Ik was op de grond tegen de bank aan gaan zitten, tussen Louis' benen. Louis was bezig met mijn haar. Ik liet hem maar gewoon er aan frunniken, terwijl ik geen flauw idee had waar hij eigenlijk mee bezig was. Op de televisie was een of ander investigation programma. Volgens mij hield Louis wel van zulke programma's. Daar had ik hem al vaker naar zien kijken.
"Waar ben je eigenlijk mee bezig?" vroeg ik uiteindelijk zachtjes aan hem terwijl ik mijn hoofd netjes recht hield. Ik voelde al een stuk minder haar op mijn schouders rusten.
"Ik vlecht je haar" zei Louis uiteindelijk. Ik begon te grinniken "waar heb je dat van geleerd?"
"Mijn zusje" was zijn simpele antwoord. Ik draaide abrupt mijn gezicht naar hem toe en fronste "je zusje?"
Louis grinnikte "ik heb een zusje ja, Harry".
Ik bleef hem fronsend aan kijken "waarom heb je me dat nooit verteld? En waarom was ze niet mee gekomen met je ouders?"
Louis zuchtte "ze heeft een beetje een eigen leventje. Ze woont samen met haar vriend en is gefocust op haar visagie carrière. Ik hoor eigenlijk nooit iets van haar en mijn ouders hoor ik er ook nooit over".
"En je wil ook geen contact met haar?"
Louis haalde zijn schouders op "ik zou haar best wel weer eens willen zien, het komt er alleen nooit van".
"Heb je haar nummer?" vroeg ik vervolgens.
Louis knikte.
"Bel haar een keertje zou ik zeggen. Of stuur een berichtje. Je hoeft niet eens af te spreken, je kunt ook gewoon vragen hoe het gaat. Toch?"
Weer knikte hij "maar ik weet niet wat ik moet zeggen".
"Begin maar met dat je iemand de haren vlecht omdat ze je dat geleerd heeft" opperde ik. Louis begon te lachen "wat een manier om een gesprek te starten".
"Daar kun je mee weg komen als je haar belt. Als je haar een bericht stuurt zou dat inderdaad een beetje vreemd zijn" reageerde ik.
Louis zuchtte en nam zijn telefoon er bij, waarna hij door zijn contactenlijst scrolde.
"Oh je gaat nu al bellen?" vroeg ik verbaasd.
"Ja nou, ik denk niet dat ik er wat mee bereik door te wachten tot morgen" gaf hij toe.
Dat was wel straight to the point, maar als Louis er zo veel vrede mee had, liet ik hem zijn gang gaan. Ze hadden per slot van rekening geen ruzie, maar waren gewoon een beetje uit elkaar gegroeid. Hij tikte een naam aan en hield vervolgens zijn telefoon bij zijn oor. Ik draaide mijn gezicht weer richting de televisie. Ik wou per slot van rekening niet ongemakkelijk naar hem blijven staren.
"H-hey Lottie, met Louis" zei hij uiteindelijk. Lottie? Dat klonk wel een beetje als Louis. Ik vond het wel grappig wanneer ouders zulke namen bedachten die een beetje op elkaar leken of bij elkaar paste. Harry en Gemma leek op geen enkele manier op elkaar, naast het aantal letters.
Louis stelde de standaard vragen zoals hoe het met haar ging en waar ze was in eerste instantie. Ik liet hem maar gewoon praten en besloot me er niet mee te bemoeien.
Toen hij uiteindelijk met ietwat enthousiasme in zijn stem "oh ja echt waar? Dan zie ik je misschien daar" zei, keek ik hem even aan. Louis glimlachte naar me terwijl hij met zijn vinger door mijn haar ging.
"Nee echt? Niet doen. Kom ook" zei hij ietwat aanmoedigend. Het gesprek ging nog even door. Ook het vlechten werd benoemd. Ik keek hem grinnikend aan. Louis praatte even met Lottie over mij en zei dat ik haar wel kon ontmoeten als ze kwam. Waar moest ze heen komen?
Hij beëndigde het gesprek met dat ze nog maar iets moest laten weten. Ik keek hem fronsend aan "waar moet ik haar ontmoeten?"
"Ze wou in eerste instantie haar tickets voor Ultra verkopen, maar ik zei dat ze moest komen. Als ze komt kun je haar ontmoeten daar".
Ik fronste "dat is toevallig".
"Ja hè?" zei hij, ietwat enthousiast. Het deed me goed om Louis zo enthousiast te zien.

Reacties (2)

  • Paardenvriend

    Yeahhh Happy Louis!!! Is Happy Harry!!! Is happy ikke!!!

    3 jaar geleden
  • Smexy

    Nice, kan niet wachten op dat festival en wat daar allemaal gaat gebeuren.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen