Na het gedoe met Josh, ontmoette ik iemand op hot or not. Het was onder de mensen bij ons op school een hype dus eigenlijk iedereen had het.

De jongen die ik leerde kennen heette Daniel. Hij was ontzettend lief en attent via Whatsapp en ik praatte dag en nacht met hem. Ik weet niet meer precies hoe het toen gelopen is en of ik hem stiekem ontmoet heb of niet, maar dat maakt ook niet meer uit nu. Ik kreeg een relatie met hem en was ontzettend gelukkig. Ik vertelde hem dat hij mijn eerste was, want ik hield bij iedereen vol dat ik nooit iets gedaan had met Josh en begon het ergens ook zelf te geloven.

Daniel zijn familie vond ik geweldig! Een ontzettend lieve moeder, 2 kleinere broertjes en een klein zusje. Hij vond het echter niet leuk als ik met ze wilde spelen of ze even aandacht wilde geven. Mijn relatie met Daniel hield 5 maanden stand waarna ik het uitgemaakt heb, maar ik loop voor op mijn verhaal daar kom ik dus later op terug.

Daniel was in het begin echt een heer, ontzettend lief en toegewijd aan mij. Altijd lieve berichtjes sturen als we niet bij elkaar waren en als we wel samen waren me knuffelen en me overladen met kusjes. Maar met de tijd veranderde er iets tussen ons, altijd als ik naar zijn vrienden vroeg zei hij alleen maar "die zul je ooit nog wel eens zien" en veranderde vervolgens van onderwerp. De lieve berichtjes kwamen ook steeds minder vaak en zelfs als ik bij hem was, was hij minder lief. Op een gegeven moment werd hij kwaad dat ik zoveel aandacht had voor zijn familie en dat liet ik me niet zeggen dus schreeuwde ik terug naar hem. Ik kreeg een klap in mijn gezicht... Ik kon hem alleen maar aanstaren om vervolgens naar zijn kamer te lopen, want ergens anders kon ik niet heen. Hij bleef boos in de kamer staan, maar naar een paar minuten kwam hij achter me aan. Daar zat ik dan, huilend op zijn bed en ik wilde hem niet aankijken. Opeens was hij weer de lieve jongen waar ik verliefd op was geworden. Hij trok me zachtjes naar hem toe en zei dat het hem speet en dat hij het nooit meer zou doen, dat hij zijn geduld verloren had en dat ik hem uitgedaagd had. Ik durfde niks terug te zeggen, bang dat hij weer boos zou worden dus ik zweeg en vergaf hem. Maar vanaf die dag ging het steeds slechter... Ik hield van hem, maar ik was ook bang voor hem. Hij verdraaide mijn arm vaak zo dat ik dagen later nog steeds pijn had, maar ik wilde niet weg bij hem. Uiteindelijk hadden we al anderhalve maand ruzie en heb ik er via Whatsapp een punt achter gezet. Ik was klaar met de ruzies en de tranen, ik was gewoon zo, zo moe.

Hij had altijd gezegd dat zodra het uit zou zijn, hij me niet meer terug zou nemen. Dus op het punt dat ik een beetje afgekoeld was van onze ruzie had ik er direct weer spijt van en smeekte ik hem me terug te nemen. Hij hield vol dat het niet zou gebeuren en we stopten uiteindelijk met praten. Een paar dagen later had hij een nieuwe vriendin... Opnieuw was ik vernederd op elke manier ook mogelijk en ik nam hem zo veel kwalijk.. Mijn zelfvertrouwen zakte nog verder en ik voelde me waardeloos. Ik kreeg nog steeds geld en een aantal spullen terug van Daniel, dus ik probeerde met hem in contact te komen maar hij negeerde me. Uiteindelijk heb ik maar met zijn moeder gepraat en ze stuurde me de spullen per post terug. Het geld had ze op het moment niet, dus kon ze me ook niet geven.. Tot de dag van vandaag krijg ik nog steeds geld van hem en kan ik hem dus niet volledig verwijderen uit mijn leven...

Ik kan me niet voorstellen dat die jongen ooit van me gehouden heeft, of dat hij überhaupt weet wat houden van is...

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen