Die middag had ik een activiteit gepland voor mij en Louis. Wel had ik er eentje gepakt die niet in de buurt was van NYU, zodat de kans klein was dat we bekenden tegen kwamen. Ik had Louis gezegd dat hij warme kleding aan moest trekken en vervolgens was ik met de auto naar de locatie van de verrassing gereden. Louis was me gewoon gevolgd zodra ik de auto geparkeerd had.
Uiteindelijk stond ik stil voor de ijshal "Louis, heb je ooit geschaatst?"
Louis keek me ietwat verbaasd aan en schudde mijn hoofd "dat heb ik echt nog nooit geprobeerd".
Ik glimlachte "well today will be your first time then". Louis glimlachte ietwat ongemakkelijk "ik ben benieuwd. Heb jij veel ervaring?"
Ik haalde mijn schouders op "ik kwam hier zo nu en dan om even tot rust te komen. Schaatsen is erg rustgevend en kan heel erg goed zijn voor de stimulatie van mijn kunst".
Louis knikte geïnteresseerd en volgde me vervolgens naar binnen. We haalde eerst beide en paar schaatsen op en kleedde ons vervolgens in de kleedkamers om. Louis was al onderhand gestruikeld over zijn schaatsen zodra hij overeind kwam in de kleedkamer. Hij had grinnikend naar mijn schouder gegrepen.
Ik lachte "dat wordt nog eens wat op het ijs".
"Hebben ze hier niet van die dingen die je als hulpmiddel kunt gebruiken?" vroeg hij ietwat onzeker.
"Vast wel zoiets als een stoel of slee, maar je leert het denk ik beter als je gewoon voorzichtig met me mee schaatst. Ik ga je niet een aantal uren achter me aan trekken op een slee".
Louis grinnikte en sloeg zijn armen om mijn nek, waarna hij me aan keek "spijtig". Ik drukte een kusje op zijn mond "het komt vast wel goed".
"Ik voel me echt groot. Helaas dat jij ook schaatsen aan hebt, anders kon ik misschien eindelijk eens even groot als jou zijn" merkte hij op. Ik schudde grinnikend mijn hoofd en nam toen zijn hand vast, waarna ik langzaam richting de ijsbaan liep. Zelf had ik een lange jas aan en een lange sjaal om mijn nek hangen. Louis was verpakt in een dikke sweater en had een beanie op gedaan.
Ik stapte voor hem heen op de ijsbaan en hield hem aan zijn hand vast terwijl hij onhandig voor het poortje bleef staan "ik wil niet vallen".
"Dat gaat vast nog wel gebeuren vandaag. Daar moet je niet te bang voor zijn. Zolang je niet gelijk pirouetten gaat draaien zal het wel goed komen".
Louis keek me verbaasd aan "gelijk pirouetten draaien? Waar zie je me voor aan?"
Ik glimlachte en wenkte hem de ijsbaan op "kom, het lukt je vast wel".
Louis zette langzaam en onhandig de eerste schaats op het ijs en keek me toen onzeker aan "oh god".
Ik lachte bemoedigend. "Het lukt je wel" herhaalde ik. Louis zette langzaam zijn andere voet ook op het ijs en keek me even huiverend aan.
"Ik sta" zei hij ietwat enthousiast. Hij was zichtbaar onder de indruk van zijn prestatie. Het was best schattig. Ik draaide mijn rug naar de ijsbaan en mijn gezicht richting Louis. Ik had in de loop van de jaren wel geleerd hoe ik achteruit moest schaatsen. Dat kon ik dan ook wel redelijk vloeiend. Louis wist niet wat hem overkwam zodra ik hem voorzichtig mee de baan over trok. Onzeker bleef hij me aan staren, ietwat geschrokken bij iedere beweging.
"Rustig maar Louis, je valt vast niet" verzekerde ik hem. Louis glimlachte onhandig terug en probeerde voorzichtig met zijn voeten mee te bewegen. Ik glimlachte bemoedigend en gaf hem wat tips. Uiteindelijk hield ik gewoon één van zijn handen vast en schaatste ik naast hem, om hem te laten zien hoe hij het het beste kon doen. Louis had even nodig om het onder de knie te krijgen.
Ik zei dat hij even moest wachten en schaatste vervolgens zo'n 20 meter voor hem uit. Ik draaide me naar hem toe en wenkte dat hij naar me toe moest schaatsen. Louis deed het dan ook, met een voorzichtige start. De vaart die hij maakte uiteindelijk had hij echter niet verwacht. Het was niet alsof hij niet meer op te vangen was, maar hij wist zelf niet zo goed hoe hij moest remmen. Ik ving hem op in mijn armen en hield hem stevig tegen me aan. De geur van Louis drong mijn neus binnen en liet me glimlachen. Louis bleef dicht tegen me aan staan in de omhelzing en leek niet van plan te zijn om me los te laten. Ik legde mijn handen op zijn rug "kom, dan gaan we even een lekker warme kop chocomelk drinken". En dat deden we. Genietend van de chocomelk en elkaar terwijl we knus samen op de lounge bank plaats genomen hadden en praatte over Louis' prestatie. Ik was trots op hem.

Reacties (3)

  • Paardenvriend

    IMGBDJDNDNDND ZO veel schattigheid!!!!!!!

    Dit is echt lieeeeefff!!!!!!!

    3 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Nog meer smelt

    3 jaar geleden
  • Smexy

    Mijn favoriete koppel haha

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen