2018



Hoofdstuk 8.12

Een harde stevige dreun voelde ik tegen mijn hoofd komen, kort kneep ik met mijn ogen waarna het gelijk begon te dansen voor mijn ogen. Een pijnkreet wist ik te verbijten, door een set wat volgde. Een zwaar gewicht wat ineens boven op mij belandde, een ruwe hand dat aan mijn kleren begon te trekken. Voelde ik me wazig woorden. Bjorn, het was Bjorn, zijn ogen voelde ik al eerder pinnen op mijn lichaam.
'Ik zei toch dat je mijn werd' lachte de man op een kwade vreemde manier.
Een hap loze lucht vloog over mijn lippen, tranen voelde ik mijn ogen al binnen springen.
Een duw, maar het werkte niet. Bjorn zou niet van mijn lichaam gaan, niet voordat hij gedaan heeft waar hij voor kwam.
'Bjorn' hapte ik naar lucht.
De man kneep mijn luchtpijp dicht, spartelend naar lucht, graaien met mijn handen naar zijn arm om hem te willen wegtrekken van mijn keel. Ik voelde mij al belemmerd worden met nieuw lucht, met oud lucht en naar droogte. Het begon moeilijker te woorden niet te happen naar loze lucht dat ik toch niet zou krijgen.
'Jij' gromde de man.
Mijn keel nog strakker dicht knijpend.
Ineens werd het lichter, vele malen lichter.
Bjorn lag naast mij, buitenwesten.
Verbaasd knipperde ik met mijn ogen, happend naar nieuw lucht dat ik nu wel binnen kreeg, graaiend naar mijn keel om hem te masseren. Zocht ik naar de persoon die mij duidelijk van Bjorn zijn moordpoging had gered. In de deuropening stond Sebastiaan. De ontvoerder van Rosá, verbaasd rees dan ook zijn wenkbrauw, en perste de man zijn lippen op een dunne rechte streep.
'Voor deze ene keer' gromde de man.
'Werk mee, hij maakt je zo koud' bromde de man verder, voordat hij de gang uit stapte.
Opgelucht haalde ik adem, drukte mij zo vlot als kon recht en stapte rond Bjorn langs. De man lag nog steeds buitenwesten op de grond, languit. Ik hoopte maar dat hij begreep dat Sebastiaan hem voor een grote fout had behoed. Als de man mij koud had gemaakt waren vele kinderen ineens wees. Konden ze nergens meer terecht want de mannen zouden niet zomaar voor ze gaan zorgen. Laat staan dat ze een luier zouden gaan verschonen.
Nee dat was vrouwenwerk zoals het gezegd werd door hen.
De vrouwen zorgde voor de kinderen, het huishouden, de boodschappen, het eten en de vele andere zorgen dat met het huis te maken had. De heren zorgde voor geld op de plank, voor de werkkrachten die aangesteld moesten woorden en daarnaast voor het klaren van de klus. Daarnaast vonden ze het nodig eens in de zoveel tijd een van hen meisjes goed te grijpen en weer wat zaad toe te voegen aan de familie.
Rillend liep ik zo snel mogelijk naar mijn verdieping.
We hadden de vele kamers allemaal al ingericht.
De bedden waren netjes, veilig, in elkaar gezet en op hen plaats.
Het was even worstelen, maar ieder kind kan/zou zijn haar eigen kamer hebben.
Sommige van ons zouden nog een gastenverblijf aannemen voor als het echt veel te veel zou woorden.
Alles was klaar, alleen de puntjes op de I.

Reacties (1)

  • Luckey

    Rie jongens moeten Bjorn gewoon afmaken!
    Wat dacht ne daar van!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen