Foto bij The story of weapons and darkness

"Vertet het me nog een keer. Waar was je toen de moord gedaan werd?" Vroeg hij. Ik zuchtte en stond op. De stoel piepte luid door het lege gebouw, toen ik hem achterover schoof. "Ik heb het je al drie keer verteld, ik weet het wel pop." Zei ik geirriteerd. Hij stond op. "De politie gaat je vaker dan drie keer overhoren, Fae, er moeten geen gaten in je verhaal zitten. Je moet alles van binnen en buiten kennen. De politie mag geen enkele aanwijzing krijgen dat je aanswezig was bij de moord." Zei hij en hij keek om zich heen. We zaten in de garage van de oude bioscoop. Dit was een van de weinige plaatsen waar niemand meer kwam en waar geen camera's stonden. Zowel in het gebouw als daarbuiten. Dit was de tweede keuze van de moordplek, maar na lang wikken en wegen leek de schuur van de Thornroses in Abbey Street toch geschikter. "Vertel het me nog een keer, waar was je toen Rina Thornrose vermoord werd."

Mijn gedachten raasden heen en weer. Rina lag op de grond. Nee, het was Rina niet meer. Het was een lijk. "Wat heb je gedaan?" Vroeg Stefam zacht. Milana begon te huilen. "Hoe durf je te huilen, door jou is ze dood!" Schreeuwde ik naar Milana. "Nee," snikte Milana en ze begon hysterisch te huilen, "dit kan niet waar zijn." Stefan liep naar het lijk toe en keek of hij een hartslag kon vinden. Goed, dacht ik, nog meer vingerafdrukken die naar Stefan leidden. "Ja, Stefan, kijk maar of ze leeft, het is niet zo dat ze een bijl in haar buik heeft ofzo," zei ik droog. "Hou je mond, Fae," begon Milana te schreeuwen. "Dit is allemaal jou schuld,". Ik begon te lachen "Mijn schuld? Ik heb die bijl niet in haar buik gestoken hoor." Milana begon nog hysterischer te huilem. "Hou allebei jullie mond. Ik ga mijn oom bellen, hij is advocaat. Hij weet vast wel een uitweg." Zei Thomas en hij pakte zijn telefoon. Perfect, alles ging als gepland.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen