Zoals ik beloofd heb is hier na iets minder dan 1 jaar hoofdstuk 3! Verwacht vanaf nu sneller nieuwe hoofdstukken!

Albus word wakker na de sorteer ceremonie en weet niet wat te doen...

Langzaam opende Albus zijn ogen. Hij lag in een bed in een ronde blauwe toren, de kleuren van Ravenklauw. Hij hoorde hier niet te zijn, hij wilde hier niet zijn was alles wat door zijn hoofd ging. Hij dacht terug aan gisteravond.Nadat hij bij Ravenklauw was ingedeeld had Albus de hele avond voor zich uit zitten staren tijdens het feestmaal. Elke poging tot een gesprek van andere afwerend. In de slaapzaal ontkwam hij er echter niet aan zich voor te stellen. Zo wist hij met welke 4 jongens hij op de slaapzaal lag. Anton, een jongen die tijdens het feestmaal constant een gesprek probeerde te beginnen. Hem vond Albus nu al irritant. Een jongen met dezelfde naam als zijn oom Charlie, van hem wist Albus niks. Hij vermoedde echter dat de jongen dreuzelouders had gezien hij over de simpelste dingen vragen stelde, zoals de bewegende schilderijen. Bas was een grappenmaker en deed een paar mislukte pogingen Albus op te vrolijken. En tot slot was er Mason, de enige jongen die Albus al een beetje kende. Zijn vader werkte samen met Albus zijn vader. Ze hadden elkaar daardoor al eens gezien tijdens feestjes op het ministerie.

Albus` gedachte werden verstoord toen hij de andere jongens hoorde opstaan en aankleden. Zelf had hij nog geen zin om uit bed te komen, eigenlijk zou hij er het liefst helemaal niet meer uitkomen. Na een tijdje waren alle jongens weg, of dat dacht Albus want ineens hoorde hij de stem van Mason die tegen hem praatte. “Hè Albus wat doe je nog in bed?” Albus wilde geen gesprek beginnen laat staan uit bed komen dus kreunde hij wat en hoopte dat Mason zou opgeven. Die wilde daar echter niks van weten en trok Albus zijn bed uit. Deze plotselinge actie leidde bij Albus tot woede die opsprong en vroeg waar Mason mee bezig was. “Zo dus nu kun je wel praten?” Glimlachte hij Albus toe. “Dat dit niet je eerste keuze is, is prima. Maar ik denk dat je wel graag de lessen wilt volgen dus schiet op, anders mis je nog het ontbijt.” Met dat gezegd te hebben liet Mason een nog steeds iets wat boze Albus achter.

Na een tijdje gestaan te hebben trok Albus toch maar wat kleren aan. Eerst niet omdat hij van plan was Mason`s advies op te volgen maar simpelweg omdat het koud was met alleen een onderbroek aan. Met zijn kleren aan ging Albus op de rand van zijn bed zitten. Mason had gelijk maar wat zou zijn familie wel niet denken? Toen dacht hij aan zijn neef Louis, hij zit ook in Ravenklauw en Molly ook. Die blije gedachte werd echter meteen de grond ingedrukt door een anders stemetje in zijn hoofd die hem eraan herinnerde wat zijn achternaam was. Molly en Louis zijn Wemels en Albus een Potter. Hij moest wel in Griffoendor komen. Net toen Albus had besloten dat zijn leven mislukt was ging de deur van de slaapzaal opnieuw open. Dit keer was het Louis. “Albus,” begon hij ongemakkelijk, waarschijnlijk had een van hun nichten hem gestuurd “als je ehm wilt praten dan ben ik er voor je oké?” Albus wist niet wat te zeggen en knikte dus maar. Net toen Louis weer weg wilde draaide hij zich om “En er wacht een jongen op je beneden, Mason ofzo?”

Reacties (1)

  • ChiIdhood

    Nawh wat zielig dat hij er niet in wil zitten.
    Voor hem wel beter dan in Slytherin. Al zit ik daar zelf.
    Ik heb medelijden met Albus

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen