Haar blonde haren bewogen mee met de maat van haar voetstappen, terwijl ze door de gangen van het hotel liep. Haar lange benen verplaatsten zich sierlijk, de zonnebril glinsterden in het ganglicht en haar spijkerjasje had ze nonchalant om haar middel geknoopt. Ze was zelfs aantrekkelijk terwijl ze van me wegliep. Ik wilde haar tegenhouden. Ik wilde haar bevelen om bij me te blijven. Ik wilde haar smeken om bij me te blijven. Maar ik deed het niet. In plaats daarvan keek ik toe hoe ze om het hoekje verdween. Haar verdwijning benauwde me net zoals haar verschijning had gedaan. Het was alsof ze nooit door de gang had geparadeerd. Het was alsof ik nooit een kus op haar lippen had geplaatst. Het leek er bijna op dat de afgelopen nacht niet had plaatsgevonden. De gang was leeg. Behalve de stadsgeluiden was er niks hoorbaar. Mijn hart klopte nog hevig tegen mijn borstkas. Van opwinding, adrenaline en nog een gevoel dat ik niet kon plaatsen. Verdriet misschien? Met een diepe zucht gooide ik mijn hotelkamerdeur dicht en liet mijn ogen over de lege ruimte glijden. Het dekbed lag nog verkreukeld op het bed en haar kussen weergaf nog de vorming van haar hoofd. Mijn joggingbroek lag verfrommeld naast het bed, net zoals mijn shirt. Met een glimlach pakte ik de joggingbroek, die ze van mij had geleend, van de grond en vouwde hem weer op. Geordend borg ik het kledingstuk op in mijn koffer. Het geleende shirt volgde. Haar geur drong mijn neusgaten binnen, waardoor een hevig verlangen naar haar gezelschap opbloeide. Het verlangen verbaasde me. Het kwam zelden voor dat ik verlangde naar iemand met wie ik het bed had gedeeld. Nog niet eerder had ik mijn beroemde leventje zo graag willen inruilen voor een doodnormale. Wat zou ik graag toekijken hoe Feline over haar boeken gebogen zat, terwijl ze een serieuze en nieuwsgierige blik in haar ogen had. Zoals ze al meerdere malen naar mij had gekeken. De nieuwsgierigheid naar mij als persoon en niet naar mijn inkomen, villa en roem. De ernst was regelmatig in haar ogen af te lezen, net zoals de onzekerheid en twijfel. Haar houding gaf soms een blijk van die onzekerheid, maar toch wist ze het vaak te verbloemen. Ik had het gezien. Ik had de onzekerheid gezien in haar ogen. En ik had haar verhaal mogen horen. Alles in mijn lichaam wilde er voor haar zijn. Mijn armen wilden haar vasthouden als ze het nodig had. Mijn lippen wilden haar kussen als ze daar behoefte aan hadden. Mijn handen wilden haar huid strelen, door haar haren woelen en haar houvast bieden. Ik wilde haar. Maar ik wist niet hoe. Een relatie... Ik betwijfelde of ik ooit echt een relatie had gehad, die gebaseerd was op pure liefde. En ik betwijfelde of mijn gevoelens voor Feline voortkwamen uit liefde of uit verlangen naar gezelschap. De angst om haar te kwetsen was te groot. En ik wilde haar geen pijn doen. Ik wilde niet de reden zijn voor haar verdriet. Niet nog een keer. De tranen om alle meningen, artikelen en haat waren er teveel geweest. Ik wilde het haar niet aandoen om dagelijks met commentaar geconfronteerd te worden. Daar was ze te mooi voor. Daar was ze te puur voor. Dat mocht niet veranderen. Om te voorkomen dat ik terugviel in zwakte en haar toch ging lastigvallen, verwijderde ik ons gesprek. Zolang ze niet in recenten stond, zou ik minder geneigd zijn om haar te whatsappen. Tevreden met mezelf stapte ik onder de douche en waste de schuld en twijfel van me af. Mijn leven ging immers door. Net zoals het vliegtuig dat vanmiddag zou vertrekken. Mijn leven ging door en was onlosmakelijk verbonden met mijn roem. Feline paste daar niet bij. Ze was de aandacht, de kritiek en drukte van mijn leventje niet gewend. En ik kon haar niet kwalijk nemen dat zij ook geen hoop in ons zag. Ze had haar eigen dromen. Wie was ik om haar mee te sleuren in de mijne? Juist haar zelfverzekerdheid en beslissingen maakten haar nog aantrekkelijker. Ze wilde haar leven niet voor me opgeven, omdat ik Harry Styles was. Ze wilde het leven leiden, zoals het volgens haar moest zijn. Met haar dromen en doelen. Ik kon dat slechts bewonderen. Ikzelf had die keuze immers vaak genoeg gemaakt. Mijn droom voor al het andere. Maar ook daarin had ik de neiging om haar te steunen. Ik wilde dat ze haar doelen succesvol zou behalen. Het liefst zou ik haar daar financieel, fysiek of mentaal bij steunen, maar ik wist ook dat die hulp aanvaarden niet in haar karakter zat. Dat had ik immers al gezien in haar houding en later bleek uit haar verhaal hetzelfde. Ze wilde alles zelf bereiken. Ze was eigenwijs. En opnieuw vond ik dat juist aantrekkelijk.
Geklop op mijn hotelkamerdeur deed me snel uit de douche stappen en een handdoek omwikkelen. Ik betrapte mezelf op de stille hoop dat Feline was teruggekomen, maar toen ik de deur opentrok stond mijn manager er weer. Zonder iets te zeggen liet ik haar binnen. Toch ietwat teleurgesteld.
'Harry waarom ben je nog niet klaar? We vertrekken over 15 minuten.' De bruine ogen van mijn manager keken me streng aan, waardoor mijn lippen zich in een glimlach vormde. Daar kon ze nooit tegen, waardoor ik altijd onder menig preken uit was gekomen. Ze rolde haar ogen, gooide een planning op mijn bed en sloeg de kamerdeur met een klap achter zich dicht. Alle chaos om Feline pikeerde haar duidelijk. Waarschijnlijk was het internet ontploft en moest zij alles de kop indrukken. Natuurlijk kon ik dat zelf ook wel doen, maar ik wilde niet liegen. Ja, Feline en ik hadden het bed gedeeld. Ja, het was meer dan een one night stand. Nee, ze was niet mijn vriendin. Maar dat begreep de media niet. Ze zouden Feline bestempelen als slet of als mijn stiekeme vlam. Er was geen middenweg. En daarom kon mijn management het beter oplossen met politiek correcte antwoorden, want zelf had ik die niet. Ik was 23, nog nooit verliefd geweest en nu enigszins verward. Hoe kon ik dat de media en mijn fans uitleggen? En dan ook nog een uitleg waarmee iedereen tevreden was, die Feline of mezelf niet kwetste en de waarheid niet zou verdraaien. Voor zo'n uitleg was heel wat denkwerk nodig en daar had ik de tijd niet voor. Met een diepe zucht pakte ik mijn schema van het bed, terwijl ik mijn haar droogde. Vanavond had ik alweer een nieuw interview voor een Engels blad. Morgen een dagje rust, die ik misschien wilde gaan doorbrengen met Liam en Louis. Overmorgen stapte ik in het vliegtuig naar LA, voor een interview met James Corden en een shoot voor promotie van mijn nieuwe album. Op het interview met James na, vond ik mijn drukke planning benauwend werken. Het bevestigde echter wel, dat ik geen tijd had voor een relatie. Laat staan met een studente. Eenzaamheid en verdriet overvielen me, waardoor ik mijn gedachtes wegduwde en me vliegensvlug klaarmaakte voor de vliegrit naar huis. Misschien nodigde ik mijn moeder en alle jongens voor morgen wel uit. Die had ik immers ook al een tijdje niet gezien door de drukte en chaos. En misschien zou hun mening over Feline me verder helpen. Zij hadden immers meer ervaring in de liefde.


Hee allemaal,
Ik ben zelf toch wel beetje te verslaafd aan schrijven, jullie reacties lezen en de abo's zien toenemen. Dus dit heb ik vannacht geschreven vanaf de boot naar Kroatië! De kwaliteit is denk ik wat minder, omdat ik hoogstwaarschijnlijk minder scherp was en ik voor het eerst vanuit Harry schrijf! Ik heb net geprobeerd om alle spelfouten en formuleerfouten eruit te filteren, maar vergeef me als dit niet 100% is gelukt:$

Ben benieuwd wat jullie vinden!

Xx

Reacties (6)

  • FollowYourDream

    Wooow, wat fijn om te weten hoe Harry over Feline denkt (:
    Je schrijft geweldig!!
    En er staan trouwens geen spellingsfouten in (;
    Of ik heb erover gelezen haha

    Ik ben verslaafd aan je verhaal!!! (En dit is niet goed voor mijn examens hahaha)
    Xxx

    3 jaar geleden
  • Smexy

    Oh, het is zo fijn om het eens vanuit Harry's point of view te lezen.
    Prachtig geschreven, alweer.

    Zo benieuwd wat je allemaal in gedachten hebt voor dit verhaal.
    Het is zo mooi.

    3 jaar geleden
  • Teal

    Ohhhh jaa weer een stukje.
    Mooi geschreven!

    3 jaar geleden
  • LeBoef

    Love it(yeah)

    3 jaar geleden
  • Abadine

    Super goed geschreven hoor! Is ook wel eens leuk zo'n stukje vanuit Harry zijn oogpunt:)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here