٩( 'ω' )و

So snel en geruisloos mogelijk deinsde ik naar achteren en dook weg achter een rots. 'Keyon wat is er-' Ik legde dringend mijn vinger tegen mijn lippen en schudde in paniek mijn hoofd. Het was Yamada, Yamada en zijn vriendin Allicia kwamen langs in een kano. Ik vloekte binnensmonds, ik dacht al hem gezien te hebben in de stad, maar toen had ik tegen mezelf gezged dat ik het me verbeelde. Ik kwam weer voorzichtig tevoorschijn toen ze op veilige afstand waren. 'Wat is er nou?', vroeg Yusaku een beetje verbaasd. 'Die jongen waar ik vanochtend over vertelde, Yamada, dat was hem. Hij is hier!', zei ik doodongelukkig. 'Hee Key, het komt wel goed, hij doet je niks als ik er ben.' 'Of hij doet jou ook wat.' Yusaku lachte daar om. 'Mij kan hij echt niet aan hoor, en we zijn bijna heel de tijd onder toezicht hier, maak je nou maae geen zorgen.' 'Oké dan.' 'Kom, we gaan weer verder varen.'

'Yusaku, kunnen we wat zachter gaan?' 'Wat? Zie je je klasgenootjes?' 'Eh, ja.' Yusaku zette juist extra snelheid in. 'Yu! Yu ik meen het, hou op!' 'We gaan ze voorbij.', zei hij. 'We laten ze eens zien wie de snelste is!' Ik haalde diep adem om mezelf te kalmeren. Ik moest niet zo'n gestrest watje zijn, Yusaku had gelijk, we lieten ze eens zien wie er snel waren! Mijn hart klopte snel toen we zowat naast ze vaarden. Ik zag Yamada een peuk in het water gooien en toen zag hij mij. Er kwam een gemene grijns op zijn gezicht. 'Hee flikker!', riep hij. Mijn handen begonnen te trillen maar Yusaku leek erg koel er bij te zitten. Hij maakte een onbeleefd handgebaar naar hun terwijl hij rustig met één hand door bleef peddelen.

'Hee jongens, lekker gevaren?' We waren allemaal klaar en Yusaku hielp zijn broertjes met hun kano aan de kant te zetten. Terwijl zijn broertjes uitgebreid vertelden over hoe ze een vis hadden gevangen tilde hij met gemak de boot op en droeg die op zijn schouder. Wauw, die jongen was echt sterk. 'Schei daar mee uit Daan!', riep hij naar zijn broertje wie aan zijn been ging hangen. Toen kwam ik er opeens achter dat ik daar voor nog nooit de namen van de drieling had gehoord. Nou, eentje heette dus Daan. 'Jij ook Sem, kappen daar mee!' En de andere dus Sem. Zuchtend kwam Yusaku naar me toe. 'Echt waar, alleen Ted schijnt zich vandaag nog een heel klein beetje te kunnen gedragen.' Ted, Sem en Daan dus. 'Hee, ik kom er net achter dat ik je eigenlijk nog nooit echt heb voorgesteld aan de drieling, kom mee.' 'Oh, oké.' Over toeval gesproken. 'Jongens, ik wil jullie aan Keyon voortsellen.' 'Eh, hoi.', zei ik verlegen. 'Is dat je vriendinnetje?!' 'Keyon is geen meisje!' Hij zuchtte. 'Keyon, dit zijn Sem, Ted en Daan.' 'Haai.', zeiden ze in koor. 'En mijn oudere zus heet Robin, maar die is hier natuurlijk niet, dus daar kan ik je niet aan voorstellen.' 'Mijn zus heet Veronica, ook aangenaam kennis te maken namens haar, denk ik.', grijnsde ik.

'Oeh, zullen we daar even naar binnen gaan?' We liepen met z'n tweeën door de stad, de leiding had ons alleen gelaten en vertrouwden ons er op dat we weer oprijd terug zouden zijn, en Yusaku stond stil bij een muziekwinkel. 'Ja, is goed hoor.' We keken wat rond en Yusaku zocht naar een plectrum voor zijn gitaar. Uiteindelijk viste hij eentje met regenboogkleuren er op uit de hoop. 'Deze neem ik.', zei hij met een grijns. 'Ja?' 'Ja man, fabulous toch?' 'Dan koop ik deze.', zei ik met een grijns. Ik had een paar regenboog-drumsticks gevonden. 'Mijn God, jahhh!' Het was eigenlijk als een grapje bedoeld, maar uiteindelijk hadden we ze allebei gekocht. En ik had ook nog een cd van Bach gekocht. 'Iedereen denkt nu dat we gay zijn.', giechelde Yusaku. 'Gezellig toch?', grapte ik. 'Ja man.' 'Nou ja, mij noemen ze toch altijd al een homo.', zuchtte ik. Het was zo vreemd om er over te praten, maar nog vreemder was dat Yusaku er echt super normaal over deed. 'Ja?' 'Ja, ze zeggen altijd dat ik naar de gaybar ga en zo.' 'Nou gezellig toch? Echt waar, ik snap nooit waarom mensen het als een scheldwoord gebruiken, alsof het iets ergs is. Ik ga toch ook niet keihard 'hetero' naar iemand schreeuwen?' 'Nee echt hé?', zei ik. Het was zo'n enorme opluchting dat Yusaku er zo over dacht dat ik er even aan zat te denken om maar meteen uit de kast te komen. Maar dat durfde ik niet, ik durfde niet weg uit de comfort zone, en zolang ik maar niet loog over hetero te zijn was het ook niet erg om mijn mond te houden over homo te zijn. 'Fuck, daar ik Yamada weer.', siste ik in paniek. Ik was bang dat Yusaku misschien weer zijn middelvinger op zou steken of naar hem toe zou gaan, maar in de plaats daar van pakte hij mijn arm en sleurde hij me gauw de ijswinkel in. 'Kom, ik koop een ijsje voor je.' Toen we even later buiten stonden met een ijsje zei ik: 'Dank je wel, maar ik had het zelf ook best kunnen betalen hoor.' 'Shhhhhh. Ik trakteer.', snoerde hij me de mond. Toen ik even niet oplette boog hij zich naar voren en nam een hap van mijn ijsje. 'Hee!' Ik pakte mijn schepje en stal ook en hapje van zijn ijsje. Maar ik spuugde het daarna meteen weer uit op de straat, want het was citroen, en daar had ik een hekel aan. (Ja, Keyon is een beetje gek in zijn hoofd, want hoe tf kun je dat vies vinden!?) 'Zo, ik zie dat ons homo'tje eindelijk een vriendje heeft!' 'Negeren.', fluisterde Yusaku nadat Yamada naar ons geroepen had. Het viel me op dat Yamada niet naar ons toe kwam, hij bleef daar alleen maar staan en riep 'flikker!'. Misschien was hij wel bang voor de lange Yusaku. Als hij hem kende wist hij dat hij hem nooit écht iets zou doen, maar ik kon begrijpen dat hij er misschien enigszins angstaanwekkend uit zag op de manier waarop hij Yamada vernietigend aankeek. 'Ach, tief op!', riep Yusaku die er genoeg van kreeg. 'Ga lekker iemand anders lastigvallen!' 'Shhh.', piepte ik in paniek. 'Veel plezier met gay seks vanavond!', riep hij voordat hij weg liep. 'Dank je!', riep Yusaku boos.

Reacties (1)

  • DeNaamIsGideon

    "geen zorgen we staan altijd onder begeleiding"
    "of toch niet"

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here