Foto bij Hoofdstuk XXVI

Het spijt me ontzettend voor het niet afmaken van dit hoofdstuk. Heb een paar vervelende maanden achter de rug. Ik probeer nu wel weer zo snel mogelijk een hoofdstuk online te zetten.

Genevieve en Rosa liepen door het Olympus om Zeus te vragen wat te doen met Freya, toen Artemis ineens voorbij kwam.
"Jij," zei Rosa met op eengeklemde tanden.
"Bespaar me de moeite, heks. Ik heb het te druk met iets anders te regelen."
"Waar zou jij het te druk mee moeten hebben?" vroeg Rosa kwaad.
"Met de bruiloft van een vriendin van me. Ze gaat met mijn broer trouwen."
Genevieve lachte. "Ja hoor, alsof er ook echt iemand met Apollo wilt trouwen."
"Ik heb ook nooit gezegd dat ze het vrijwillig wilde doen. Maar ik moet gaan, nu. Vaarwel, dame en monster." Rosa wilde haar aanvallen, maar Genevieve pakte haar vast.
"Niet doen, Rosa. We hebben ons eigen probleem." Genevieve flitste met Rosa in haar armen naar Zeus en ging voor hem staan. Zeus zat in zijn troon, maar toen hij Rosa zag sprong hij op.
"Genevieve, wat doet dat hier?"
"Oom, alstublieft, we hebben een probleem. U kent mijn kleindochter Freya. U moet me helpen, alstublieft. Ze is veranderd. We hebben haar vastgebonden, maar we weten niet hoelang de ketens haar zullen houden."
Zeus keek kwaad naar Rosa. "Laat dat verdwijnen, en ik zal je helpen."
Genevieve en Rosa keken elkaar aan. "Het is oké, doe maar." Genevieve liet Rosa verdwijnen en richtte zich tot Zeus. Die keek haar aan.
"Nichtje, er is maar één manier om Freya zichzelf te laten zijn."
Hopen dat het niet het ergste is. "Toch niet een bloedoffer?"
"Een bloedoffer naar Dionysus."
"Dionysus? Wat heeft hij er nou weer mee te maken?"
"Als Freya zichzelf in de plaats van zijn dochter zet om te trouwen met Apollo, dan kan ze zichzelf weer worden omdat Apollo haar kan genezen."
"Kan het niet zonder dat offer?"
Zeus schudde zijn hoofd. "Nichtje, het is nu aan jou. Doe je best." Genevieve zuchtte. Kon het ook een keer niet op haar of op haar familie aankomen?

Hades zat rustig op zijn troon te kijken hoe Freya zichzelf probeerde te bevrijden. Niet dat het zou werken, maar het was een leuk aanzicht. Genevieve en Rosa waren naar Zeus, Carden, Alysia en Arion waren in hun huisje weggetrokken en de tweeling was met Athena op pad.
"Hades!" Hades schrok op.
Die stem. Hij klonk zo betekend, maar het was jaren geleden dat hij die had gehoord. Van wie was hij ook alweer? Hades stond op. Freya begon ineens te gillen. Charon.
"Mijn heer, een vijand is de Onderwereld binnengekomen." Hades keek Charon aan.
"Maak alsjeblieft een grapje." Charon schudde zijn hoofd. "Fijn. Een van de weinige keren dat ik alsjeblieft zeg en dat is het negatief. Breng Freya naar een cel. Ik zal de indringer afhandelen." Charon knikte, liep naar Freya en nam haar mee naar een cel.
Hades liep door de Onderwereld en voelde dat er iemand was, naast Freya, Charon en Kerberus. Hij floot. "Kom maar bij Hades, grote jongen. Je bent vast heel vervelend, maar ik heb ondertussen drie dames en een man en de dames, nou... laten we het daar maar niet over hebben."
Hades hapte naar lucht toen hij ineens een stekende pijn in zijn rug voelde. Hij liet zichzelf vallen, zodat hij de aanvaller zag.
"Het laatste wat ik wil doen is bij jou komen, na alles wat jullie me hebben aangedaan." Toen Hades beter keek, zag hij de laatste persoon van wie hij het verwachtte. Arve.

Reacties (1)

  • Heronwhale

    T gaat ook nooit goed met Hades hexD
    Mooi hoodstukje!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen