen.
"Kijk." blafte hij woedend. Ruw tikte hij met zijn vingers tegen mijn hoofd, dreigend zwaaiend met het pistool. De adem stokte in mijn keel toen ik mijn ogen verplicht op Lily richtte.
"Hij is onderweg met het geld." piepte ze angstig, verstijfd tegen de muur naast mijn kast. Fuck, ze zag er zo bang uit...
"Die aanpak werkt duidelijk niet genoeg. Anders zou jij hier niet nog steeds zijn." snauwde Finn, terwijl hij naar haar toe wandelde.
"Ik heb gehoord dat jullie nog steeds gelukkig en smoorverliefd zijn? Hoe ongelooflijk schattig. Wel jammer dat je bokser gelogen heeft tegen me. Hij zei dat jullie over waren. Blijkt dat hij zich niet realiseert hoe belangrijk ik loyaliteit vind." gromde Finn. Ik knipperde met mijn wimpers en vloekte binnensmonds toen ik de tranen in haar mooie ogen zag. Shit, ik kon dit niet...
"Ik denk dat ik te soft ben geweest met hem. Tijd dat hij een lesje leert." voegde hij er nog aan toe. Ik sloot mijn ogen toen ik het besef in haar geschokte blik zag. Ze waren daar door mij. Ze hadden haar gebroken door mij. Hoe kon ik mezelf nog recht aankijken in de spiegel? Al mijn opgekropte schuldgevoelens, al mijn wanhoop en het genegeerde besef dat dit alles mijn verantwoordelijkheid was, kwam in één misselijkmakende golf naar boven. God, ik had het onderdrukt, als de asshole die ik was. Ik had het onderdrukt met de drugs en alcohol en wraak en haat en woede. Maar ik had het mezelf te makkelijk gemaakt. Ik verdiende het geconfronteerd te worden met de gevolgen van mijn eigen egoïstische daden. Ik was niet goed voor haar, maar even zelfzuchtig als anders had ik in de plaats van het juiste te doen, mijn mooie onschuldige meisje in mijn leven gehouden. Dit was de prijs die ze voor mijn fouten had moeten betalen.
Met een wanhopige zucht zag ik haar nog naar de badkamer vluchten, maar Finn schoot naar voren en greep haar vast met zijn vuile handen.
Ik wist dat het geen verschil meer maakte, maar ik wierp hem toch automatisch een woeste blik toe toen ik haar gekwelde gekerm hoorde. Ze werd meedogenloos in de gretige handen van de andere mannen geduwd. Fucking Ryan trok haar tegen zich aan. Woest klemde ik mijn tanden op elkaar.
"Zorg dat alles er mooi opstaat, Arthur. We willen Harry erna kunnen laten meegenieten van de beelden." grijnsde Finn smerig. Haar wanhopige snikken gingen door merg en been.
"Je bent een fucking klootzak, weet je dat? Je bent je eigen fucking lot aan het bezegelen door me dit te tonen." gooide ik woest in Finns gezicht. Hij snoof en keek slechts naar zijn gsm.
"Je bent nog niet klaar." zei hij kil. Quasi nonchalant draaide hij zijn wapen rond in zijn hand, indicerend dat ik geen keuze had. Trillend keek ik verder.
"Mia." snikte Lily smekend. Fucking Mia... Hoe fucking ziek kon ze mogelijk zijn? Toekijken hoe een andere vrouw mishandeld werd? Als ik haar ooit in mijn handen kreeg...
"Waarom doe je dit? Hoe... Hoe ken je Finn? Wat... Ik... Ik begrijp het niet." Gepijnigd keek ik naar mijn huilende meisje. Fucking hell, waarom was ik er niet geweest om haar te beschermen? Ik had er moeten zijn.
"Waarom? Omdat ik je haat, Rose." snauwde Mia koeltjes, terwijl ze haar vinger naar Lily uitstak.
"Je denkt dat je zo fantastisch bent, toch? Enkel omdat Harry voor je gevallen is." Shit, ze klonk bitter... Lily zag er compleet verloren uit. Ze begreep er niets van.
"Hoe ken je haar zelfs?" vroeg ik Finn onrustig. Ik keek hem weer aan en schudde mijn hoofd ontzet. Hij haalde slechts zijn schouders op.
"Ze neukt me in ruil voor drugs." zei hij. Walgend keek ik hem aan, maar snoof toen en richtte mijn ogen weer op het scherm voor me.
Ik had een deel van hun gesprek gemist, maar zag Mia woest krijsen: "Geen idee wat hij in je ziet, maar je had het recht niet hem van me af te nemen!" Tranen liepen over Lily's wangen.
"Van je afnemen? Ik... Ik heb nooit... Hij was niet... Jullie waren nooit..." Ze werd onderbroken toen Mia haar hand ophief en hard op haar wang sloeg.
"What the fuck." snauwde ik woest. Met lede ogen moest ik zien hoe Lily's zachte haar over haar gezicht waaierde toen haar hoofd door de kracht van de slag opzij viel. Finn grinnikte naast me.
Met haar kleine hand op haar gloeiende kaak kromp Lily in elkaar, trillend en bevend. Damn it, Lily... Het speet me zo... Zo fucking hard. Ze waren haar nu al aan het breken; met hun woorden en de dreiging van wat komen zou. Waarom had ze dit moeten meemaken?
"Wat ik voel voor hem is echt! Eerlijk! Dat weet hij! En hij heeft het vorige lente zelf gevoeld!" gilde Mia buiten zinnen van woede.
"Vorige lente? Wat hebben jullie gedaan? En Hannah dan? Ik..." piepte Lily paniekerig.
"Hou je fucking mond!" onderbrak Finn haar.
"Asshole." siste ik, toen ik Lily angstig naar hem zag kijken. Fucking vuile, grote, dikke asshole. Hij zou straks nog wensen dat hij me dit nooit getoond had.
"Wat denk je dat we gedaan hebben, hmmm? En het was perfect! Perfecter dan wat hij ooit heeft gedaan met welk ander meisje dan ook! Perfecter dan wat jullie hebben!" raasde Mia verder, alsof ze Finn niet eens had gehoord. Ik sloot mijn ogen en drukte mijn nagels in mijn handpalmen nu Lily onvermijdelijk te weten kwam dat ik nog met haar geslapen had. Als ik dit alles toen had geweten... Ik walgde van Mia.
"Je had moeten weten dat de helft van New York neuken nog problemen zou opleveren, Styles." grinnikte Finn naast me. Ongecontroleerd tikte ik met mijn vingertoppen op het blad van de toog.
"Fuck off." gromde ik, doorheen Mia's scherpe stem.
"Genoeg gepraat. Straks komt Harry terug voor we klaar zijn met haar." onderbrak Finn haar verveeld in het filmpje, terwijl hij haar indringend aanstaarde.
Voor we klaar zijn met haar. IJskoude rillingen liepen over mijn rug.
"Daarom dat je iedereen hebt weggelokt, toch? Naar de club? Zodat ik alleen thuis zou zijn." vroeg Lily angstig.
Paniekerig huilend smeekte ze hem: "Wat ben je van plan met me? Doe me alsjeblieft geen pijn. Alsjeblieft, ik..."
De adem stokte in mijn keel toen hij haar vol in het gezicht sloeg met de achterkant van zijn hand. Gillend viel ze op de grond.
"Ik zei dat je je fucking mond moest houden." blafte Finn.
Nog voor ik mezelf had kunnen tegenhouden, was ik recht gesprongen, met mijn handen gebald, maar Finn duwde zijn wapen tegen mijn borstkas en kneep zijn ogen tot spleetjes.
"Laatste waarschuwing: zit, kijk en hou je koest." siste hij. Met onregelmatige ademhaling bleef ik hem een tel aanstaren, maar dreigend danste zijn vinger over de trekker. Trillend ging ik weer zitten en richtte mijn ogen op het scherm toen hij met de loop van zijn pistool op de bar tikte.
Ik zag hoe Finn haar ruw van de grond trok en haar kin tussen zijn walgelijke vingers nam. Ze kreunde gepijnigd, tussen paniekerige snikken door.
"Oeps, mijn fout." grijnsde Finn, met zijn duim over haar gesprongen onderlip glijdend.
"Weet je wat we van plan zijn met je, liefje?" spotte hij. Met trillende onderlip keek ik weg.
"Zet het af, Finn." prevelde ik. Hij reageerde niet.
"We maken je kapot, tot er geen fucking Rose meer is om hem af te leiden. Als hij je zelf niet kan vergeten, dan zorgen wij er zelf wel voor dat je uit zijn leven verdwijnt. Ik hoop voor hem dat hij afscheid heeft kunnen nemen van zijn Lily." hoorde ik Finn antwoorden op haar vraag. Tranen sprongen in mijn ogen.
"Zet het af!" riep ik nu, maar hij greep mijn nek en richtte mijn gezicht op zijn scherm.
"Hou je fucking mond." siste hij in mijn oor, terwijl Lily voor me hysterisch snikte: "Ga... Ga je... J... Je... Me... Ver... Vermoorden?"
Finn nam een handvol van haar zachte blonde haar in zijn grote hand en gaf er een harde ruk aan.
"Stop met huilen, shit. Hoe houdt Harry het in godsnaam vol met je? Altijd gedacht dat hij sentimentele bullshit haatte. De fucking idioot is verliefd geworden op een dramatische tiener. Hoe triestig." spotte hij. Mia grinnikte geamuseerd, maar ik klopte enkel woest op de bar voor me.
Ik werd ruw weer neergeduwd op de barkruk - Finn had zijn hand nog steeds in mijn nek, toen ik zag dat hij haar hardhandig tegen de muur gooide en ik reflexmatig alweer recht wilde springen. Onrustig keek ik naar hoe ze gepijnigd kreunend door haar benen zakte en hard op haar knieën lande.
"Laat me los! Fucking rotzak!" grauwde ik. Mijn woede nam de overhand; elke rationele gedachte in me werd aan flarden gescheurd. Het kon me niet schelen wat ik ervoor moest doen: hij ging eraan. Al moest ik alles in mijn fucking leven opofferen om hem te kunnen straffen en Lily zo beter te maken, ik zou doen wat nodig was.
Ik probeerde mijn blik af te wenden, maar Finn maakte een afkeurend geluidje en dwong me toe te kijken. Met betraande ogen zag ik hoe hij haar weer omhoog trok, met zijn vuile poten rond haar bovenarm.
"Denk je echt dat je kan ontsnappen? Domme kleine meid." grijnsde hij. Een gekwelde vloek rolde over mijn lippen toen ik hem haar genadeloos zag omdraaien. Met een klap drukte hij de voorkant van haar kleine fragiele lichaam tegen de muur.
"Shit, Lily." mompelde ik met gebroken stem. Wanhopig klauwde ze haar vingers, nagels schrapend over de muur tot haar vingertoppen geschaafd waren, in een hopeloze poging houvast te vinden. Fucking tevergeefs...
Hoe durfden ze? Ik had nooit geloofd in welke religie dan ook, maar fuck, ik hoopte met mijn volledige zijn dat er ergens een hel bestond, zodat ze alle vijf konden branden voor wat ze haar hadden aangedaan.
Woest probeerde ik Finn van me af te schudden, vechtend in zijn greep op mijn lichaam, toen ik zag dat hij zijn lichaam tegen het hare drukte. Shit, ik was elk greintje gezond verstand aan het verliezen. Fucking krankzinnig aan het worden... Ik kon dit niet. Ik kon niet langer kijken.
Ik wist me te bevrijden uit zijn greep, vloekend en grommend, maar kreunde gepijnigd toen hij de loop van zijn pistool hard tegen mijn achterhoofd duwde.
"Fuck..." siste ik, gedwongen mijn handen als steun op de bar te zetten en voorover gebogen te kijken naar hoe Lily huilend verder tegen de muur kroop, met zijn walgelijke, smerige, vuile, fucking misselijkmakende lichaam tegen het hare. Ik graaide wanhopig naar zijn gsm, klaar om zijn telefoon van me weg te duwen. Het kon me niet schelen wat hij met me zou doen. Dit moest weg. Alles moest weg. Hij liet zijn wapen echter hard op mijn vingers neerkomen, zodat ik mijn arm oncontroleerbaar wegtrok en met mijn andere hand tegen mijn borstkas drukte.
"Shit!" snauwde ik gepijnigd, mijn geraakte knokkels masserend. Onrustig ademde ik in en uit, en klemde mijn tanden op elkaar toen hij zijn hoofd dichterbij bracht.
"Als je zo verder blijft doen, halen we het einde niet, Harry. Je weet dat ik schiet als het nodig is. Dus tenzij je een fucking kogel in je perfecte gezicht wil, kalmeer je beter." siste hij. Een traan liep over mijn wang toen hij Lily's gezicht ruw een kwartslag draaide in het filmpje. Op precies dezelfde manier als hij momenteel in mijn oor aan het sissen was, fluisterde hij tegen haar nek: "We gaan je niet vermoorden, engeltje. Ik wil het risico niet lopen achteraf ontdekt te worden. Ik heb al genoeg tijd in de cel mogen doorbrengen. Ik weet een andere manier om je kapot te maken."
Finn grinnikte meedogenloos in mijn oor.
"Fuck, ik wilde haar zo graag neuken. Ze zag er zo... verrukkelijk uit." Mijn borstkas ging wild op en neer. Ik was me akelig bewust van de loop van zijn pistool, drukkend tegen mijn rug.
"Je gaat eraan, ik zweer het. Je krijgt hier zo fucking veel spijt van." snauwde ik. Wanhopig luisterde ik naar haar luide snikken. Ruw spartelde ze tegen toen hij de stof van haar jurk omhoog duwde.
"Stop! Niet doen! Alsjeblieft!" huilde ze in paniek. Synchroon met zichzelf in het filmpje, en de rest van de mannen, humde hij goedkeurend in mijn oor. Ik sloot mijn ogen. Mijn knokkels zagen wit, mijn hart klopte haast uit mijn borst, mijn oren suisden en mijn lichaam beefde. Ik probeerde me wanhopig mijn handen rond zijn keel in te beelden, knijpend en knijpend en knijpend, tot ik elke perverse gedachte over mijn meisje, elke fucking herinnering aan die vreselijke nacht uit zijn fucking kuthoofd had geperst.
Mijn zieke gedachten baarden me niet eens zorgen. Ik wilde hem enkel laten boeten. Tot hij me smeekte op te houden. Fuck, ik zou nooit ophouden...
Finn greep Lily's slanke bovenarm en draaide haar weer om. Ontzet greep ik de rand van mijn barkruk toen hij zijn vuile vingers rond haar hals krulde en zijn greep meedogenloos verstrakte. Onbewust keek ik al weg, maar richtte mijn grote bange ogen weer op het tafereel voor me toen hij zijn wapen meer tegen mijn onderrug duwde.
"Kijk." snauwde hij. Tevergeefs probeerde ik hem van me af te schudden.
"Is dat waar hij je 's avonds vasthoudt, hmm? Waar hij je kust en zijn fucking belachelijke gevoelens voor je opbiecht terwijl hij diep in je ogen staart?" spotte Finn in het filmpje, knikkend naar mijn bed, naar ik vermoedde. Ik zag enkel hem en Lily op het scherm voor me.
Hij leek amper aangedaan te zijn door haar kleine handen rond zijn armen, hoe ze paniekerig terugvocht, en kneep nog wat harder, voor hij haar losliet en schamper lachte toen ze voorover boog. Snakkend naar adem greep ze naar haar hals.
Ik slikte moeizaam. Wanhopig hard probeerde ik mijn emoties onder controle te houden.
"Genoeg gespeeld, Finn. We hebben hier geen tijd voor." bromde Mack met zijn diepe intimiderende stem, mijn dreigende boodschap overstemmend. Lily spartelde paniekerig tegen toen Finns haar bovenarm weer ruw vastgreep.
"Wat denk je ervan je dit vanaf nu te herinneren als de plek waar je je door mij hebt laten nemen? En door Mack? En door Ryan? En door Arthur? En dan weer door mij? Opnieuw en opnieuw, als de goedkope fucking slet die je bent. Is dat goed?" grijnsde hij op de meest smerige, gestoorde, misselijkmakende manier.
Ik liet mijn vlakke handen hard neerkomen op de bar en spande mijn volledige lichaam al op, maar hij gromde mijn naam en greep mijn haar in zijn hand.
"Hoeveel keer moet ik het je nog zeggen? Blijf zitten op je fucking stoel en blijf kalm." snauwde hij. Hij duwde zijn wapen tegen mijn slaap en dwong me weer neer met een harde ruk aan mijn haar.
"Fuck, je krijgt hier zoveel spijt van! Zo fucking veel! Er blijft niets van je over wanneer ik klaar met je bent! Geen fuck!" grauwde ik, al sloeg mijn stem op het einde over. Gebroken bleef ik naar mijn meisje staren, onbewust al naar het scherm reikend, maar Finn klakte met zijn tong.
"Blijf ervan. Raak mijn gsm aan en je gaat eraan." Ik twijfelde er niet aan dat hij de waarheid sprak. Ik boorde mijn jeukende vingers in de bar.
"Je zal je altijd herinneren dat hij er niet was om je te beschermen." gromde Finn op het scherm, terwijl hij haar ruw op mijn bed gooide en omdraaide.
Waarom daar? Waarom net op die fucking plek? Onze plek vol licht, en veiligheid en vlinders en haar fucking schattige giechels en onze tedere kussen en aanrakingen en al onze intieme momenten die mijn fucking wereld op zijn kop konden zetten en geluk -eindeloos geluk. Ze had me geleerd wat fucking leven was tussen die lakens.
"Hou haar vast." snauwde Finn naar Ryan en Mack. De twee wandelden met hun sadistische, griezelige grijnzen naar haar toe. Een eerste snik rolde over mijn lippen, terwijl ik mijn nagels in de toog ramde. Ik negeerde de splinters die mijn huid pijnlijk doorboorden.
Lily schopte paniekerig met haar benen, radeloos huilend, tot Ryan ze vastgreep en ruw openduwde. Mack drukte haar armen meedogenloos boven haar hoofd. Fuck, Big John strafte hen beter goed. Fucking goed. Ziekelijke fantasieën namen mijn hoofd over: mijn handen rond hun keel, hun fucking gestoorde hoofden rammend tegen de muur achter hen tot ze hun eigen naam vergaten...
"Alsjeblieft! Niet doen! Alsjeblieft, alsjeblieft! Ik doe alles wat je wil!" smeekte Lily snikkend. Mijn hart brak, samen met dat van haar. Ik was niets meer. Geen fuck meer waard. Samen met haar ziel braken ze mijn reden en zin om te leven. Ik was een fuck up, en ik had gefaald in de enige taak die ik ooit gehad had. Het enige doel dat verder reikte dan overleven: Lily gelukkig maken.
Lily gilde angstig en wanhopig toen Finn haar jurk met een harde ruk openscheurde. Onmiddellijk gleden hun vuile hongerige ogen over haar lichaam. Fuck, ze hadden het recht niet. Ze hadden het recht niet haar zo te bekijken...
Zo oneerlijk, zo ziek... Zo fout...
"Stop! Alsjeblieft!" Ze was schor en hees toen haar stem brak en ze slechts snikkend bleef tegenspartelen. Ik huilde radeloos met haar mee terwijl hun vieze handen over haar figuur gleden, drukkend en duwend en voelend en porrend. Ik kon de kneuzingen haast zien ontstaan.
"Fuck, ik zie wel wat Harry in je ziet. Fucking mooi." gromde Finn goedkeurend. Volledig verstijfd staarde ik naar het scherm voor me.
"Fucked up mooi, je prinsesje. Zo sexy." daagde hij me verder uit, sissend in mijn oor.
"Hou je mond. Hou je fucking mond." waarschuwde ik hem schor. Ik mocht niet bewegen. Als ik nu bewoog, zou ik iets doms doen. Ik zou iets doms doen...
"Ik weet dat je het wilt, Rose. Ik weet dat je stiekem staat te popelen ons in je te voelen. Toch?" gromde Finn op het schermpje voor me, terwijl hij zijn riem opende. Dat geluid...
Ik herinnerde me haar angst toen ze het door mijn toedoen in Hannahs donkere kamer had gehoord.
Hij gedachten werden ruw onderbroken door Finns harde stem in het filmpje: "Fucking hoer."
Mijn bloed pompte haast hoorbaar in mijn aderen.
"What the fuck heb je gezegd tegen haar?" prevelde ik. Ik kon me niet inhouden, shit. Ik kon niet... Ik kon niet kijken naar... Fuck. Gespannen sloot ik mijn ogen, diep fronsend en mijn kansen berekenend, maar ik verstrakte toen ik haar stem door de club hoorde weergalmen, zo gebroken, zo verloren. Ze huilde mijn naam...
Mijn naam.
En ik was er niet. Ik was nooit gekomen.
Als om me verder te treiteren, reageerde Finn smalend: "Waar is Harry nu, liefje? Waar is hij?" Ik kreeg geen lucht. Duizelig staarde ik naar de beelden voor me.
"Hmmm? Waar was je? Waarom ben je niet gekomen voor haar, Harry? Ze huilt je naam, hoor je het? Ze dacht dat je zou komen voor haar. Dat je haar zou redden. Hoe fucking teleurstellend van je." fluisterde Finn in mijn oor.
"Stop. Stop met praten. Zet het af." mompelde ik. Een hese snik maakte mijn smeekbede haast onhoorbaar. Hij snoof.
"Kan je het niet verdragen naar haar te kijken? Hoe zielig. Beeld je in wat zij doormaakte. Je mooie meisje kon haar fucking ogen niet sluiten zoals jij. Fucking lafaard!" Ik trilde met een moedeloze vloek.
"Hij zal niet komen! Hoe hard je zijn naam ook roept, hoe hard je ook huilt, hij zal niet komen om je te redden van ons!" pestte Finn haar op het scherm voor me.
"Hoor je hoe bang ze is? Hoe hard ze naar je bescherming verlangt?" gromde hij in mijn oor.
"Zet het af!" schreeuwde ik nu. Radeloos schudde ik mijn hoofd. Ik keek weg.
"Ik zei dat je moest kijken! Kijk! Kijk, Harry! Fucking kijk! Ik wil dat je ziet wat we hebben gedaan met haar! Ik wil dat je beseft wat je veroorzaakt hebt door verliefd te worden op haar! Door voor haar te vallen, fucking zielige zak!" Onrustig vocht ik tegen het gevoel van zijn hand op mijn schouder, meedogenloos knijpend, het pistool tegen mijn rug, zijn hete adem in mijn oor, de martelende beelden voor me...
Hij opende zijn broekknop, grommend: "Heeft hij je al genomen, je vechter? Hmmm? Of wacht hij nog steeds op je?" Lily snikte slechts. Gekweld kneep ik mijn ogen dicht.
"Geef antwoord! Heeft hij je al genomen?" riep Finn geërgerd. Angstig keek ik verder, woest dat ze dit had moeten beantwoorden. Wat ik en Lily samen deden, was privé. Niet voor hun perverse oren bestemd. Huilend schudde Lily haar hoofd.
"Hmm, mooi zo. Nog iets dat ik van hem kan afnemen." grinnikte Finn. Mijn onderlip trilde, walgend bij het idee alleen al... Shit, ze hadden haar kunnen verkrachten. Als de rest van de loft niet teruggekomen was, hadden ze haar...
"Vergeef me, liefje. De eerste keer schijnt altijd nogal pijnlijk te zijn. Ik zou willen zeggen dat ik me zal inhouden, maar ik lieg niet graag. Ik weet zeker dat Harry voorzichtiger met je geweest zou zijn. Jammer dat hij zo zwak was om te wachten."
Ze zag er zo bang uit, zo volledig, compleet, onomkeerbaar gebroken. Maar fuck, ik zou Finn breken. Ik zou Finn breken en haar weer lijmen. Ik zwoor het.
"Kijk goed nu. Kijk naar haar." prevelde Finn in mijn oor. Zijn vuile vingers drukten in mijn schouder.
Een wanhopige snik rolde over mijn lippen toen ik zag hoe ze ophield met vechten. Ik had haar nog nooit zien opgeven... Nog nooit... Hoe fucking kapot moest ze geweest zijn? Hoe fucked up hard hadden ze haar in godsnaam gebroken? Pas nu leek de volledige impact van haar traumatische gebeurtenis tot me door te dringen.
Damn it, Lily... Wat hadden ze met je gedaan?
"Stoppen we met tegenspartelen? Hoe dapper van je." spotte Finn, toen hij haar verslagen houding opmerkte.
"Ik durf te zweren dat je niet kan wachten tot ik in je zit. Ik vraag me af wat Harry ervan zou zeggen als hij wist dat zijn sletje zich zo gewillig laat nemen door een ander." vervolgde hij.
"Fuck off. Ik maak je zo fucking kapot. Ik zweer dat ik ervoor zorg dat je nooit meer een vinger naar haar kan uitsteken." gromde ik. Ik trilde volledig. Het kon me niet schelen wat er hierna gebeurde, maar ik zou er persoonlijk voor zorgen dat ze voor eeuwig van hem verlost zou zijn na vandaag. Dat was ik haar verschuldigd.
"Wacht tot hij de beelden ziet en..." hoorde ik Finn zeggen.
"Wat was dat?" onderbrak Mack hem echter plots in het filmpje. Ik sloot mijn ogen. Eindelijk...
"Wat?" blafte Finn verstoord. Ik fronste en keek direct weg toen Finn grinnikte.
"Jammer dat we onderbroken werden. Het was niet de bedoeling met een kortfilm te eindigen voor je, Harry. We hadden een ander project in gedachten." grijnsde hij. Ik snifte en schudde mijn hoofd. En toen, met alle kracht die ik in me had, greep ik zijn gsm en gooide het tegen de muur achter de bar. Het brak in duizend stukken, spatte in het rond, terwijl hij ontzet vloekte.
Erna heerste er enkele seconden doodse stilte. Woest omklemde ik de rand van de bar. Het had geen fuck geholpen.
"Ik dacht dat ik je had gevraagd met je fucking poten van mijn gsm te blijven?" grauwde Finn toen, al klonk hij nog steeds lichtjes van slag. Hij sloeg tegen mijn achterhoofd.
"Lul. Je hebt fucking veel geluk dat ik toch een nieuwe nodig had." gromde hij, maar ik was niet onder de indruk. Niet van hem en niet van zijn dreigementen.
Ik zou elk bot in zijn fucking lijf breken. Ik zou het leven uit zijn hem knijpen. Bevredigd luisteren naar zijn smeekbedes hem te sparen... Een nieuwe traan liep over mijn wang naar beneden toen ik me Lily's pijn voor de geest haalde.
Schamper keek Finn naar mijn betraande wangen.
"Fuck, ik herken je amper. Je bent zo fucking soft geworden sinds je voor haar bent gevallen, damn. Walgelijk." zei hij verafschuwd. Ik keek hem woest aan, met mijn bevende handen rond mijn bovenbenen geklemd.
"Ik dacht dat je angstaanjagender dan dit was, Styles. Blijkt dat iedereens angst altijd onterecht was." vervolgde hij uitdagend. Ik knarste met mijn tanden en kneep in mijn knieën, in een poging mijn woede nog even onder controle te houden. Ik wachtte op het juiste moment om toe te slaan... Ik wilde het zo pijnlijk mogelijk maken.
"En toch heb je een wapen meegebracht? Je weet dat ik je in een eerlijk gevecht nog steeds zou verslaan." wierp ik moeizaam tegen. Hij knarste met zijn tanden en liet zijn ogen neerbuigend over me heen glijden.
"Proficiat, fuckboy. Jammer dat je haar ondanks je fucking superioriteit toch niet van me kon redden, hmm?" gromde hij. Onrustig flitsten mijn ogen over zijn misselijkmakende gezicht.
"Je denkt dat je zoveel beter bent dan mij, nee? Dacht je dat ik niet wist hoe fucking goed je je voelde toen je van me won in de ring? In mijn ring! De fucking arrogantie! Iedereen kust de fucking grond waarop je loopt, is het niet?" Hij gooide zijn handen in de lucht en draaide zich om.
Onverwachts riep hij luid: "Harry Styles, iedereen! Een fucking legende!" Ik kromp in elkaar toen hij zich weer tot mij wendde en zijn wapen tegen mijn keel ramde.
"Weet je waarom je een fucking legende bent? Hmm? Weet je waarom?" siste hij. Met vlammende ogen keek ik hem aan.
"Omdat je fucking gemakkelijk bent! Alle meisjes vallen voor je als een blok, en je geeft het hen maar al te graag! En ze blijven maar voor je vallen en vallen en vallen, alsof je een fucking god bent!" Hij lachte humorloos en keek me spottend aan.
"Fuck, je bent zo'n perfecte klootzak, met je mooie ogen en je aantrekkelijke grijns en je knappe fucking alles! Maar al de rest is gebaseerd op leugens! Je bent een lafaard! Een fuck up!" Zijn ogen puilden haast uit zijn hoofd, en met een manische lach likte hij over zijn lippen.
"Je bent geen haar beter dan ons, Harry! Je bent een even grote nietsnut! Maar je speelt het fucking goed, je toneeltje! Iedereen kijkt zo naar je op, toch? Iedereen is zo fucking geïntimideerd door je! Ik weet beter!" Ik trok mijn neus op en keek hem walgend aan. Nu was het daar eindelijk: de waarheid. De echte reden waarom hij het zo nodig had gevonden me de voorbije weken te tormenteren met zijn zieke plannetjes. De reden dat Lily die nachtmerrie had moeten meemaken...
Hij gunde me niets, jaloers en ziek als hij was. En alles wat ik had, moest hij van me kunnen afnemen: mijn reputatie, mijn leiderschap in de groep, Lily... Alles.
"Je verdient het niet! Je verdient al je fucking fans, en al het respect, en al de privileges niet! Je verdient je meisje niet!" Gespannen klemde ik mijn tanden op elkaar.
"Hoe voelde het toen ze ook niet aan je kon weerstaan? Hoe fucking superieur vond je jezelf? Het lukt je zelfs een onschuldig, braaf, lief meisje als Rose voor je te laten vallen! Denk je dat ik niet besef hoe fucking perfect ze is? Maar perfectie is niet voor ons bedoeld, Harry! Zo'n fucking schoonheid als je engeltje is bedoeld voor de succesvolle jongens! Voor de goede jongens! De klootzakken met geld en macht en fucking klasse!" riep hij. Hij leek krankzinnig te worden. Koortsachtig flitsten zijn ogen over mijn gezicht.
"Ken je fucking plaats, Harry! En besef dat je geen recht hebt op haar! Rose is geen meisje die zich zou moeten verlagen door zich te laten aanraken door uitschot als ons! Je weet waar ze hoort! In de armen van één of andere rijke verwende fucker, die haar wel kan geven wat ze nodig heeft! Of dacht je dat je altijd voldoende voor haar zou zijn?" Hij bracht zijn gezicht dichterbij en duwde zijn pistool met een smerige grijns onder mijn kin. Ik was verplicht mijn hoofd enkele centimeters achteruit te kantelen, en staarde woest naar hem op, recht in zijn angstaanjagend zwarte ogen.
"Een prinsesje als je mooie Lily wil geen fucking uitschot, Styles. Ze wil een prins. Een man die voor haar kan zorgen, die de hele fucking wereld voor haar kan kopen. Die haar 's nachts neemt tussen dure zijden lakens en laat beseffen dat ze zoveel beter kan dan zich te laten neuken door het vuil van de straat." Ik kneep mijn trillende handen tot vuisten en ademde gejaagd in en uit.
"Je weet niet wat ze nodig heeft." gromde ik onrustig, ook al besefte ik dat hij gelijk had. Ik zou haar nooit verdienen...
Hij negeerde mijn opmerking en fluisterde spottend: "Jij bent geen prins, Harry. Je bent een fucking klootzak. Compleet verloren en hopeloos. En je zal nooit voor haar kunnen zorgen zoals het hoort."
"Fuck off." grauwde ik.
"Je hebt haar niet eens kunnen beschermen tegen ons toen we haar onschuldigheid bijna hadden weggenomen." Mijn borstkas ging fel op en neer. Zwarte vlekken flitsten voor mijn ogen. Ik zag opnieuw voor me hoe ze machteloos en huilend op mijn bed had gelegen, vol blauwe plekken en betast. Het deed zo fucking veem pijn...
"Jammer dat het ons niet gelukt is. Hoeveel zou ze waard zijn, denk je? Fucking miljoenen?" grinnikte hij. Shit, ik had mijn woede niet langer onder controle. Dit kon nooit goed aflopen... Hem nog maar horen praten over haar was al genoeg om mijn gezond verstand te verliezen, laat staan dat hij op zo'n vulgaire manier over haar sprak.
"Te veel voor assholes als wij, Harry." mompelde hij, met een zieke grijns vervolgend: "Het had iets opwindends, het idee zoiets kostbaars als haar te bevuilen. Ik had zo graag eens een gouden kutje als het hare genomen. Nog nooit eerder geneukt, zo fucking puur en strak rond me. Komen op haar waardevolle perfecte lichaam... Het zou het hoogtepunt van mijn fucking leven geweest zijn." Ik ontplofte.
Zonder na te denken over het risico van mijn daden greep ik zijn pols en duwde zijn arm pijnlijk achterover. In een fractie van een seconde, waarin hij nog probeerde te vatten wat er aan het gebeuren was, was ik rechtop gaan staan en had ik hem een zo hard mogelijke vuistslag in het gezicht gegeven. Ik voelde het bot in zijn neus versplinteren onder mijn hand. Ik was niet meer te stoppen...
Hij zwaaide ongecoördineerd met zijn wapen, maar ik sloeg hem nogmaals meedogenloos in het gezicht. Ik zag enkel de traumatiserende beelden van een gebroken Lily voor me. Hun handen op haar lichaam, zijn vingers rond haar keel, haar kneuzingen en schrammen... Ik hoorde haar mijn naam huilen. Misselijkmakend...
"Je had nooit achter haar aan mogen gaan, Finn!" gromde ik nog, voor ik mijn vuist opnieuw op zijn kaak liet neerkomen. En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, tot hij te verdwaasd was om terug te vechten. Hij zakte neer op de grond en keek me met uitpuilende ogen aan.
Hij hief zijn trillende hand op, het wapen op mij richtend, maar ik sloeg hem nog eens genadeloos op zijn jukbeen. Met een gekwelde vloek viel hij neer. Zijn pistool landde kletterend op de grond en schoof tot onder de tafel even verder.
Net toen ik voorover wilde buigen om hem een nieuwe vuistslag te geven, schopte hij hard tegen mijn scheenbeen. Ik gromde gekweld en verloor met een luide 'fuck' mijn evenwicht toen hij zijn voet achter mijn enkel haakte. Ik ving mijn gewicht op met mijn handen, maar werd onmiddellijk met mijn rug op de grond geramd. Verdwaasd ontweek ik een tweede slag, nadat hij met een eerste mijn tanden in mijn onderlip had geboord. Vechtend rolde ik met hem op de grond, tot hij onder me lag en naar het pistool even verder reikte. Door onze worstelende lichamen lag het bijna in handbereik...
Snel drukte ik mijn handpalm op zijn onderarm, zijn arm op de vloer dwingend, en hief mijn vuist alweer op. Hij ramde zijn vrije vuist echter in mijn keel en rolde ons opnieuw om, tot ik vloekend onder hem lag. Met een obsessieve blik in zijn zwarte ogen en zijn twee grote handen rond mijn hals kneep hij mijn keel dicht.
Happend naar adem spartelde ik onder hem, graaiend naar zijn armen.
Bloed drupte uit zijn neus op mijn T-shirt, terwijl hij zijn greep grommend verstevigde.
"Als ik klaar met je ben, ga ik terug naar haar toe, Harry. Ik maak af waarmee ik begonnen ben." sneerde hij kil. Mijn ogen draaiden weg, terwijl ik mijn longen tevergeefs probeerde te vullen met zuurstof.
"Ik heb je gewaarschuwd, Harry! Ik heb je gezegd dat je haar moest vergeten! Maar je hebt het veel te fucking ver laten komen! Je raakt nooit meer van je gevoelens af, besef je dat? Je bent fucking verloren!" Hij klonk hysterisch. Paniekerig probeerde ik bij zinnen te blijven.
"Ik weet dat ik gevaar loop zolang je leeft! Door wat ik haar heb aangedaan! Ieder voor zich, Harry, je weet hoe het werkt! Fuck, voor je verliefd op haar werd, leefde je zelf volgens dat principe! Ik heb geen andere keuze!" Hij grijnsde bezeten en duwde mijn luchtpijp nog wat steviger dicht.
"Je kan niet van me winnen, dat heb ik je gezegd! Je wint nooit! En toch moest je het proberen, hmmm? Arrogante zak! Je bent nog maar een jongen, fuck! Je weet niets, Harry! Niets! Ik neem alles van je af! De groep, de jongens, je reputatie, je fucking leven!" Onrustig schoten mijn ogen tussen die van hem. Hij was krankzinnig...
"En dan je mooie Lily! Eerst maak ik je af, en dan ga ik achter haar aan! Ik maak haar de mijne, Harry!"
Met het laatste beetje kracht dat ik kon opbrengen, strekte ik mijn hand uit, wanhopig reikend naar het pistool. Ik trok mijn neus op toen ik het koele metaal tegen mijn hand voelde. Voor Lily... Ik moest dit overleven. Voor haar.
Hij kneep zo hard mogelijk. Het voelde alsof mijn hoofd uit elkaar zou spatten. Trillend hief ik mijn arm op.
Ik had geen keuze.
Geen keuze.
Geen keuze...
Ik keek Finn nog eens smekend aan, het wapen opgeheven, hopend dat hij het zou zien en beseffen dat ik met één vingerbeweging controle over de situatie kon overnemen. Hij zag het niet. Tevergeefs probeerde ik hem tegen te houden, te zeggen dat het hem of ik zou zijn, en dat één van ons dit een halt moest toeroepen voor er een slachtoffer viel.
Hij ging eraan, dat had ik mezelf beloofd, maar niet dit... Niet zo... Ik wilde geen moord op mijn geweten.
Mijn ogen vielen dicht.
Net toen ik op het punt stond het bewustzijn te verliezen, richtte ik het wapen op zijn schouder. Hij zag het.
"Harry, what the...!" begon hij paniekerig. Op het moment dat ik de trekker overhaalde, boog hij ontzet achteruit.
De knal was oorverdovend.
Zoveel bloed. Zoveel rood... Ruikend naar metaal. Stinkend. Het spatte op de grond naast me, op mijn gezicht, mijn haar, mijn T-shirt, mijn handen, zijn handen, vlak voor ze van mijn keel gleden en ik wanhopig opzij boog, snakkend naar adem.
Met piepende ademhaling wurmde ik me vanonder zijn lichaam, terwijl hij opzij viel en in de groter wordende plas bloed bleef liggen. Paniekerig duwde ik me rechtop en krabbelde recht, met het wapen in mijn hand. Hij volgde me niet.
Ik duizelde. Wankelend op mijn benen keek ik naar de gewonde man op de grond, zijn schouder bestuderend. Onrustig liet ik mijn arm zakken toen ik geen wonde zag. Waar kwam het bloed vandaan? Waar...?
En toen zag ik het. Het gat in zijn borstkas, enkele centimeters onder zijn sleutelbeen. Het was zo klein, zo betekenisloos; het gat dat mijn hele leven in een fractie van een seconde veranderde. Zo'n onschuldig ogende wonde, zo'n impact...
"Finn?" vroeg ik onrustig. Zijn borstkas ging onregelmatig op en neer, terwijl hij me met paniekerige, glazige ogen aanstaarde.
"Fu... Fucking... Klootzak." hijgde hij. Ontzet liet ik me naast hem op mijn knieën vallen, recht in zijn bloed.
"Nee. Nee! Nee, nee, nee! Fuck!" stootte ik uit. Angstig trok ik aan mijn krullen.
"Shit, niet doodgaan! Fuck, niet doodgaan!" smeekte ik hem. Niet dit. Niet dit... Ik wist wat het met me zou doen. Ik kon geen fucking moord op mijn geweten hebben. Zoveel bloed, zoveel pijn en dood en verderf en paniek en spijt en angst. Het was zo rood... Zo smerig...
Met onregelmatige ademhaling viste ik mijn gsm uit mijn broek.
"Komaan, komaan..." gromde ik, terwijl ik het noodnummer met trillende handen intoetste.
"Fuck, blijf leven, Finn!" snauwde ik volledig schor naar de man onder me, die kermde en zijn bleke bevende vingers tegen de wonde duwde.
Ik begon paniekerig te snikken, en plaatste mijn vrije hand op de grond toen mijn oproep beantwoord werd. Ik hoorde niets. Mijn oren zaten vol bloed. Dacht ik... Wat anders? Er was zoveel bloed...
"Iemand is aan het sterven! In de club! De '24'! Een schotwonde! Je moet hem komen redden!" riep ik paniekerig in de speaker. De vrouw vroeg iets, geen idee wat.
"Haast jullie! Fuck, hij is aan het sterven!" blafte ik ongeduldig. Ze bleef maar praten tegen me. Zoveel woorden, zoveel woorden...
"Hoor je me niet? Hij is aan het fucking doodgaan!" onderbrak ik haar hees, terwijl ik mijn hand tegen Finns borstkas duwde, in een poging hem beter te maken. Ik moest hem fiksen.
"Ha... Harry." prevelde hij. Mijn gsm viel uit mijn handen toen ik zijn gezicht zag. Zo grijs.
"Finn! Fuck, hou je ogen open!" smeekte ik paniekerig. Mijn keel voelde als schuurpapier. Hij verwijdde zijn lippen.
"Doe... D... Doe iets." fluisterde hij. Tranen liepen over mijn wangen, vermengden zich met het bloed op mijn droge huid.
"Finn!" gromde ik.
"Je hebt... Je hebt me..." begon hij, maar toen gleed zijn hand van zijn borstkas. Het bloed spatte op toen zijn vingers de grond raakten. Roerloos bleef hij liggen. Enkel zijn wimpers trilden lichtjes.
"Shit, shit, shit, shit, shit!" bleef ik paniekerig vloeken. Mijn keel enkel pijnlijker leek te worden door de heftige emoties in mijn binnenste.
"Finn, kijk naar me! Kijk naar me!" riep ik. Hij reageerde niet.
Hij staarde slechts glazig voor zich uit.
"Finn..." mompelde ik. Ik schudde hem heen en weer.
"Finn!" herhaalde ik.
"Finn!" Mijn stem sloeg over. Ik opende mijn mond opnieuw, maar ik kon niets uitbrengen. In shock schoof ik achteruit, wanhopig en misselijk naar een tafel even verder kruipend. Mijn hart miste enkele slagen, terwijl ik trillend houvast zocht bij de poten van de barkruk.
Ik kreeg geen lucht. Ik herinnerde me niet hoe ik moest ademhalen.
Kokhalzend keek ik naar mijn vingers. Zijn bloed. Het was nog warm. Snel kneep ik mijn hand tot een vuist. Het moest warm blijven. Zolang het warm bleef, leefde hij nog. Hij leefde nog, hij leefde nog. Hij leefde nog.
Finn leefde nog.
"Finn." mompelde ik nog eens. Met grote ogen staarde ik naar de roerloze man even verder. Het rood paste niet bij zijn blauwe broek.
Ik kon het ruiken: metaal en dood en verderf. Mijn maag draaide. Walgend draaide ik mijn hoofd, duizelig brakend naast de stoel waaraan ik me had vastgeklampt. Hijgend greep ik naar mijn brandende keel. Ik wilde mijn ogen sluiten.
Maar ik kon ze niet sluiten.
Het leek zo absurd, zo fout... Alsof dit alles een vergissing was. Was dit een vergissing?
Hoe oud was hij?
Vijfendertig?
Zoiets...
Waarom vandaag?
Waarom, na jaren en jaren en jaren, moest hij vandaag...?
Hij was te oud om te sterven...
Te oud na vijfendertig jaar. Of te jong.
Allebei.
Zo absurd.
Waarom vandaag?
En waarom zo snel?
Een knal, en bloed.
Dood.
Ik opende mijn hand weer. Het bloed was opgedroogd.
Ik had Finn vermoord.

Reacties (7)

  • Maim

    WTF zo mooi en heftig geschreven dit

    6 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Oh well...
    één positief ding is dat Finn nooit meer Lilly pijn kan doen.
    Verder alleen maar(H)(H)(H)voor dit verhaal.


    6 maanden geleden
  • JoTOMLINSON

    Omg nee, dit is te heftig

    6 maanden geleden
  • HlCCUP

    Oh.

    Wel.

    Fuck?

    6 maanden geleden
  • Smexy

    Holy damn! Spanning raast door mijn lichaam momenteel. We zijn van Finn af nu, maar Harry gaat hier problemen mee krijgen. Please laat het meevallen!! FUCK!!!

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen