Nieuwtjes die ik kwijt moet:
1. Ik heb een 'tea shirt' gekocht. Dus een t-shirt met een plaatje van een theezakje en de woorden 'tea shirt'. Ik vond dat nou echt een me-shirt.
2. Ik heb ontdekt dat ik best wel zoals Leo ben als ik een date heb, heb ik ontdekt. Als in: ik begin dagen van tevoren als met het plannen van outfits, verander daarin meerdere keren van gedachten en wordt al zenuwachtig en vraag me af of het wel een goed idee is. Maar mijn date ging zowel beter als minder goed dan die van Leo (ik stootte geen glazen om, maar er kwam geen tweede date).
3. Ik ben toegelaten op de master 'Cognitive neuroscience' waar ik (als alles gaat zoals gepland) komend studiejaar mee begin, wat inhoudt dat ik eigenlijk een beetje hetzelfde ga doen als Leo (zij studeert Neuroscience and Cognition) wat ergens wel ironisch is, omdat ik deze studie voor Leo heb gekozen omdat het a) interessant, geleerd, ingewikkeld en intelligent klonk, en b) ik een studie voor Leo wilde kiezen die ik zelf niet ging doen, omdat personages op je moeten lijken, wil je je goed in ze in kunnen leven, maar niet hetzelfde moeten niet hetzelfde zijn als jij. En nu ga ik toch bijna hetzelfde doen. Maar ach, gelukkig moet ik ook een deel van mezelf in Hamlet stoppen, dus kan Leo niet in alles op me lijken.
Dit hoofdstukje is kort, maar ik hoop dat jullie het leuk vinden! (:

Lieve Hamlet,

Sommige dingen zeg je niet zo makkelijk in levende lijve. En sommige van die dingen die zijn misschien wat lang en te pretentieus om in een WhatAppberichtje te zetten. Dus bij dezen, een handgeschreven brief. Ik hoop dat je de romantiek ervan kunt inzien en het juist niet al te suf vindt (vast niet; je studeert literatuurwetenschap, dus dit geschreven stukje moet je vast wel kunnen waarderen).
Het zit zo: we denken altijd allemaal dat we geen tijd hebben. Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar ook schuldig aan ben. Het lijkt haast onmogelijk om met vriendengroepen af te spreken, omdat er altijd wel iemand is die iets heeft.
Het gaat echter niet om de tijd die je hebt, maar om de tijd die je maakt. Soms lijkt het alsof je het druk hebt, maar dan vraagt opeens de jongen die je leuk vind aan je of je wilt komen eten en een film kijken en denk je voor één keer: ach, waarom ook niet? Je beseft je later pas dat je die tijd inderdaad wel even kon missen.
De kunst is dan om dat alles waardoor je dacht dat je druk was voor even achter je te laten, er gewoon niet aan te denken. Soms kan dat best wel moeilijk zijn, omdat je dus denkt dat je met van alles bezig bent en vergeet dat je eigenlijk alleen bezig hoeft te zijn met wat er op het moment is.
Maar vanavond vond ik dat niet moeilijk. Het was zo fijn om gewoon even op jouw kamer te zitten en niet te denken aan alles wat ik nog moest doen en ik denk dat dat ook gewoon lukte, omdat ik zo blij was dat je naast me zat. Ik was even alleen maar in het moment en ik weet niet meer zeker wanneer ik dat voor het laatst ben geweest.
Dus, bedankt voor het moment, wilde ik denk ik zeggen.

Liefs,
Leo

Reacties (1)

  • Selenophile

    :D
    (Je nieuw shirt klinkt fantastisch haha)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen