Ja, toen ontmoette ik hem... De jongen van mijn dromen, zo dacht ik.

Zijn naam is Drake. Ik ontmoette hem op Tinder en we hadden direct een klik. Ik had hem wel al eens gezien met het uitgaan en kende hem van gezicht, maar voor de rest was hij een "complete stranger" voor me. We hadden dezelfde interesses, we houden allebei van Anime, Manga en al het andere wat met Japan te maken heeft. Ook qua muziek zaten we op hetzelfde niveau en hij vond zelfs de zelfde games als ik leuk, dus dat was helemaal geweldig. Ik zag de avonden al voor me dat ik samen met hem zou gamen. Ik kon over alles met hem praten en hij luisterde en begreep me.

Na een paar dagen via Tinder gesproken te hebben, spraken we af om elkaar in het echt te ontmoeten. Om te zien of het ook in "real-life" klikte zoals het klikte over de app. Ik zei tegen mijn ouders dat ik ging sporten maar ging eigenlijk naar hem toe. Ik was ontzettend zenuwachtig maar tegelijkertijd ook opgewonden want, wie weet wat er kon gebeuren.

We hadden een ontzettend gezellige dag en gelukkig klikte het inderdaad goed. We spraken af om nog een keer samen iets te gaan doen en voor ik het wist zat ik bij hem op zijn kamer om samen Anime te kijken. We keken een aantal episodes van Sword Art Online waarna een lange stilte volgde. Na een tijdje keek hij me aan en vroeg hij of ik zijn vriendin wilde zijn. Ik had me nog zo voor genomen om dit keer eerst te daten, voordat ik een relatie zou starten. Maar ik was zo gelukkig dat hij nu al wist dat hij me als zijn vriendin wilde, dat ik ja zei.

We spraken zo vaak af en elke keer voelde ik me meer en meer op mijn gemak. Na een tijdje hadden we voor de 1e keer seks. Ik was zijn eerste en ik was zo trots dat ik die eer had. Ik was intens gelukkig en had altijd gedacht dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven en dat hadden we elkaar ook beloofd.

We hadden een geweldige relatie, hij was mijn alles, mijn wereld en ik wilde hem absoluut niet kwijt en hij mij ook, zo zei hij. Hij was de persoon waar ik op kon vertrouwen zelfs al zouden we ruzie hebben of als ik gewoon verdrietig was. Hij wist me altijd op te vrolijke en ik kon altijd met hem lachen! Mijn favoriete quote van hem is " I like dragons, but I prefer your fire". De keer dat hij dat tegen me zei, smolt ik weg en kon ik niet anders dan meer van hem houden. Toen kwam er een verandering. Hij werd bevriend met Diane. In het begin was ik een beetje achterdochtig en begrijp me niet verkeerd, ik ben absoluut geen jaloers type, maar ik was zo bang om hem te verliezen. Tegenover hem liet ik weinig blijken maar ik was jaloers op haar en zo bang dat hij voor haar zou vallen. Op een gegeven moment had hij me door en vertelde me dat hij haar alleen zag als een zusje, voor de rest niets dus ik was gerustgesteld en we gingen vrolijk verder met onze relatie. Diane en ik werden vriendinnen en tot op de dag van vandaag zijn we dat nog steeds. <3

Ik heb een tijd enorme ruzie gehad met mijn ouders en dat is uiteindelijk zo misgelopen dat ik mijn spullen heb gepakt en weg ben gegaan. (Ik woon inmiddels gewoon weer thuis na een hoop gepraat, maar nog steeds gaat niet alles soepel maar dat doet er nu niet toe.) Daar stond ik dan, op straat met alles wat me lief was en waar moest ik heen? Ik heb een vriendin van me gebeld en zij heeft me uiteindelijk naar zijn huis gebracht. Stond ik om half 12 bij mijn vriend op de stoep en of ik alsjeblieft de nacht daar zou kunnen slapen. Gelukkig namen ze me met veel bezorgdheid in huis en ben ik uiteindelijk 2 weken daar gebleven. Dat was een ontzettend moeilijke tijd niet alleen voor onze relatie maar ook voor mezelf. Ik had geen geld en voelde me verschrikkelijk dat ik Drake en zijn moeder zo tot last was. Ik was in die tijd niet bepaald de vrolijkste persoon en begon weer behoorlijk depressief te worden, maar Drake heeft me hier echt doorheen weten te slepen. Me zoveel mogelijk afleiden en me bedolven onder de lieve woordjes en de troostende woorden als ik ze nodig had. Hij was in die tijd echt mijn steun en toeverlaat en nogmaals, ik kon niet meer van hem houden na die tijd.

Onze relatie verliep goed in mijn ogen maar voor hem blijkbaar niet. Op een gegeven moment stuurde hij me een appje om te vragen of we konden praten. Natuurlijk zei ik ja en vroeg ik wat er aan de hand was, maar hij liet niks los dus moest ik maar afwachten. Ik ging naar hem toe en hij vertelde me dat hij gevoelens had voor Diane. Mijn hart brak, mijn leven lag voor zijn voeten en het enige wat hij deed was er op trappen. Mijn dag kon niet meer erger en ik ging kapot van verdriet,. Ik dacht dat ik mijn kans op "lang en gelukkig" had gevonden maar nogmaals stelde mijn leven me teleur. Ik heb dagen en nachten gehuild en hem gesmeekt voor ons te vechten maar dat mocht niet baten. Hij verliet me en liet me alleen en leeg achter. 10 Maanden en hij verliet me alsof het niets was...

The only thing that were left, were me and my broken heart...

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen