Luke

Ashton komt vijf minuten later de les van meneer Simons binnen. De man kijkt hem aan en knikt dan. De jongen mompelt iets wat op sorry lijkt en komt dan naast me zitten. Hij zet zijn tas naast zich neer, doet zijn jas uit en pakt zijn boeken uit zijn tas.
"Goedemorgen," zeg ik. Ashton mompelt weer wat en glimlacht. Wat is er met hem aan de hand? Waarom krijg ik niet eens een echte goedemorgen terug?
"Gaat het wel met je?" vraag ik dus. Ashton zucht en knikt.
"Ja, gewoon verslapen," zegt hij. Hij ziet er inderdaad moe uit.
"Ja, alle 5 de films kijken gister was misschien ook niet zo handig." ik grinnik, maar Ashton reageert niet meer. Ik besluit het voor nu even te laten en sla mijn boek open om aan het werk te gaan. Dat scheelt me weer werk thuis.

Zodra het thuis is ruim ik mijn spullen op. Ashton is langzaam. De klas stroomt leeg maar ik blijf zitten.
"Je mag gewoon het lokaal uitlopen hoor," zegt hij. Ik trek een wenkbrauw op.
"Nee, ik wacht op jou." Hij geeft geen antwoord.
"Ga je me nog vertellen wat er aan de hand is?" vraag ik nu. Hij kijkt me aan als hij zijn boek in zijn tas stopt en die dichtritst.
"Ik zei net toch al dat er niets was?"
"Je hebt de hele les 3 woorden tegen me gezegd." Het klinkt bot. Ik kan er niets aan doen. Hij kan me niet negeren en vervolgens doen alsof er niets aan de hand is. Ashton zucht en staat op. Hij zwaait zijn tas om zijn schouder en loopt het lokaal uit. Zonder nog naar me om te kijken. Wat?

Ik volg hem naar de aula, maar hij gaat wel aan de standaard tafel zitten, waar Sunset ook al zit. Wanneer ze ons ziet aankomen glimlacht ze. We gaan zitten en ik druk een kus op haar lippen.
"Hoe gaat t?" vraag ik haar.
"Goed," zegt ze. "Moe." Ik lach. Volgensmij zijn we allemaal moe.
"Hoe was jullie -" Sunset wordt onderbroken door geschreeuw wat ineens door de hele aula te horen is. Sunset gaat wat rechter zitten en kijkt verbaast. Ashton en ik draaien ons om zodat we kunnen zien wat er gebeurd.
Er is een jongen, volgensmij is hij nieuw. Hij staat in het midden van een groepje van een man of 6.
"What the hell." Ik sta op, en Ashton volgt me meteen. Ik loop er opaf en trek de eerste persoon aan zijn shirt de groep uit. Het zijn toch eerste jaars, en wij laatste jaars. Dus 1, we zijn ouder, en 2, we zijn groter. Een van de jochies die erom heen staat wil zijn mond open trekken maar ik kijk hem aan en hij druipt af. Het groepje loopt weg en de jongen die bedreigd werd staat nog trillend op zijn plek. Ashton kijkt de jongen aan.
"Gaat het een beetje met je?"
De jongen knikt aarzelend. Hij lijkt nog bang voor ons te zijn ook. Begrijpelijk. De jongen bedankt ons en loopt dan weg.
"Luke!" Sunset komt achter me staan. De pauze is voorbij, zij moet weer naar de les, Ashton en ik zijn uit. We bleven altijd de pauze voor Sunset, zodat ze niet alleen zat. Ik geef haar opnieuw een kus en ze geeft Ashton een knuffel, waarna ze de gangen in loopt.

"Tot morgen" zeg ik tegen Ashton als ik de bus uit stap. De jongen mompelt wat terug, de busdeuren sluiten en ik ben weer alleen. Met mijn handen in mijn zakken loop ik de straten door naar mijn huis. Daar doe ik de deur open, stap naar binnen en doe de deur weer dicht. Schoenen en jas uit en ik plof op de bank. Er is nog niemand thuis. Dat was een paar jaar terug wel anders.

"Je kan ook echt niets goed doen he?" Weer een klap tegen mijn hoofd aan. Ik verlies mijn evenwicht en val op de grond.
"Weet je hoe een rot dag je moeder en ik hadden? Omdat het zo snel bekend wordt?" Er vliegt een kopje mijn kant op. Ik duik in elkaar en weet het te ontwijken.
"Je weet dat ik niet akkoord ging met dat niveau! Je kan makkelijker hoger aan! Als je gewoon je best een keer doet!" De schreeuwende woorden maken me bang. Vreten zich een weg in mijn ziel en verteren me. Ze maken me kapot.
"Je zorgt maar dat je dit recht zet. Dat je iets minder waardeloos bent. Anders hoef ik je niet meer te zien." Mijn vader draait zich om maar bedenkt zich.
"Je bent echt waardeloos. Dat gaat ook nooit anders worden." Met die woorden draait hij zich wel om en verlaat de kamer.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen