Hayley
12 maart


'Hayley! Hayley!' riep iemand over het plein. Ik draaide me snel om maar had nooit gedacht dat diegene al zo dichtbij zou zijn dus botste ik tegen de persoon aan. Ik keek op en zag dat het James was.
'Wat is er?' vroeg ik terwijl ik me ongemakkelijk wat verder van hem wegduwde.
'Ik heb morgen een proef van Engels en ik vroeg me af of je me vanavond nog bijles kon geven?'
Het was een schitterende dag voor de maand maart maar de woorden van James drongen niet in waardoor ik knipperde met mijn ogen.
'Hayley? Alles goed met je?'
Ik knikte en zei dat ik wel wilde helpen.
'Moet je nog trainen?' vroeg hij aan me.
'Nee hoor, vandaag heb ik even een rustdag, jij?'
'Ik train vandaag ook niet, die test is een beetje te belangrijk...'

Lachend sloeg ik zijn boek dicht en zei dat hij er wel klaar voor was. Op een of andere manier liet hij mijn zorgen vergeten. Ik gaf nu al een tweetal weken bijna elke dag bijles waardoor we elkaar beter leerden kennen. Hij was iemand die hip hop luisterde en dan vooral N.W.A.*. Het was een apart geval, maar je had het wel altijd gezellig ermee.
'Hayley? Weet je dat je echt een topmeid bent?' zei hij plots.
Ik grinnikte en zei 'Niet flemen, James.'
Hij kwam dichter zitten en daar zaten we nog uren te praten over van alles en nog wat. Als ik zei dat hij echt iemand was waarmee ik uren kon praten en mijn eigen zorgen kon vergeten, meende ik dat. Hij stelde me op mijn gemak zoals niemand anders kon. Omdat het al avond begon te worden, stelde hij me voor om met me mee te lopen naar huis.
'James, dat hoeft niet hoor, ga zelf maar naar huis', zei ik dankbaar.
'Maar ik sta erop, ik ga met je mee.'
Dus ging hij met me mee.
'Ben je gelukkig?' vroeg hij plots waardoor ik toch even van mijn melk was.
'Ik kan niet zeggen dat in ongelukkig ben, omdat ik alles heb wat hoort en zelfs meer maar ik heb veel druk met dansen, mijn vader die... Oh, laat maar, ja ik ben gelukkig onder omstandigheden', zei ik lachend.
'Wat is er met je vader? Hij is toch Tomlinson hé? Die zanger?'
'One Direction is al een eind over, papa heeft niets meer gedaan qua zang sindsdien. Maar ik heb een tweelingzus en zij voetbalt, waarnaast mijn kleine broertje dat ook doet. En natuurlijk heeft mijn vader dat ook zijn gehele jeugd dat gedaan waardoor ik de enige ben die compleet iets anders doet.'
'Dat is toch tof? Je doet iets unieks dan, toch?' vroeg hij niet begrijpend.
'Ja, dat wel maar het is net alsof mijn vader alleen maar om voetbal geeft, hij is amper bij me langsgeweest om me te komen halen van de training, amper interesse getoont,... En zo maar verder. En dat doet me wel pijn.'
'Maar je weet toch wel dat ze trots zijn of niet?'
'Natuurlijk wel maar zij kunnen vanalles eten en houden er ook geen rekening mee dat ik een bepaald gewicht maar mag wegen...'
Hij keek me raar aan en keek dan naar mijn lichaam; 'Daar hangt nu toch niets van vet aan?'
'Omdat ik niet alles kan eten wat ik wil... En het ergste van allemaal is hé, dat Chloé denkt dat zij meer sport als mij maar ik ga 5/7 45 minuten gaan lopen, iedere dag danstraining,...'
'Ik denk dat je ze gewoon best in de waan laat dat ze alles meer doet, jij weet het, dat is het belangrijkste toch?'
Ik stop als ik mijn huis zie en zeg 'Hier woon ik.'
'Nou, dan laat ik je wel. Ik hoor je nog wel, toch?' vroeg hij wat onzeker.
Ik grinnikte en zei 'Zeker, maar studeer nog maar voor je test.'
Hij neemt me in zijn armen en geeft me een dikke knuffel. Hij laat me dan los en draait zich om. Ik zie hoe hij op het eind van de straat zich nog omdraait en zijn hand opsteekt waardoor ik moet lachen.


*heb inspiratie gehaald uit mijn vriend hihi. De groep is van de jaren 80, redelijk agressief volgens mij maar ik vind het ook wel goed. Ice Cube was lid ervan;)

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen