We hadden na het drinken van de warme chocolademelk weer een paar rondjes geschaatst. Louis leek het langzaamaan onder de knie te krijgen. Dat leek hem dan ook wel goed te doen. Ik was onder de indruk. Hij was een snelle leerling. Toen we eenmaal de schaatsen weer ingeleverd hadden omdat onze huurperiode er op zat, liepen we terug naar de auto. Ik legde mijn hand op Louis' bovenbeen zodra hij op de bijrijdersstoel plaats had genomen "was het voor herhaling vatbaar?"
Louis knikte gelijk "ik wist niet dat schaatsen zo'n romantische bezigheid was". We hadden dan ook vrijwel constant elkaars hand vast gehouden en tussendoor regelmatig geknuffeld om elkaar op te warmen. Het was buiten koud, maar binnen in de hal al zeker.
Ik zette de verwarming in de auto aan gezien het zo koud was en hield mijn hand op Louis' bovenbeen voor zo lang we naar huis reden. Eenmaal in het appartement aan gekomen liet Louis zich op de bank vallen. Ik ging aan de andere kant van de bank zitten en nam een boek er bij, gezien ik toch al rustig was en ik wel de behoefte had aan een boek lezen.
Ik keek naar Louis, die niet erg veel leek te willen ondernemen. "Heb ik je uitgeput?"
Louis keek me aan en knikte "zeg dat wel". Ik kneep zachtjes in zijn voet bij wijze van goedkeuring en glimlachte, waarna ik me richtte op het boek.Zachtjes bleef ik met mijn hand over zijn sok strijken, gewoon om hem aan te kunnen raken. Louis was na een paar minuutjes weg gesukkeld, gevleid tegen zijn eigen trui. Hij leek heel klein en het zag er heel lief en onschuldig uit. Ik keek naar mijn boek en toen weer terug naar Louis. Al snel legde ik mijn boek weg. Ik ging weer eens doen wat ik graag deed en al lang genoeg verwaarloosd had. Ik kwam voorzichtig overeind en haalde uit mijn atelier mijn schetsblok en een paar potloden. Vervolgens nam ik weer voorzichtig bij Louis plaats en schetste ik wat ik zag. Ik zette ieder prachtige detail van Louis op het blad. Het was een mooi aanzicht en ook zeker een kunstwerk waar ik trots op was. Dat Louis het niet door had was wel handig, gezien hij dan ook stil bleef liggen.
Louis was zo'n persoon die een inspiratie kon zijn voor vele kunstwerken. Zo'n persoon die je obsessief veel kon schilderen. En nu kon ik er wel mee weg komen, gezien we een relatie hadden. Wanneer we over een vreemdeling spraken die dat deed zou het ietwat eng worden.
Ik glimlachte tevreden terwijl ik de tekening nog wat bij werkte. Ik focuste me op lichtinval en hoe ik deze het beste weer kon geven. Hoe ik de haren net zo nonchalant kon laten lijken als hoe ze er uit zagen momenteel. Hoe ik die mooie, zachte, aantrekkelijke lippen ook werkelijk terug kon laten komen. Die rustige blik. De rustige houding. De bank die ietwat indeukte. De kussens die ietwat indeukte. Ik glimlachte tevreden en ging weer zachtjes met mijn hand over zijn voet terwijl ik naar hem keek. Op Louis' gezicht vormde zich ook een milde glimlach, maar wekken leek het niet te doen. Ik legde het schetsblok op de salontafel en nam mijn leesboek er weer bij, waarna ik me rustig weer verdiepte in mijn boek. Het was stil in het appartement. Heel stil. Maar dat vond ik niet; dat vond ik juist wel fijn. Ik had wel behoefte aan rust en had me zelden zo rustig gevoeld als in de afgelopen 24 uur. Ik wist niet precies wat dat voor een kalmte was. Vast zoiets als een kalmte voor de storm die er aan leek te komen. Ik moest me gedeisd houden op school, ik ging Louis' zusje binnenkort ontmoeten, ik ging naar een of ander festival komend weekend, Louis en ik moesten Chrissy nog belazen met ons plan en als topper op de cake was ook nog eens mijn moeder ons komen belazeren. Rust was iets vreemds wat ik niet kon plaatsen.

Reacties (2)

  • Smexy

    Prachtig.

    3 jaar geleden
  • Paardenvriend

    Waarom. Kan. Jij. Zo. Vreselijk fantastisch. Goed SCHRIJVEN!!!!!!!

    (H)(H)


    Je schrijfstijl is zo fijn! En je schrijft gewoon zo fkng goeeeeddd!!!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen