Foto bij living the single life

Na Christian ben ik een tijdje single geweest en ik genoot ervan. Ik voelde me wel vaak eenzaam, maar gek genoeg ook vrij. Ik flirtte wat met een jongen maar dat is nooit op iets uitgelopen. Ik was niet langer zo ongelukkig als ik van te voren was geweest, maar "genezen" was ik ook echt nog niet.

In die tijd was ik erg onzeker over mezelf. Over wat ik deed of zei, hoe ik er uit zag en wat andere van me vonden of dachten. Ik was gestopt met krassen maar zelfmoord gedachtes zaten nog steeds in mijn hoofd. Ik kreeg dagen lang alleen maar naar mijn hoofd geslingerd dat ik er niet uitzag en dat ik te dik was.. In het begin trok ik me er niks van aan of ja, dat probeerde ik. Maar na een tijdje zat het zo in mijn hoofd dat ik het ook begon te zien. Dan keek ik in de spiegel en zag ik elk stukje huid op mijn lichaam... Dik, vet, lelijk, vies... Het enige wat ik nog zou moeten doen is afvallen dus begon ik.

Diëten, ik probeerde het maar had toch "Cheat-days" . Dan maar de snoepjes en frisdrank laten staan, dat ging me niet snel genoeg.. Toen dacht ik ''dan maar niet eten.. wat kan er nou gebeuren, ik ben toch niet sterk genoeg om Anorexia te krijgen''. Zo begon het, eerst wat maaltijden overslaan, maar als mensen keken gewoon eten. Langzaam aan begon ik me minder van mensen aan te trekken en sloeg ik middagen eten gewoon over. 's Ochtends ontbeet ik toch al nooit, dus dat scheelde al. Ik probeerde ook elke keer onder het avondeten uit te komen, maar dat lukte vaak niet omdat mijn ouders eisten dat ik mee-at. Op die dagen schepte ik zo min mogelijk op en at ik zo langzaam mogelijk. Ook ging ik meer sporten ik ging meer fitnessen, begon met rennen in mijn vrije tijd en probeerde ieder moment van de dag buikspieroefeningen te doen.

Na een tijdje was ik een aantal kilo kwijt, maar hield ik het niet langer vol en begon ik me weer vol te proppen met eten. Ik walgde van mezelf maar ik kon niet langer zo verder. Ik besloot dat het genoeg was en probeerde te stoppen wat me uiteindelijk lukte.

Ik was nog steeds ongelukkig en wist niet wat ik aan moest met mijn leven maar mijn vriendinnen hielpen me er doorheen en toen ontmoette ik hem...

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen