Foto bij ~ 081

Louis Tomlinson

'Papa?' Kian kijkt me aan over zijn ontbijt. 'Komt Colin weer vandaag?'
Geen idee. We hebben anders niks afgesproken en ik heb vandaag niks. 'We hebben anders niks afgesproken, lieverd, eet je ontbijt op want je moet zo naar school.'
Kian lacht wat. 'Het is wel gezellig met Colin.'
Ja, dat hij met je wilde voetballen, scoort bij jou al punten, weet ik. 'Dat zeker.' Inderdaad want hij is zelfs blijven eten en heeft Kian hem volledig ondervraagt met van alles wat. Van zijn favoriete voetballer tot aan zijn favoriete vak op school en alles ertussen.
'Ik ga me al aankleden, papa.'
Ik til hem van de stoel af en rent hij naar de trap. 'Rustig aan op de trap!' roep ik hem na en ruim ik de ontbijttafel af. Benjamin ligt weer op zijn rug te spelen en wiegt hij wat van links naar rechts. Ik denk serieus dat hij binnen een week op zijn buik ligt. Hm, ik laat hem anders wel zichzelf weer aankleden. Moet ik alvast mijn shirt binnenstebuiten aantrekken? Ik ga naar boven en blijkt niks minder waar te zijn. Kian heeft zijn shirt op een normale manier aan getrokken.
'Met het plaatje op mijn buik aan de buitenkant, toch papa?'
Ik knik erom. 'Ja, keurig gedaan. Kom, tanden poetsen.'
Kian pakt zijn tandenborstel uit het bakje. 'Mag ik het zelf proberen?'
Waardoor ik op mijn horloge kijk. 'Morgen, vandaag redden we het niet. We moeten zo weg.' Ik laat hem mijn horloge zien. 'Zie je het, de grote wijzer staat op de negen en de kleine op de zeven. Het is kwart voor acht en we zitten nog niet in de auto.'
'Oké.' Meer kan hij niet zeggen of ik help hem al met het poetsen van zijn tanden.
Het is dat we moeten opschieten. 'Morgenochtend geen televisie kijken en je kan wel zelf je tanden poetsen.'
Zijn ogen glinsteren erom. 'Maar dan...' Dan betrekt zijn gezicht. 'Dus ik mag of tv kijken of zelf mijn tanden poetsen. Ik wil het allebei, papa.'
'Dat red je niet, Kian.' Ik schud mijn hoofd. 'Maar weet je nog wat de tandarts gezegd heeft? Zelfs al kun je zelf je tanden poetsen, moet ik het toch napoetsen van hem.' Iets wat ik de tandarts heb laten zeggen en dat het moet om zijn tanden gezond en sterk te houden. Ik til hem, nadat hij zijn mond gespoeld heeft, van de wasbak af. 'Kom op,' zeg ik als hij knikt.
'Moet je het echt napoetsen?' wilt hij weten en gaan we naar beneden.
In de keuken heb ik binnen een paar minuten zijn schooltas klaar. 'Hier.' Vervolgens til ik Ben uit de box en gaan we, met de jassen aan, naar de auto. 'Trek je jas maar aan.' Tegelijk zet ik Benjamin in de reisstoel. Zelfs met zijn jas los, is het geen probleem en mag hij weer naast me zitten op de bijrijdersstoel. Iets waar hij, elke keer opnieuw, enorm trots op is en kijkt hij naar buiten.

Gelukkig zijn we nog keurig op tijd op school en is Kian weer daar tot half vier. Zelf hoef ik alleen een paar boodschappen te halen en dan terug naar huis. Straks wilt Ben zijn fles en wie weet ook een schone luier. Al zijn we nog niet bij de supermarkt of ik word gebeld. Larry belt, staat er in het scherm. Snel parkeer ik mijn auto om op te nemen. 'Met Louis.' Het is puur automatisme om zo te reageren.
'Louis, met Larry,' klinkt het aan de andere kant. Overbodig eigenlijk. 'Heb je even tijd om langs te komen?'
Ik knik langzaam. 'Dat kan wel, maar niet voor lang. Ik heb Ben nog bij me en hij wilt vast over een half uur een fles.' De boodschappen moeten anders even wachten, zucht ik onmerkbaar.
'Het kan ook telefonisch maar ik geef er gewoon de voorkeur aan om mensen face to face te spreken. Heb je wel even tijd?'
Opgelucht draai ik me iets om naar de baby, die rustig door slaapt. Vast dat hij door de autorit weer in slaap is gevallen. 'Ik heb wel even.'
'Mooi.' Hij slaakt een zucht. 'Ik kan je zeggen dat ik nog geen bericht heb van Niall maar wel van de rechter. Je hebt gevraagd hoe het zit met een flitsscheiding en ik denk om zo je eigen spullen veilig te stellen maar dat je ook je naam kan veranderen. Daar heeft de rechter begrip voor, helemaal omdat het zo lang duurt met Niall. Alles voor de flitsscheiding kan ik in werking zetten voor je. Het enige wat het een beetje tegenhoudt is dat Niall nog altijd geen tegenbericht geeft via een advocaat. Heeft hij wel een advocaat of niet?'
Gefrustreerd laat ik me achterover vallen in mijn stoel. Eikel! 'Ja, ik heb laatst mijn paspoort nog veranderd en heb zijn naam al niet eens meer. Wil ik die flitsscheiding, ja. Heeft Niall een advocaat, ja, en anders heeft hij die wel via zijn management.' Misschien is Brad wel zijn advocaat. Ik zou het niet weten en ik wil het niet weten. 'Dus omdat Niall niks van zich laat horen, houdt hij nu de boel tegen?' Ik word er niet goed van. 'Had hij niet zes weken de tijd om te reageren op het convenant? Wat gebeurd er na die zes weken?'
'Die zes weken zijn bijna om en reactie of niet, hij krijgt straks bericht van de rechtbank om te verschijnen om zo jullie scheiding officieel te maken. Als de rechter eenmaal een beschikking heeft, kun je het aangeven bij het gemeentehuis en dan is het echt over. Dan ben je echt in alle opzichten van hem gescheiden,' legt Larry uit. 'Heb je nog wat van hem vernomen? Heeft hij nog iets gedaan om de kinderen te zien?'
Dat is een hoop informatie. Het belangrijkste is dat ik straks echt gescheiden kan zijn. Waar ik nu op wacht want ik ga niet mijn gevoelens voor Colin onderdrukken. 'Ik kan niet wachten tot dit alles over is. Heb ik van hem gehoord of heeft hij iets gedaan om bij Kian en Ben te komen, twee keer nee.'
Larry zucht. 'Ik hoop in ieder geval dat Niall straks wel naar de rechtbank komt want dat is zijn laatste kans om er nog tegenin te gaan...'
'Dus zelfs tegenover de rechter kan hij nog reageren.' Ik wrijf over mijn gezicht. 'Die zes weken zijn nu toch bijna om? Trouwens, volgens mij moet hij wel met goede argumenten komen om de rechter te overtuigen om dit huwelijk nog een kans te geven. Niet dat ik hem nog een kans geef want hij heeft tijd genoeg gehad en wat hij geprobeerd heeft, is niet officieel gegaan met een advocaat.'
Larry humt wat. 'Dat klopt, ik heb anders niks van hem of van zijn advocaat gehoord. Niall heeft nog drie dagen over van de zes weken, die hij had.'
Nog even en dan is het over. Ik kan dan gescheiden zijn van hem. 'Wanneer kan ik bericht krijgen van de rechtbank?'
'De rechtbank stuurt een brief zes weken van tevoren,' is het antwoord.
Nog een keer zes weken? 'Moet ik serieus nog eens zes weken wachten?' Ik weet dat ik onderhand wanhopig moet klinken.
'Het kost nou eenmaal tijd maar in dit geval komt het van de rechtbank en hun plannen alles in. Ik heb geen invloed op hun agenda,' geeft Larry aan. 'Wat ik wel kan doen, is aangeven dat we niet veel tijd nodig hebben en mocht er plek vrijkomen in hun agenda, of wij dan eerder mogen.'
Dat zou geweldig zijn. 'Als dat mogelijk is, graag. Dit duurt mij te lang. Niall heeft tijd en kansen genoeg gekregen.'
'Dat ben ik met je eens. Ik zal bij de rechtbank aangeven dat we best in willen vallen mocht er een afspraak niet doorgaan. Hou er rekening mee dat je toch de volle zes weken moet wachten, als je de brieft hebt. Ik moet erbij zeggen dat we eerst de brief krijgen, Louis, niet dat we eerder aan de beurt zijn zonder die brief want dat is je bewijs om binnen te komen.'
'Dank je wel, Larry, voor alles.' Ik weet dat hij veel doet voor me.
'Graag gedaan. Ik hou je op de hoogte. Mocht je Niall zien, laat het me dan weten.' Zelfs van zijn kant is een diepe zucht te horen.
'Zal ik doen,' beloof ik hem en kan ik ophangen. 'Oké, nu de boodschappen, Ben, en dan terug naar huis.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen