Foto bij Chapter five

De rest van de middag heb ik het geklaag van de andere aan mijn hoofd gehad, over het feit dat ik ze mededeelde dat ze het tournament wel op hun buik kunnen schrijven. Veel heb ik er niet over gezegd, alleen dat ze maar eens research moeten gaan doen naar alle teams op het lijstje, dan zou ik morgen wel reactie van hen krijgen. Een diepe zucht verlaat mijn mond terwijl ik het schoolterrein verlaat en richting de bushalte ga. Het is tijd voor een bezoekje. Ik leg mijn armen in mijn nek terwijl ik op de bus sta te wachten en kijk verbaasd om als Kazemaru aan komt lopen. Hij glimlacht even naar me en zwaait naar me. Ik zwaai met een glimlach terug en stap de bus in zodra hij aankomt. Ik ga op mijn vaste plekje achterin de bus zitten en kijk verbaasd op zodra Kazemaru naast mij komt zitten. ‘Vind je het erg?’ vraagt hij even onzeker. Ik schud kort mijn hoofd en kijkt naar buiten.
‘Moet je lang met de bus naar huis?’ vraagt hij na een tijdje om de stilte te doorbreken. Ik kijk verbaasd naar hem om en schud mijn hoofd. ‘Ik ga niet naar huis. Ik ga op bezoek bij een oude vriend,’ glimlach ik lief naar hem. Hij lijkt even te twijfelen om door te vragen, maar staat abrupt op. ‘Sorry, dit is mijn halte al,’ zegt hij geschrokken en rent dan snel de bus uit. Ik kijk hem even verward na en haal mijn schouders kort op. Na 15 minuten kom ik bij de juiste halte uit en stap rustig uit. Op een kalm tempo betreed ik het terrein van Teikoku en zie veel studenten mijn kant op kijken. In mijn ooghoeken zie ik iemand me bekijken en dan snel wegrennen. Hij gaat richting het speelveld, dat betekent dat ze aan het trainen zijn en hij ze dus gaat waarschuwen dat ik er ben. Met een brede grijns op mijn gezicht loop ik richting de kleedkamer en loop fluitend de gang door, naar het trainingsveld. Zodra ik een stap buiten de gang zet, vliegt er een voetbal vlak langs mijn hoofd en hoor ik hem echoën zodra hij de muur aan het einde van de gang raakt. Ik grinnik even en loop naar de zijlijn toe. ‘Kidou-kun, ben je niet blij om me te zien?’ vraag ik met een pruillip en duik makkelijk weg voor een voetbal. ‘Niet zolang je niet bij ons team komt,’ mompelt hij en draait zijn gezicht weg. Ik zet glimlachend mijn voet op de voetbal die me aangespeeld wordt en kijk hem aan. ‘Ik zag dat jullie meedoen aan het tournament, heb je er problemen mee als ik jullie even laat afkoelen?’ vraag ik breed grijnzend. Kidou kijkt me fel aan. ‘Dus jij speelt ook?’ vraagt hij. Ik schud grinnikend mijn hoofd en houd de bal hoog. ‘Ik ga met de reserve bank knuffelen, na jouw goede ideeën heb ik een voetbal verbod gekregen. Ik mag alleen het veld op indien het noodzakelijk is,’ vertel ik hem met een brede grijns. Kidou kijkt verbaasd mijn kant uit en ik weet dat hij zijn ogen vernauwt. Hij vertrouwt de informatie niet die ik hem geef. ‘Bij een blessure mag ik het veld in, voor die tijd speel ik niet,’ zeg ik lachend en schop de bal naar hem toe. Hij houdt de bal tegen en stapt op me af. ‘Wat probeer je, Milou? Waarom zou je mij deze informatie geven? Ik kan er hiervoor zorgen dat je speelt of dat je niet speelt. Ik kan je manipuleren als ik wil,’ zegt hij met een brede grijns. Met een onschuldige blik in mijn ogen kijk ik hem aan en haal mijn schouders op. ‘Manipuleren? Dat kan je alleen als ik in jouw team speel, maar ik speel bij Raimon. Het is aan jou de keuze of je me wilt laten spelen of niet, dat heb je zelf in de hand,’ beantwoord ik hem met een lach. ‘Ik heb je nu verteld wat je kunt doen en je weet nu wat tactisch voor jezelf is. Ga je winnen door het save te spelen tegen Raimon, of ga je voor een uitdaging en laat je mij in het veld komen? De keuze is aan jou, Kidou-kun. Ik zie je tijdens het tournament.’

Zodra ik het terrein van Teikoku verlaat, hoor ik mijn naam in de verte geroepen worden. Ik draai verbaasd mijn gezicht naar het geluid en zie Endou met grote ogen naar me kijken. Ik zwaai even naar hem en loop hem tegemoet. ‘Wat doe je bij Teikoku?’ vraagt hij meteen dringend zodra ik naast hem begin te lopen. ‘Een bezoekje brengen. Ze spelen mee in het tournament en ik wilde ze even laten afkoelen,’ grinnik ik zacht en kijk hem aan. Hij kijkt me moeizaam aan, duidelijk niet wetend of hij het kan vertrouwen. ‘Endou,’ begin ik met een zucht en richt mijn blik naar de lucht. ‘Ik zal heus niet met Teikoku meespelen. Kidou is een goede vriend, in ieder geval, dat was hij,’ glimlach ik gebroken. Ik schud even mijn hoofd en kijk hem weer aan. ‘Jullie gaan heel veel training nodig hebben. Niet alle teams die meedoen aan het tournament, stellen veel voor, maar er zijn er voldoende die jullie van het veld vegen als jullie niet snel beter worden. Ik ga helpen met jullie trainingen, maar vergeet niet dat ik niet mag spelen, Endou. Jullie staan er alleen voor.’

Reacties (4)

  • Luckey

    ze zijn in elk geval gewaarschuwd xP
    moet alleen wenen dat je de japanse namen gebruikt
    ben dat niet meer gewend xP

    3 jaar geleden
  • Duendes

    Ze weet wel wat ze doet, maar ik vraag me af hoelang ze alles nog kan regelen zonder diep in de problemen te komen, als ze dat nog niet zit...
    Ik ben wel heel benieuwd wat er gebeurd is tussen Milou en Kidou... het heeft haar een voetbalverbod opgeleverd, dus het zal vrij serieus zijn... is ze gewond geraakt, of... heeft ze iemand verwond?

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    IK VOEL ZO'N OPKOMENDE SHIP MET JUDE/KIDOU!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Grote Jude fan hierxD
    Geweldig verhaal, zeker Kudo!!!

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    IK VOEL ZO'N OPKOMENDE SHIP MET JUDE/KIDOU!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Grote Jude fan hierxD
    Geweldig verhaal, zeker Kudo!!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here