Een kort hoofdstuk dit keer. Ik denk dat ik de eerste dag bijna helemaal ga schrijven, wat vinden jullie?

De hele ochtend had Albus zo goed mogelijk geprobeerd de gedachte aan zijn familie weg te drukken. Wat hielp was dat hij geen lessen met Griffoendor had en dus ook Roos niet hoefde te zien. Maar aan de afleidingen kwam een einde toen het tijd was voor het middageten. Albus liep dan ook met een knoop in zijn maag samen met Anton de grote zaal in. Gelukkig was het nog rustig en kon Albus zonder al te veel Wemels te zien, wat bijzonder was omdat half Zweinstein uit Wemels leek te bestaan, aan de tafel van Ravenklauw gaan zitten. Net toen hij dacht veilig te zijn en een hap van zijn brood wilde nemen stond James ineens achter hem. “Hé lief broertje van me, blauw staat je goed hoor.” Hij drukte een verontwaardigde Anton aan de kant alsof hij een huiself was en ging naast Albus zitten die bevreesd afwachten wat hij te zeggen. “Is dat spek op je bord?” James pakte het broodje wat net gemaakt was en begon het te eten maar Albus reageerde niet verontwaardigd of boos zoals anders. Hij was niet eens in staat een woord uit te brengen. Het enige waar hij hij weten wilde was of hij nu de teleurstelling van de familie was maar James nam zijn tijd en at eerst het broodje op voor hij weer het woord nam. “Nou, ik zal niet nog langer hier blijven zitten er wachten een paar meisjes op me” James knipoogde en stond op. “Pap heeft een brief gestuurd en vroeg waarom je niet geschreven hebt na de sorteerceremonie.” Na dat gezegd te hebben wilde James weglopen maar bedacht zich en kwam terug. “Oh er was ook nog iets wat ik niet begreep. Hij zei dat je moest onthouden wat hij op het perron zou hebben gezegd, geen idee wat dat betekent maar ik ben weg. Rondhangen bij de nerds van Ravenklauw maakt me vast niet populairder.” En nu was James echt weg en liet een verwarde Albus achter. Bedoelde zijn vader dat over de afdelingen? Want als dat zo was had hij sowieso al gelogen. Je kon je afdeling helemaal niet kiezen. Als dat zo was geweest had Albus bij Roos gezeten en die vreemde kerel van de trein. Maar hij zat hier bij de nerds van Ravenklauw zoals James zo mooi gezegd had. En waarom had zijn vader zelf geen brief gestuurd maar deed hij het via James? Vast omdat hij teleurgesteld en beschaamd is zei een stemmetje in Albus` hoofd. “Was dat je broer?” hoorde hij een stem opeens vragen. “Albus keek op en zag Anton weer zitten op de plek waar James hem vanaf geduwd had. “Jammer genoeg wel” klonk het van Albus` zijn kant.

Reacties (1)

  • ChiIdhood

    Nawh ik hoop echt niet dat ze teleurgesteld zijn hoor. Anders, slechte ouders!
    Super leuk stukje. Is ook niet erg dat het wat korter is

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen