Eigenlijk wou ik Yusaku vertellen over wat ik die nacht had mee gemaakt. Over dat mijn oma nog leefde, dat ze me verteld had over mijn ouders en over mijn Wisselen. Maar dat kon ik niet, ik durfde het niet. Mijn pleegouders hadden me altijd gezegd niet zomaar aan iedereen te vertellen dat ik een Wisselaar was, omdat ik dan in de problemen zou komen. Maar Yusaku was niet zomaar iemand! Ik zuchtte. Misschien was het dan niet mijn geheim die in gevaar kwam als ik het hem vertelde, maar onze vriendschap. Hij zou doodsbang en verafschuwd zijn, niemand zou toch vrienden willen zijn met zo'n monster als ik? Maar aan de andere kant kon ik toch ook niet zo door blijven gaan met al die leugens? Ik besloot een lafaard te zijn en voorlopig nog niks te doen. Ik keek op van mijn overpeinzingen toen Yusaku zich naast me verslikte in zijn cornflakes. Ik sloeg op zijn rug en hij nam snel een grote slok appelsap. 'Dank je.', zei hij toen hij uitgehoest was. 'Gave armband, had je die al eerder?', vroeg Yusaku, en hij pakte mijn pols beet. 'Ehm.', begon ik een beetje in paniek. 'Die zat in mijn tas, en ik dacht: ik doe 'm aan.' 'Ah oké.' Ik zuchtte opgelucht toen Yusaku zich weer op zijn eten consentreerde. Ik voelde me zo slecht, ik moest steeds tegen hem liegen. Ik moest steeds vaker leugens verzinnnen voor wat ik niet durfde te vertellen. Wat was ik eigenlijk een slechte vriend! Maar Yusaku zou toch liever vrienden zijn met de liegende ik dan eentje die in een wolf veranderde. Alsnog voelde ik me slecht, ik verborg zo'n groot iets! 'Ik moet naar de wc.', Yusaku keek op van zijn ontbijt en zwaaide me uit. Ik grinnikte, maar het was niet heel gemeend. Met mijn handen in mijn haar zat ik op de wc. Ik had niet het gevoel dat ik eerder zo erg in een tweestrijd had gezeten, en het was zo stressvol. Geschrokken trok ik mijn mouw opmhoog toen ik iets voelde branden op mijn huid. Het was zo'n brandend gevoel dat je had als je je knie had geschaafd op de grond van een gimzaal. (En holy fuck dat doet pijn) Er zat een pijnlijke schram op mijn arm. Geschrokken staarde ik er verscheidende seconde naar. Was dit waar mijn oma over verteld had? Maar ik vechtte helemaal niet heel hard tegen de wolf, of ten minste, niet bewust. Nogsteeds een beetje geschrokken kwam ik terug in de eetzaal. Ik probeerde te doen alsof er niks aan de hand was en stak gauw een stukje toast in mijn mond.

Ik bleef de hele dag er over piekeren, niet wetend wat ik moest doen. Het was alsof Yusaku en ik steeds verder uit elkaar groeiden naar mate ik door ging met verbergen. Het leek allemaal niet meer zoals het was geweest en ik voelde me zo ongelofelijk rot. Mijn enkel deed erger pijn dan daarvoor,omdat ikde vorige nacht zo hard gerend had. Die nacht wist ik dat ik ging Wisselen. Zachtjes liet ik me uit mijn bed glijden en ik legde de dekens zo onopvallend neer, dat je niet goed kon zien dat ik weg was. Mijn hart stond stil toen ik aan de deurklink rammelde. De deur was op slot! De ramen waren ook op slot, en de deur in het kamphuis die naar buiten leidde ook! In paniek rammelde ik aan de deur. 'Keyon?', hoorde ik slaperig. Ik bleef doodstil staan toen Yusaku gesproken had. Hij klom uit bed en liep jaar me toe. 'Wat is er aan de hand?' Mijn hart beukte tegen mijn ribbenkast en ik kon alleen maar aan de deur blijven rammelen. 'Keyon!' Ik schudde paniekerig mijn hoofd terwijl ik nog een schram op mijn arm voelde opkomen. Ik trok mijn schouders op en wenste te verdwijnen, ik wenste dat ik op watvoor manier dan ook hier weg kon! 'Wat dóé je?' Wanhopig bleef ik mijn hoofd schudden in de hoop dat Yusaku me met rust liet. 'Ga open.', siste ik. 'Keyon!' Ik keek wanhopig op, en voelde bloed over mijn lippen lopen. Fijn, nu had ik ook nog een bloedneus. 'Keyon!', riep Yusaku geschrokken uit. 'Ga aan de kant.' 'Wat?' Nog een schram, deze keer op mijn bovenbeen. Yusaku trapte met alle kracht tegen de deur en die vloog open. Met open mond staarde ik naar de deur die uit het slot was geramd. Yusaku had me geholpen! Zonder iets te zeggen, zonder aan mijn pijnlijke enkel te denken rende ik zo snel als ik kon het bos in om daar in een sneeuwwitte wolf te veranderen.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen