Foto bij Chapter six

De opvolgende dagen wordt er veel getraind. Ik probeer hun snelheid drastisch te verhogen, maar ik ben te snel voor ze. Als ik enigszins wil dat ze mij bij kunnen houden, moet ik gaan joggen. En dan nog ben ik een stuk sneller. Het balspel op het veld is ook enorm slordig. Het overspelen werkt voor geen meter, ze hebben veel te veel openingen en dat gaat er alleen maar voor zorgen dat ze de bal zullen verliezen, vooral tegenover Teikoku. Een diepe zucht verlaat mijn mond en draai mijn gezicht naar de coach. Zou hij al weten tegen wie we spelen? Als we geluk hebben, spelen we niet tegen Teikoku in de voorrondes. Het zou mooi zijn als we tegen een klein team mogen beginnen, dat zou een mooie voorbereiding voor hun zijn. ‘Milou, ik wil een wedstrijdje met je doen.’ Ik kijk verbaasd om en glimlach naar Kazemaru. ‘Wat wil je doen?’ vraag ik hem. ‘Ik wil sneller worden. Ik weet niet hoe het komt dat je zo enorm snel bent, maar je beweegt zelfs sneller dan wat we gezien hebben tijdens onze wedstrijd tegen Teikoku. Ik wil dat ook bereiken,’ zegt hij vastberaden. Met een tevreden glimlach kijk ik hem aan. Dat is de spirit die ze nodig hebben in dit team. Als iedereen zo gaat denken, zullen ze nog een kans hebben ook.
Omdat ik al een tijdje stil gestaan heb, warm ik mezelf even snel op voordat ik klaar ga staan met Kazemaru. Ik kijk hem strak aan en knik dan naar hem. Hij knikt kort terug en we zetten ons tegelijk af. Het eerste stuk ren ik op een rustiger tempo, het tempo dat Teikoku aanhoudt tijdens hun wedstrijden. ‘Kom op, Kazemaru!’ roep ik hem bemoedigend toe als hij op lijkt te willen geven. Hij kijkt verbaasd naar me op. Zijn gezichtsuitdrukking verandert van onzeker, naar zelfverzekerd en begint harder te rennen. Met grote ogen kijk ik toe hoe de jongen al snel schuin achter me rent. Omdat hij er steeds moeier uit begint te zien, stop ik met rennen en leg ik mijn hand op zijn schouder. ‘Dat was geweldig!’ roept Endou achter ons. Hij komt aanrennen met twee flesjes water en geeft het ons aan. Ik neem glimlachend een slok van het flesje en gooi een beetje water in Kazemaru’s nek om af te koelen. ‘H-Hoe was dat?’ vraagt Kazemaru hijgend en neemt een grote slok van het water. ‘Hoe dat was? Ik rende op de snelheid van Teikoku, dus nog niet mijn eigen snelheid, maar je kunt zelf wel invullen hoe goed het is gegaan, toch?’ vraag ik hem lachend. Kazemaru en Endou kijken elkaar met grote ogen aan en begin te stralen. ‘Dit gaat ons lukken!’ juicht Endou luid en rent naar het doel. ‘Milou! Ik wil dat je op je hardst schiet!’ roept hij me toe. Ik verslik me in een slok water en kijk hem met grote ogen aan. ‘Ben je levensmoe?’ roep ik hem toe. Hij schudt lachend zijn hoofd en klapt zijn vuisten tegen elkaar aan. ‘Je schopte zonder moeite hun Death Zone van ons weg, ik wil wel een weten hoeveel kracht erachter zat. Ik weet dat je sterker bent dan Teikoku, dus als ik jouw schoten kan stoppen, dan zullen zij een eitje zijn!’ Vol verbazing luister ik naar zijn woorden en schud dan zuchtend mijn hoofd. ‘Endou, je enthousiasme is geweldig, maar ik ga niet op volle kracht schieten, dan hebben we geen keeper tijdens het tournament,’ zeg ik met een brede grijns. Ik loop met mijn handen in mijn zakken het veld op en neem de bal aan mijn voet mee. Ik stop pas als ik een stuk voorbij de middenlijn ben en draai me naar het goal waar Endou staat. Hij kijkt me even verbaasd aan. ‘Waarom zover?’ vraagt hij niet begrijpend. ‘Zie deze bal eerst maar eens te stoppen, voordat ik dichterbij ga schieten,’ beantwoord ik zijn vraag. Hij lijkt nog even verbaasd maar gaat dan klaarstaan. ‘Kom maar!’

Na een half uur lang op Endou in te hebben geschoten, kijk ik op hem neer. Iedereen kijkt met grote ogen toe hoe hij met moeite overeind komt en weer klaar gaat staan. ‘Endou,’ begin ik, maar word al snel onderbroken door hem. ‘Nog een keer!’ schreeuwt hij me toe. Een zucht verlaat mijn mond en schop de bal zachtjes naar het goal. De bal rolt langs Endou het doel in en komt tot stilstand. Na enkele seconde valt Endou neer op zijn knieën en leunt hij hijgend op zijn handen. Een scheve glimlach staat op zijn gezicht als hij mijn kant op kijkt en duwt zich weer overeind. ‘Dus dit is de Ice Queen?’ Ik kijk hem even verbaasd aan als hij die naam gebruikt. ‘Ik weet niet wat voor hissatsu technieken je hebt, maar ik wil dat je er eentje gebruikt, nu. Maak een hissatsu schot!’ roept hij me toe. Overweldigend door zijn woorden zet ik een stap terug en kijkt hem verward aan. ‘Ben je gek?’ vraag ik verbaasd. ‘Je bent gesloopt Endou! We zijn klaar, we gaan morgen wel verder.’ Met die woorden loop ik naar de zijlijn en trek mijn wenkbrauw op als ik aangestaard wordt door het team. Ik pak mijn tas van de grond en zwaai het op mijn rug. ‘Tot morgen,’ mompel ik kort en loop het terrein af.
Met mijn ogen op de lucht gericht, loop ik richting huis. Een diepe zucht verlaat mijn mond als ik aan de training van net denk. Ik moet toegeven dat Endou heel erg gedreven is. Hij heeft er alles voor over om te winnen, dat is duidelijk. Dit team verdient het om te winnen.
Diep in gedachten stap ik de weg op en steek over. Een zachte tuut in mijn oren laat me verbaasd omkijken en laten mij recht in een paar felle koplampen kijken. Verstijft van de schrik, sta ik aan de grond genageld terwijl het grote voertuig toeterend op mij af komt. In mijn ooghoeken zie ik iets aan me voorbij suizen. Het schampt zich langs mijn gezicht en klapt dan hard tegen het voertuig, wat vervolgt wordt door een enorme explosie.

Reacties (3)

  • Duendes

    Ohhemel... dat scheelde niets, gosh

    3 jaar geleden
  • Luckey

    waarom heb ik zo vermoeden dat axel/gid nog wat is?
    mark is echt gestoord
    ben echt benieuwd hoe dit verder gaat!!!!

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    Wie heeft Milou gered???? Lucky girllll

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen