Foto bij 363. Yasmin Evans.

"Ze kunnen bijna zonder me, Minerva." Grinnikte ik. De vrouw keek me glimlachend en schudde haar hoofd. Het mocht haar misschien verbazen, mij niet.
"Nee echt, ze beginnen een systeem te ontwikkelen. De oudste Ravenclaws hebben zich opgeworpen als leerkrachten. Ze proberen niet alleen de defence against the dark arts aan te leren maar ook transfiguration en spells en zo... Er zijn een aantal eerstejaars die een hele basis missen, maar dat lijkt hen niet te deren. De laatstejaars Gryffindors houden iedereen veilig en gaan op zoek naar eten en proberen streken uit te halen om het de Carrows het moeilijk te maken. De Hufflepuffs bewaren de gemoederen en zorgen als coördinatoren dat alles goed loopt. Ze leren eindelijk samenwerken." Vertelde ik haar enthousiast. Ze glimlachte maar daarna verstrakte haar gezicht.
"Zonder Slytherin weliswaar." Merkte ze op. Die kon ik niet tegenspreken. Tot nu toe hadden we geen Slytherins in onze rangen.
"Ik neem aan dat ze bang zijn voor de vooroordelen die met een groen kleur op hun uniform gepaard gaan." Gaf ik toe. Minerva knikte. Slytherins lagen niet zo goed bij de andere huizen, en de oorlog leek het niet beter te maken.
Ik herverdeelde mijn gewicht. Sinds kort had Minerva, op mijn vraag, een schilderij in haar kantoor. Ongeveer zoals met het schilderij van Arianne konden we erdoor kruipen , of zoals nu, bleef ik in het schilderij hangen, leunend op mijn armen in de lijst. Het zorgde er ook voor dat Minerva mijn buikje niet te zien kreeg. Al kon ik haar niet eeuwig voor de gek blijven houden, natuurlijk. Alsof ze kon ruiken dat ik dacht aan gewichtstoename, begon ze er over.
"Is alles, okay? Ik wil niet ongepast zijn maar ik heb het idee dat je wat.... oh... ronder wordt.. " probeerde ze het voorzichtig te brengen. Ik zuchtte.
"Dat krijg je als een stel jongeren proviand inslaan. Niet altijd het meest gezonde." Loog ik. Ze leek het maar half te accepteren.

Ik kwam af en toe langs bij haar. Om haar in te lichten over de orde, zodat ze niet elke keer naar de vergadering heen moest. Om haar kansen tot ontdekking te verkleinen. Maar ook op de laatste nieuwtjes van Hogwarts te verspreiden of ontvangen. Het was best aangenaam.
De week dat Severus weg bleef, en ik met een bang hartje moest vaststellen dat hij echt niet terugkwam naar het kasteel en me doemvoorstellingen beton te maken, hadden we het over Snape. Minerva leek tevreden dat hij wegbleef, ik niet.
Ik wees haar erop dat de enige reden waarom de Carrows zich stil hielden was omdat ook zij vast bij Voldemort geroepen zouden worden. Zonder Snape zouden de Carrows zich niet meer moeten verantwoorden aan iemand boven hen, en ik vertelde haar dat ik Snape hen meer dan eens had zien kalm houden en op de vingers tikken voor hun gedrag. Severus had de school niet helemaal aan zijn lot overgelaten; in vergelijking met andere Death Eaters had hij zeker zijn best gedaan om Voldemorts wijzegingen alleen in te voeren als het echt niet anders kon. Minerva had begrijpend geknikt en misschien zelf haar beeld van Severus Licht bijgesteld, hoopte ik.
Minerva was en bleef bezorgd over mijn kleine bezoekmomentjes in haar kantoor via het schilderij; ze vond het risico te groot. Dat en het feit dat het haar af en toe deed denken aan de portretten van de overleden headmasters. Ik had in het begin een paar keer geprobeerd om uit het schilderij te kruipen maar ik merkte dat ik met mijn buikje toch niet meer zo lenig was als voorheen. In het begin zat ik op de rand van de lijst -in het volste vertrouwen er niet uit te vallen- maar nu deed ik dat ook niet meer; teveel klimwerk en mijn bolle buikje zat wat in de weg.
De ervaring had ons geleerd dat dit een van de enige plaatsen was waar we maar gewoon konden verzamelen en babbelen met veel minder kans op gevonden te worden. Nu, Minerva leek al op haar ongemak te zijn, Snape was sinds een week terug in Hogwarts en ze vertrouwde de kalme sfeer niet die er hing. Als een stilte voor de storm. Ondanks Minerva's vele opmerkingen over het feit dat dit gevaarlijk was, had ik me toch niet helemaal gerealiseerd hoe acuut het gevaar op ontdekking was. Tot iemand langskwam.

Reacties (1)

  • Amabilis

    Yay! Je bent weer verder gaan schrijven! Op de één of andere manier dacht ik een paar dagen geleden weer aan je verhaal en had ik erg veel zin om het weer opnieuw te gaan lezen. Misschien voelde ik het wel gewoon aan dat je weer verder had geschreven. Hoe dan ook, de nieuwe stukjes zijn echt weer geweldig! Keep up the good work!

    3 jaar geleden
    • Romanov

      It's a mythical power ;D

      leuk dat je nog altijd blij bent met de hoofdstukjes die ik schrijf ^^
      Dank je

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen