Dat moment dat dingen eindelijk op hun plaats vallen.

Ik heb besloten dit meer als een soort verhaal te schrijven, dat brengt me meer in mijn comfortzone.

Zenuwachtig voor de test? nee.
Ik weet niet of je zenuwachtig hoort te zijn voor een IQ-test, maar ik was het in ieder geval niet.
Wel wist ik dat het die dag zou gebeuren.
Ik was dus niet verbaasd toen ik uit mijn les Nederlands werd gehaald, en werd meegenomen naar een van de privé gesprek kamers.
De hele test lang bleef ik ontspannen en bleef grapjes maken, wat ik normaal niet doe.
Dus misschien was ik toch wel een klein beetje zenuwachtig?
Gelukkig kon de mevrouw die de test afnam er ook mee lachen.
Ik wist evenals wat voorouders van mij twee fouten uit de test te halen, wat toch wel komisch was.

Nee, ik was pas zenuwachtig toen de uitslag er was.
Een paar dagen er voor was ik achter het IQ van een welbekende Noah gekomen, en terwijl ik normaal nooit zo ben vroeg ik me af of het mijne anders zou zijn, en op welke manier.
Man, deze test liet echt een andere kant van mij zien.
Gemiddeld.
Ik moet zeggen dat ik eerst verbaasd was, want mijn gekke brein zou ik zeker niet als gemiddeld omschrijven.
Maar duidelijkheid zat 'm in de details.
Vol verbazing liet de vrouw aan mijn ouders en ik de verschillende categorieën zien.

Dus, daar zijn we dan beland.
Het moment waar dingen op hun plaats vielen.
Het waren dingen die ik wist, maar het oh zo prachtige er aan was, dat ik het andere nu kon vertellen met bewijs.

Verbale intelligentie:
Een 140, het hoogste wat die test bij kinderen kon meten.
Maar waarom was ik dan gemiddeld?

Nou, mijn visuele intelligentie was ongeveer 60 lager.
Dit houd in, dat ik in plaats van je standaard studentje beter een uitleg met woorden krijg dan een ondersteund door plaatjes, die laten mijn brein alleen meer werken, en dat is de reden dat ik door Nederlands heen vlieg, maar een dikke onvoldoende had gehaald voor wiskunde.
Verder waren dingen overigens gemiddeld, ookal is mijn korte termijn geheugen ook nogal zielig.
Maarja, ik wist dit eigenlijk al, maar nu heb ik bewijs.
Ook bleek dat je mij NIET schriftelijk moet laten studeren, maar zelfs wiskunde mondeling moet aanleren.
Nu alleen mijn waarschijnlijk autistische wiskunde lerares overtuigen dat dus haar manier voor mij niet de juiste is.

Dus, aangekomen bij de vraag:
Hoe moet je reageren tegenover iemand die iets zegt puur uit intuïtie, zonder enig bewijs?
Overdenk je het, neem je het aan, of wijs je het meteen af?
En zijn er verschillen in verschillende onderwerpen?

Dat was een persoontje wat eindelijk een keer op tijd klaar was met studeren om nog te kunnen schrijven.
Bye.

Reacties (2)

  • Histoire

    De mening van iemand zou ik overdenken, je hoeft het niet meteen af te wijzen. Je kan altijd kijken of er een bron van waarheid inzit en of je je er zelf in kan vinden, zo niet of je weet het niet zeker, laat je het gewoon van je afglijden zonder er al te veel gedachten aan te schenken.

    3 jaar geleden
    • DeNaamIsGideon

      Dat is mijn tactiek ja.
      Het word wel lastiger hoe meer onzin je van een bepaalde persoon hoort, want dan ga je hem/haar minder vertrouwen.

      3 jaar geleden
    • Histoire

      Dat is waar, maar het is goed dat je niet alles serieus opneemt van de mensen! Voor hetzelfde geld ga je aan jezelf twijfelen als je te veel onzin hoort. Als je weet dat het een slechte bron is, is het soms verstandiger om het van je af te laten glijden! (;

      3 jaar geleden
    • DeNaamIsGideon

      Ja, misschien wel ja.

      3 jaar geleden
  • Samanthablaze

    Gosh... herkenbaar...

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen