Foto bij Season 10 - Chapter 1

En hier is dan toch echt het moment dat ik mijn laatste seizoen hier op Quizlet ga starten.
Ik heb het lang genoeg voor me uitgeschoven en ga proberen om na de zomervakantie klaar te zijn met deze story en Quizlet vaarwel te zeggen.
Maar tot die tijd volgen er nog 10 laatste chapters.

ENJOY

Rhys Wolfmoon

De grauwe koude ondergrond onder mijn voeten voelde aan als ijs en mijn ogen staarde in de verte terwijl ik ergens een eindje verderop alleen stond. Ik dacht na over alle recente gebeurtenissen en voelde meerdere keren een rilling over mijn rug.
De Brightsights hadden verschillende visioenen gehad kort naar elkaar en elke keer wanneer ik ernaar vroeg, schudde ze hun hoofd en kon ik de afloop van het visioen wel raden. Duisternis, verwoesting en weinig tot geen overlevenden. De toekomst zoals hij er nu uit zag was grauw en duister en ik wist dat het tijd werd om in actie te komen, maar ik had geen idee waar we moesten beginnen.
De laatste woorden van Uthey galmde door mijn hoofd als een luidde herinnering. Hoe hij naar adem happend had geroepen dat ze nog leefde en het overleefd had. Zijn woorden konden uiteindelijk maar één ding betekenen en dat was dat zijn grote liefde het honderden jaren geleden overleefd had en dat betekende weer dat er dus nog één magiër van het licht over was en zij was onze enige en laatste hoop.
Tot de tijd dat we haar gevonden hadden, zouden we leven in een onzekere tijd waar er geen enkel lichtpuntje bij kwam kijken.

‘Max is er klaar mee’ hoorde ik plotseling de stem van Layla achter me. ‘Hij is klaar met het stil zitten en wil over gaan tot actie’.
Ik draaide me om en staarde mijn beste vriendin aan terwijl ik een klein zuchtje liet ontsnappen.
‘Ik ben benieuwd naar zijn meesterplan dan’ zei ik. ‘Wat de paar uur die we hier zitten hebben mij alleen maar depressiever gemaakt’.
‘We moeten zo snel mogelijk langs bij mijn moeder’ zei Layla. ‘Dat is wel het eerste wat we moeten doen’.
‘Dan moeten we haar wel iets kunnen vertellen’ zei ik. ‘Want wanneer onze aanwezigheid opgemerkt wordt door de inwoners van New Northwick, moet er positief nieuws gebracht worden’.
Layla knikte, pakte mijn pols vast en begeleidde mij richting de groep, waarvan de meeste op de grond zaten en Max boven hen uit stak.

‘Het is tijd voor actie’ zei Max. ‘We hebben even een paar uur de tijd genomen om alles te laten bezinken, maar we moeten doorvechten voor de vrijheid en onafhankelijkheid van de duisternis in Northwick’.
‘Wat is je plan?’ vroeg Jaïro meteen. ‘Want tot nu toe weten we alleen dat Uthey zijn krachten heeft verspild aan het zoeken van Gabriël, zijn grote geliefde, en weten we nu dat ze in leven is, maar dat betekent niet dat we nu ook weten waar dat vervloekte monument is’.
‘Echt slim is dat niet te noemen nee’ zei Iris bot.
‘Uthey heeft dat niet zonder reden gedaan!’ siste Emily direct. ‘Alles wat hij heeft gedaan in zijn leven was met voorbedachte raden en dat deed hij al vanaf het moment dat hij mijn ouders naar zich toe riep, meer dan 34 jaar geleden!’
Emily leek duidelijk beledigd door de opmerkingen van Jaïro en Iris en het was duidelijk dat iedereen met een enorme steen in zijn buik rond liep.
‘Maar Gabriël weet toch waar het monument zich bevind?’ klonk de stem van Myra ineens voorzichtig.
Iedereen bewoog zijn hoofd haar richting op en ik zag dat ze spijt had dat ze zich bemoeid had met de situatie.
‘Ja Gabriël is toch degene die het bot van de duistere magiër vervangen heeft door een wolventand? Als ze echt nog in leven is, dan is die zelfmoordmissie dus geslaagd, wat betekent dat ze het dus overleefd heeft en ergens nog rondloopt, met de locatie van het monument in haar hoofd’ stond Adam Myra bij.
Ik keek langzaam naar Layla en op dat moment wisten we dat onze familie gelijk had.
‘Shit’ liet Emily uit haar mond ontsnappen. ‘Dat betekent dus dat we in deze duistere tijden opzoek moeten naar een magiër van het licht, terwijl zij er alles aan zal doen om niet gevonden te worden door de 3 duistere magiërs’.
Iedereen bleef even stil en ik knipoogde naar Myra en Adam, als teken dat ze goed meegedacht hadden.
‘Iemand enig idee?’ vroeg Judith voorzichtig.
‘Ik heb wel een idee’ zei Max als eerste. ‘En of we het erg nu allemaal mee eens zijn of niet, het is de enige manier om de duisternis te verslaan én om de inwoners van Northwick te beschermen’.
Iedereen keek Max vragend aan en ik haalde vragend mijn schouders op.
‘We moeten een leger van gaven maken’ zei Max. ‘We moeten Gabriël vinden, vervolgens met de steen der gaven richting één van de heilige vonten gaan, om zo mensen die zich op vrijwillige basis hebben opgegeven, een gaven te geven. Op deze manier kunnen we de duistere ridders lang genoeg buiten onze steden houden om het richting het monument te gaan, daar de duistere ridders te bevechten die daar geheid aanwezig zullen zijn, en om zo het monument te vernietigen’.
‘Nee!’ riep ik als eerste terwijl sommige gespannen hun adem inhielden. ‘Nee, nee absoluut geen denken aan, nee!’
‘Het is de enige manier’ zei Max.
‘Nee dit gaan we echt niet doen’ zei ik. ‘We gaan echt niet onze gaven doorgeven aan mensen die er niet mee opgegroeid zijn. Daar gaan ze hoe dan ook misbruik van maken, wat uiteindelijk uit zal lopen tot een nieuwe 13-jarige oorlog, die dan misschien wel langer duurt totdat er niemand meer overblijft. Ik weiger deze optie en ik ga hiervoor niet de steen der gaven gebruiken’.
‘Ik vind het eerlijk gezegd een goed idee’ zei Jaïro. ‘We hebben veel gaven over die handig zijn in gevechten, als we bijvoorbeeld kijken naar de gave van de Loneglows, Droneports, Explosions, Cleanshapes en mijn eigen gave’.
‘Dit moet wel echt geheel op vrijwillige basis gebeuren’ zei Layla. ‘Het is fout om mensen te dwingen een gaven te nemen’.
‘Mee eens, maar dan behouden wij wel de regie over hoeveel welke specifieke gave krijgen’ zei Iris.
‘Jongens, kom op!’ riep ik hard. ‘Dit gaat echt niet gebeuren!’
‘Het is de enige manier Rhys, als we de inwoners van Northwick willen beschermen, want daar doen we het voor’ zei Layla.
‘Goed we gaan stemmen’ zei Max. ‘Wie is er allemaal tegen?’
Ik stook volle overtuiging mijn hand op, maar toen ik rond keek zag ik dat ik de enige was die tegen het leger van gaven was.
‘En wie is er allemaal voor dit plan?’ vroeg Max toen.
Iedereen stook zijn hand op, inclusief Brox, Adam en Myra, waarvan Myra direct omhoog kwam.
‘Brox en ik hadden er geen besef van dat we een gave hadden’ zei Myra. ‘We kwamen er pas op late leeftijd achter en uiteindelijk is dat allemaal goed gekomen. Het leger wordt getraind door ons als ervaringsdeskundige, net zoals wij getraind werden door onze ooms’.
Ik bleef stil en keek iedereen toen langzaam doordringend aan en haalde vervolgens de steen der gaven uit mijn binnenzak.
‘Dit gaat hoe dan ook uitlopen tot een oorlog’ zei ik. ‘Maar als jullie denken dat dit de juiste manier is, dan gaan we dat doen’.
‘Misschien geen prettige gedachte’ zei Max. ‘Maar er na deze tijd een nieuwe oorlog der gaven kan komen, dan betekent dat dat we de duisternis hebben verslagen, en dat is iets waar we nu voor moeten strijden. We laten de toekomst even voor wat het is’.
Ik knikte langzaam, ook al was ik het niet eens met die gedachtegang.
‘We moeten mijn moeder op de hoogte gaan brengen’ zei Layla. ‘Rhys, Max en ik zullen zo snel mogelijk terugkeren. Voor nu zitten jullie hier veilig’.
Iedereen knikte en Max liep langzaam naar ons toe, waarna we verdwenen in het niets en even later in New Northwick zouden staan.

Reacties (1)

  • katl1

    SNEL VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen