En we gaan verder! Laat me weten wat je denkt:)

Een zoete geur drong binnen in Albus` neus toen hij voor het eerst het lokaal toverdranken binnenstapten. Deze les zou hij hebben met Roos, maar hij zou haar zoveel mogelijk proberen te ontwijken. Hij ging dan ook naast Mason en tussen allemaal Raven in zitten. Toen de Griffoendors met daartussen Roos binnenkwamen hadden ze hem niet eens kunnen zien zo ver achter zat Albus. Nu die stress weg was had Albus eindelijk de tijd om relaxed om zich heen te kijken. Het lokaal stond vol met ketels en waar een bubbelende vloeistof in zat die de zoete geur verspreiden welke Albus bij binnenkomst rook. Aan de muur stonden kasten met van alles, plantjes, bladeren en in sommige zelfs dode dieren. Albus was net klaar met de inspectie van het lokaal toen Professor Wimbel het lokaal binnenkwam. “Goedemorgen iedereen” begon hij waarna iedereen inclusief Albus hem een goedemorgen wenste. Hierna liep Professor Wimbel door naar het bord en liet een krijtje uit zichzelf zijn naam schrijven. “Ik ben Professor Brandon Wimbel, jullie leerkracht voor het vak toverdranken. Om onnodige vragen te voorkomen. Ik geef dit vak nu voor het derde jaar, sinds mijn 31ste toen Professor Anderling mij vroeg het vak over te nemen. Ik heb geen geduld voor onnodige dingen dus mocht je zoiets van plan zijn weet je waar de deur is.” Hij wachtte een moment om zijn woorden meer kracht mee te geven. “Oke, als dat duidelijk is dan gaan we beginnen. In de ketels die jullie voor je zien is een doorzichtige, dikke vloeistof te zien. Vandaag gaan jullie onder mijn begeleiding uitzoeken welke vloeistof dit is, de stappen staan op het bord en een blad met mogelijke uitkomsten krijg je van mij.”

De opdracht was een stuk moeilijker dan hij leek en het duurde zelfs tot het einde van de les voordat Albus en Mason doorhadden welke stof erin zat. Het bleek niets meer dan verdikt water te zijn, een te logische keuze vandaar dat hij en Mason nog vier keer opnieuw de tests hadden uitgevoerd. Door deze uitstel waren ze pas als laatste het lokaal uit waar Roos Albus meteen aanschoot. “Albus, we moeten even praten” Mason keek op en liep weg. “Roos ik moet naar de volgende les en-” Nog voor hij een woord kon zeggen sloeg Roos haar armen al om hem heen. “Ik vind het zo erg voor je dat je niet in Griffoendor zit. Ik had nooit gedacht dat je in een andere afdeling had kunnen komen” In haar ogen zag Albus dat ze het echt erg vond en daarom wilde hij haar troosten iets zeggen maar er kwamen geen woorden uit zijn mond. Hij wist niet of dit betekende dat ze teleurgesteld was, medelijden had omdat hij in een slechtere afdeling zat of gewoon medelijden omdat hij in Griffoendor had willen komen. Na een klein tijdje wist Albus dan eindelijk iets uit te brengen. “Ik uhm, dankje maar ik moet naar de volgende les.” Albus draaide zich om en liet Roos achter.

Reacties (1)

  • ChiIdhood

    Waarom vindt ze het vervelend? Zo maakt ze hem nog ongelukkiger! Kan ze niet gewoon blij voor hem zijn, meh

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen