"Ja maar schat, wil jij mij dan niet bij je hebben?" vraagt ze poeslief terwijl ze voor mij komt staan. "Dat is het niet en dat weet je. Het is gewoon met al die fans" zeg ik en ik streel haar haren. Zij kijkt mij aan en volgens mij probeert een wenkbrauw omhoog te doen, maar het niet het lukt want de andere gaat mee. "Ik heb meerdere concerten van je meegemaakt en heb al die keren tussen je fans gestaan. Dat moet niet het probleem zijn."
"Dat weet ik. Ik heb je daar gezien, maar dit maal is het anders. Nu ben jij niet een van de fans maar mijn vriendin". Ze kijkt verbaast en zegt "Oh echt? Ben ik jouw vriendin?". Ik probeer haar te kussen als antwoord. Ze draait haar hoofdje en de kus komt op haar wang terecht "Ik weet dat ik je vriendin ben, maar ik kan het aan. Echt waar".
"Ik wil gewoon niet je allemaal nare dingen over jou hoort, mijn fans kunnen hele gemene dingen zeggen over mensen met wie ik omgaan en zeker over jou" zeg ik rustig en vervolg "Ik wil niet dat je daar depressief van wordt of zo. Je weet hoe gevoelig je bent. En ik kan je dan niet altijd opvangen. Omdat ik aan het werk ben. En als jij droevig bent, kan ik minder goed werken" Even zegt ze helemaal niks. Ze kijkt mij alleen droevig aan.
"Het lijkt mij gewoon heel fijn. Dan kan ik je verwennen tussen je werk door en dit wilde ik al zo ontzettend lang, maar als je het niet wilt" Ze zucht "Dan ga ik wel niet mee" en gaat op de bank zitten met haar hoofd naar beneden.
"Nou daar kan ik niet tegen. Ik geef om je en ik wil enkel dat jij niet zie lijden en ik ben bang wat de fans zullen zeggen, jou beïnvloed. Ik zeg dit omdat ik om je geef en niet wil dat jij ergens onder door aan gaat. Dat weet je toch wel" Terwijl ik dit zeg kom ik naast haar op de bank zitten.
Ze legt haar hoofd op mijn schouder en zegt "Ik weet het. Ik vind het wel jammer. Zou het helpen als ik nogmaals zou zeggen dat ik het aankan?"
"Je gaat je mening niet veranderen hé" en ik voel dat ze haar hoofd schud. "Oké, dan. Maar je luistert goed naar de crew oké?". Ik voel haar enthousiaster knikken.

"De vorige keer was ik toch ook mee? Dan kan ik nu toch ook mee gaan" schreeuw ik. "Nu wil ik het gewoon niet en de vorige keer was om andere omstandigheden. Dat weet je" schreeuwt Tom terug."Ja, dat ik geen werk had. Ik kan dit keer toch gewoon hetzelfde doen?" vervolg ik met volume. "Nathalie kan nu mee dus het is niet nodig." zegt hij nu kalm. "Het is niet nodig. Het is niet nodig. Je wilt mij gewoon niet daar?" ik schreeuw nog steeds. "Oh en volgens mij gaat Bill's vriendin wel mee"
"Nikki" zegt Tom. "Ik heet Alice" roep ik. "Nee, ik bedoel Bill's vriendin heet Nikki" zegt Tom nog steeds rustig. "Whatever. Kan hij het schelen hoe Bill's vriendin heet" roep ik "Je wilt mij gewoon niet bij je. Ben je op mij uitgekeken?" "Waarom wil je mijn broers vriendin niet leren kennen? Wil je dan ook mijn broer niet leren kennen?" Tom wordt weer wat bozer. "Je beantwoord mijn vraag niet. Ben. Je. Op. Mij. Uit. Gekeken" spel ik voor hem.
"Tuurlijk niet. Maar waarom maakt het je niet uit hoe mijn broers vriendin heet?" hij kijkt mij boos aan.
"Nou gelukkig, dat je niet op mij uit bent gekeken" zeg ik wat meer tot rust gebaart.
"Trouwens heb je überhaupt al eens geprobeerd om mijn broer te leren kennen?" roept Tom nu.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen