Foto bij O12 - Thick





      Pansy Parkinson ziet er niet veel beter uit dan dat ik er uit zie. Goed, ik ben uiteraard veel aantrekkelijker dan dat zij is, maar ik heb het nu over de staat van onze gezichten. Beiden bleek, beiden wallen onder de ogen en beiden duidelijk uit ons hum door slaapgebrek. Het enige verschil is dat zij het ergens in zich kan vinden om te grijnzen. Ze grijnst naar me omdat ze weet wat me wakker heeft gehouden tot in de late uurtjes en ik hoor haar stem door mijn gedachten galmen. Laten we dit doen, voor een van ons zich bedenkt. En voor het eerst vraag ik me af of Parkinson niet daadwerkelijk zo dom is als ik altijd heb gedacht. Misschien heeft ze dit beter doordacht dan ik voor mogelijk heb gehouden. Misschien heeft ze me bespeeld.
      De gedachte alleen al maakt me furieus, wat een erg slechte combinatie is met slaapgebrek. Om het erger te maken lijkt Malfoy zijn pesthumeur afgeschud te hebben, als ik af moet gaan op het geanimeerde gesprek wat hij voert met Zabini. Het feit dat hij praat indiceert dat hij niet meer op het punt staat te exploderen, en het betekend ook dat ik kan verwachten dat hij me niet gaat sparen vandaag. Na mijn brainstorm sessie van vannacht denk ik niet dat ik hem al onder ogen kan komen, in de wetenschap dat er maar een manier is deze weddenschap tot een goed einde te brengen. Dat is ook de reden dat ik hem nog geen blik waardig heb gekeurd en mijn ogen hem tot nu toe stellig hebben ontweken. Misschien draagt mijn staar wedstrijdje met zijn vrouwelijke waakhond er niet aan bij om hem te ontlopen.
      ‘Pans, wie zit jij te oogfucken?’ Hoor ik Nott vragen, alvorens vijf paar ogen zich op mij richt en Parkinson en ik eindelijk oogcontact breken. Ik had niet als eerste weg willen kijken, onwillig haar het idee te geven dat ze ook maar in iets van me kan winnen. Terug op het schoolplein, Rivers? Hoe oud was je ook alweer?
      ‘Niemand,’ hoor ik haar zeggen, terwijl ik zelf mijn blik op de tweeling richt. Ze eten voor de verandering in stilte, beiden verzonken in gedachten terwijl ze naar mij staren. Ook zij hebben duidelijk niet erg goed geslapen en dat is misschien ook wel de rede dat we zo dicht bij Malfoy en zijn posse zitten. Tegen de tijd dat we in The Great Hall waren voor het ontbijt, zat de Slytherin tafel zo goed als vol.
      ‘Niemand in het bijzonder, bedoel je,’ sneert een bekende stem, geheel zoals verwacht. Mijn neusvleugels verwijden wanneer ik scherp inadem en mijn woorden terug dwing in mijn keel. Ik ga niet reageren. Ik ga gewoon genieten van mijn -ik kijk naar mijn bord- yoghurt, ugh ik haat yoghurt, en ik ga hem negeren. Zolang ik geen plan van aanpak heb is negeren de beste optie. Dan verslechter ik de situatie in ieder geval niet.
      ‘Hé, Rivers. Op je tong gebeten?’ klinkt het spottend. Niet op reageren. Geniet van je… yoghurt. Hij houdt vanzelf op als ik gewoon niet reageer. Dan is de lol er snel genoeg af. Er klinkt een verbaasd kreetje en ik hoor Zabini zijn diepe timbre ‘Draco, wat ga je doen?’ vragen. Ik kijk niet op, al moet ik aanspraak doen op al mijn wilskracht. Malfoy gaat vast gewoon alvast naar de les. Hij gaat gewoon zijn boeken halen. Hij gaat gewoon- naast me zitten, natuurlijk. Waarom ook niet?
      ‘Zeg, Rivers, ik kan niet helpen op te merken dat je complexie vandaag met je ziel matcht. Je weet wel, verlept en mistroostig.’ O, Merlin, Morgana, Salazar en Godric, kan hij niet gewoon voor een keer een hint nemen en gewoon zijn mond houden. Ik duw mijn kaken stevig op elkaar en weiger naar hem op te kijken of ook maar te erkennen dat hij er is. Ga gewoon weg! Maar dat is natuurlijk te veel gevraagd.
      ‘Heeft onze prinse…’ En ik doe het enige wat ik kan doen om niet ter plekke mijn eigen ruiten in te gooien, wetende dat wat ik dan ook ga zeggen, het niets helpt aan de stomme weddenschap die ik vannacht heb gemaakt. Ik sta op, stap zo elegant mogelijk over de houten bank van de eettafel en been weg, zonder te kijken of de tweeling volgt, zonder te kijken hoe Malfoy reageert. Mijn hart klopt als een bezetene in mijn borst en ik zie rood voor de ogen.
      Fuck wat heb ik mezelf aangedaan. De Alligatus staat nog maar zeven uur en ik besef me nu al hoe dom ik ben geweest. Ik kan mezelf niet eens twee en een halve opmerking bedwingen zijn kop van zijn romp te trekken, laat staan dat ik in staat zal zijn normale gesprekken met hem te voeren, met hem te flirten! De deuren van de Hall staan open en ik verlaat de zaal en been richting de trap naar de eerste verdieping. Met een lage grom attendeer ik een groepje Ravenclaws op mijn aanwezigheid, waarna ze gehaast uit mijn weg stappen om me door te laten. Ik bestijg de trap met twee treden tegelijk.
      Het lijkt allemaal zo duidelijk ineens. Natuurlijk heeft Parkinson me er in geluisd. Draco Malfoy is niet in staat om iets anders sterks te voelen dan haat. Als het iets anders zou zijn dan dat, dan zou ik het weten. Ik zou het aan hem moeten merken, hij zou me gewoon eens ademruimte geven wanneer blijkt dat ik niet goed in mijn vel zit. Maar dat doet hij al zes jaar niet, dus wie houdt ik voor de gek.
      Ik vind mijn weg door het trappenhuis naar de derde verdieping, doorkruis de Serpentine Corrider en houdt uiteindelijk halt voor de nog gesloten deur van het Defense Against The Dark Arts lokaal. De gang is verlaten, wat niet gek is. Iedereen zit nog aan het ontbijt en de les begint pas over een goede vijftien minuten. Het maakt niet uit, dan kan ik in ieder geval even kalmeren. Even alleen zijn en mijn…
      ‘Payton.’
      Ik draai me om naar de bekende stem en zie dat Terry op vijf stappen afstand is blijven staan. Hij kijkt naar me alsof hij een in het nauw gedreven kat bekijkt en misschien ligt dat nog niet eens zo ver dan de waarheid. Het is als een deja vu, want is het niet nauwelijks vier dagen geleden dat we elkaar in eenzelfde situatie troffen? Ik tot woede gedreven, hij met die bezorgde blik in zijn ogen en dan ik weer, met de nauwelijks te onderdrukken neiging om iemand pijn te doen, wie dan ook.
      ‘Hoe dik is je hersenpan?’ Hij begrijpt het, hij is namelijk nog steeds een Ravenclaw.
      ‘Erg dik, blijkbaar.’
      ‘Uhu, uhu. En hoe graag wil je gekwetst worden?’
      ‘Niet.’
      ‘But, here you are.’
      ‘Here I am.’ Hij haalt zijn schouders op in een bijna nonchalant gebaar, alsof hij me uitdaagt ook daadwerkelijk tot het kwetsen over te gaan. Hij uit deze keer zijn bezorgdheid niet hardop, vraagt me niet wat er mis is en ergens kan ik dat waarderen. Hij begrijpt me, dat weet ik, wat ik hardop dan ook mag beweren. Hij weet heel erg goed dat ik muren opwerp en mensen op afstand houdt en dat, des te harder ik bijt en sneer, des te meer ik probeer mijn emoties in check te houden. Onverklaarbaar genoeg lijkt mijn woede in te dimmen en wordt op de waakvlam gezet.
      ‘Met die heroïsche trekjes zou je beter in Gryffindor thuishoren.’
      ‘Je haat Gryffindor.’
      ‘Dat is een feit.’
      ‘Dus nee, liever niet Gryffindor.’ En ik grijns hierop. Nog steeds geen glimlach, maar het lijkt hem meer op zijn gemak te stellen en hij krult zijn lippen wel om tot een lach. Terry Boot is knap. Hij is knap op een down to earth manier, met grote blauwe ogen, donkerblonde haren, rechte witte tanden en de brede bouw van een Beater. Hij is knap op een manier waarop een jongen dat hoort te zijn, niet mooi, zoals een zekere blonde student uit mijn eigen House, met staalgrijze ogen, perfect vallend witblond haar en de ranke en elegante bouw van een Seeker. Natuurlijk kan ik toegeven dat Malfoy mooi is, ik ben koppig en trots, maar niet blind. Waarom sta ik hem te vergelijken met Terry Boot? Ik heb geen idee.



Reacties (6)

  • Infrared

    Denk dat ik de enige zal zijn die Terry extreem irritant vind, oeps...

    3 jaar geleden
  • EDGEofGLORY

    Ik leef me helemaal in in je verhaal Amber!

    Hier nog een fan!!

    3 jaar geleden
  • Shaybuttah

    Je schrijft zo goed echt verliefd kon het verhaal:)

    3 jaar geleden
  • Laleah

    Terry is inderdaad een schatje! En wat een ballen dat hij toch zo volhardend is bij haar hahaha

    3 jaar geleden
  • Vasya

    Ik vind Terry eigenlijk nog wel cute bij haar, haha. Ik ben benieuwd wanneer ze echt werk gaat beginnen maken van haar weddenschap (:

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen