Ashton

Het is ondertussen half 3 in de nacht, me moeder gaat dit niet leuk vinden. Wanneer in mijn straat in kom lopen zijn alle lichten in de huizen uit. Enkel de lantaarnpalen verlichten de straat. Al zoekend naar mijn sleutel, hoor ik ineens een geluid naast me. Een schok gaat door me heen. "Miauw". Een zwart-witte kat geeft een kopje tegen mijn knie. Voorzichtig breng ik me hand naar hem toe en aai hem. Zachtjes hoor ik het gespin beginnen. Ik draai me om en ga in de richting van de kat zitten. Hij komt tegen me been aan liggen en knort verder terwijl ik hem rustig over zijn rug en kop aai. Had ik maar zo'n dier, een dier dat met een klein dingetje al geniet en zoveel terug geeft. Ik laat me hoofd op me hand rusten die weer op me been rust en kijk aandachtig naar de kat. Ik heb deze hier nog nooit gezien, maar hij lijkt zich duidelijk op mijn gemak te voelen.

Wanneer er een auto door de straat rijd ben ik weer terug bij het nu. Helemaal afgeleid door de kat, die overigens nog steeds bij me ligt, ben ik helemaal de tijd kwijt geraakt. Ik pak me mobiel uit me broekzak om te kijken hoe laat het is. Kwart voor 5. Voorzichtig sta ik op en laat de kat alleen achter, helaas. Ik heb een in die tussentijd wel een naam voor hem bedacht; Micky. Ik heb altijd al een kat gewild en Micky was altijd de ideale naam, tenminste dat vond ik. Hopelijk zie ik Micky nog vaker terug. Opzoek naar mijn sleutels in mijn tas besef ik pas hoe licht het buiten eigenlijk al weer begint te worden. Zachtjes loop ik naar binnen en doe mijn schoenen uit en loop op mijn tenen de trap op. De traptreden die kraken probeer ik te ontwijken, om zo min mogelijk geluid te maken. Zachtjes doe ik mijn kamerdeur open en plof zachtjes op me bed, in hoeverre dat zachtjes kan. Met me kleren nog aan sla ik mijn deken om me heen en sluit me ogen. Om een poging te doen nog even 2 uurtjes te slapen. Morgen zoals gewoonlijk weer om half 9 school.

Een zoemend geluid maakt me wakker vanuit een vage droom. Een droom waar ik het zweet van heb gekregen. Ik rek me uit en besef dat ik best wel naar zweet ruik. Snel spring ik me bed uit en verzamel wat kleding uit de kast. Eenmaal onder de douche vandaan pak ik de schone kleding. Zo dat is een stuk beter. Wanneer ik in de spiegel kijk schrik ik een beetje, de donkere wallen onder me ogen vallen duidelijk op. Ulg helaas niks aan te doen. Zal vast wel wat vragen krijgen, maar het is een feit dat ik de laatste tijd niet goed slaap, dus dat is meteen een goed excuus. Ik hoor wat gestommel van beneden komen en besef me dat ik me moeder niks heb verteld over dat ik weg zou zijn en dat ik laat thuis ben gekomen. Voorzichtig loop ik de trap af, om zo min mogelijk geluid te maken. ''Ashton?'' Hoor ik mijn moeders stem voorzichtig vragen. ''Ja...'' beantwoord ik haar vraag, want ik weet dat ze zich afvroeg of ik het was of iemand anders. ''Owh wil je me alsjeblieft nooit meer zo laten schrikken lieverd? Ik heb me ongerust gemaakt. Waar was je gisteravond? Hoe laat ben je thuis gekomen? Gaat het wel? Je ziet er moe uit schat.'' vragen worden mijn kant opgeschoten, voortaan zal ik proberen te onthouden om een berichtje te sturen. ''Ik was bij Luke gisteravond, films kijken, alleen daar werd het een beetje later dan verwacht. Om kwart half 3 was ik hier. Nou ja niet hier... Maar voor de deur.'' Abrupt wordt mijn zin onderbroken door me moeder. ''Waarom voor de deur? Was je je sleutel vergeten?'' vraagt ze bezorgd. ''Nee mam, ik had wel een sleutel bij me, maar er was een kat die ik nog nooit heb gezien hier en heb een tijdje met hem gezeten. Hij was echt lief en viel tegen me been aan in slaap.'' ''Nawhh mama! Mogen wij ook een kat?'' hoor ik Lauren vanuit de keuken schreeuwen. ''Nee jullie hebben al een buurtkat hoor ik hier.'' En ze kijkt me glimlachend aan. ''Wil je me de volgende keer alsjeblieft iets laten weten als je laat thuis komt lieverd?'' vraagt ze zachtjes, alleen voor mij hoorbaar en ze slaat haar armen om me heen. ''Ja mam, sorry'' en ik sla mijn armen ook even om haar heen.
Snel kijk ik op de klok, oww shit ik moet snel naar school toe, anders ben ik te laat. Snel trek ik me schoenen aan en doe een jack aan. Pak mijn fiets uit de schuur en probeer zo snel mogelijk vooruit te komen. De wind gaat door me haar, alleen besef ik nu dat ik er werkelijk waar niks aan heb gedaan. Ulg dit wordt nog wat. Eenmaal aangekomen bij het schoolplein is deze al vrijwel leeg. Ik snel naar de fietsenstalling en zet mijn fiets neer bij de dichtstbijzijnde plek en zet hem op slot. Ik ren richting de deur. Welke les heb ik ook al weer. Het is vandaag donderdag toch? Uhm ja tuurlijk want gisteren waren we vroeg klaar en kon ik naar het bos. Dat betekend wiskunde, hopelijk word meneer Simons niet al te boos.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen