Ik was het hele weekend weg met scouting, maar ik vond dat ik het zo snel mogelijk moest zeggen tegen Naveen. Dus de ochtend na Gideon heb ik hem geappt. Hij was niet boos en wilde verder voor ons vechten. Maar ik vond het een oneerlijk gevecht voor hem. Hij gaf me de keus tussen beloven dat zo iets nooit meer zou gebeuren of bij hem weggaan. Ik kan niet in de toekomst kijken, dus dat kon ik hem niet beloven. Natuurlijk, ik kan hem beloven altijd mijn best te doen om het te voorkomen, maar ik kan hem niet beloven dat het Nooit meer gebeurd. Ik kan geen loze beloftes doen dus zei ik tegen hem dat hij me dan nog maar één keus liet en ik dus bij hem weg zou gaan.

Hij was er kapot van en ik ook. Ik had de jongen die zo veel om me gaf, zoveel pijn gedaan dat het oneerlijk was dat hij daarmee moest leven.

Ik heb hem zoveel pijn gedaan en ik probeer telkens mijn verhaal uit te leggen. Ik deed het niet bewust en ik heb er niet bij nagedacht en dat is mijn fout geweest dat weet ik... Maar ik mis je zo, zo erg...

Dit was niet het eerste wat me in "verwarring" bracht, een aantal dagen eerder was ik helemaal van slag omdat Drake me had verteld dat hij nog gevoelens voor me had. Ik moest zelf eigenlijk eerlijk toegeven dat ik ook nog steeds veel om hem gaf maar hij had me zoveel pijn gedaan en dat wilde ik nooit meer meemaken...

We hadden een paar dagen van te voren nog een heftig gesprek over hoe het verder moest met ons en over hoe bang ik was dat ik iemand anders zou vinden of dat hij iemand anders zou vinden... Als ik toen had geweten wat ik nu wist, zou het allemaal heel anders gelopen zijn...

Je negeert me, praat niet meer met me en ik snap het... Je hebt alle recht om me te haten om wat ik gedaan heb maar ik hield echt van je, en ik hou nog steeds van je.. Kon ik de tijd maar terug draaien en mijn fouten herstellen, dan waren we nu nog samen en gelukkig.

Ik hoop dat je gelukkig word zonder mij en iemand vind die jou wel verdiend.

Het moment dat ik met je appte, toen ik je het vertelde, waren mijn gevoelens gewoon uit.. Ik heb voor me uit zitten staren zonder dat de tranen kwamen. Nee die kwamen pas later. Veel later dan ik verwacht had. En ik verdiende het niet eens om te huilen... Ik wilde het niet op deze manier beëindigen. Ik wilde het niet eens beëindigen. Ik wilde voor altijd met je samen blijven, samen een huisje, boompje, beestje opbouwen en een gelukkig gezinnetje worden. Dit alles heb ik verworpen op het moment dat ik de keuze heb gemaakt die ik die nacht gemaakt heb en ik heb zo, zo veel spijt. Ik hoop dat je me kunt vergeven ooit...

I'll always love you

Yours always.. because you have my heart

Lots of love X ~Hannah

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen