Foto bij 12. Het hoofdstuk waarin de wijn rood was

Dus, wat voor soort wijn hebben jullie het liefst? (: (Voor wie oud genoeg is om te drinken natuurlijk.)
Hope you like the chapter!

Ik had uiteindelijk gekozen voor het witte jurkje. Mét hakken en met lippenstift. Ik wist eigenlijk niet helemaal zeker of ik de lippenstift uiteindelijk een goed idee vond, maar het was nu te laat om ergens iets aan te veranderen.
Geklop op mijn deur vertelde me dat Hamlet op me wachtte. Ik haalde nog maar een keer diep adem en deed toen de deur open.
'Hey,' begroette ik Hamlet. Ik moest denken aan de eerste keer dat hij voor mijn deur stond, en het feit dat hij waarschijnlijk nog steeds net zo veel indruk op me maakte als toen. Dankzij mijn hakken hoefde ik iets minder naar boven te kijken dan normaal, maar nog steeds was hij best een stuk langer dan ik.
Hamlet grijnsde zijn Hamletgrijns en zei toen: 'Het is maar goed dat ik op het laatste moment toch een andere outfit heb gekozen, anders hadden we dezelfde jurk gedragen.'
Ik wist niet of zijn grap niet helemaal tot me doordrong of dat ik gewoon zo zenuwachtig was dat ik niet meer wist hoe ik moest lachen, maar ik was in elk geval akelig stil, wat Hamlet aan zijn hoofd deed krabben en zeggen: 'Oké, stomme grap. Ik draag geen jurken, mocht ik je daarmee hebben afgeschrikt. Tenminste, normaal niet. Ik bedoel...' Hamlet lachte een beetje ongemakkelijk. 'Je ziet er mooi uit, dat bedoel ik.'
'Dankje,' stamelde ik. Ik moest glimlachen en waarschijnlijk ook blozen. 'En zo stom was je grap niet. Ik denk alleen dat het niet helemaal tot me doordrong.'

We fietsten naar de binnenstad, waar ze zouden gaan eten in een pizzarestaurant dat gevestigd was in een van de werfkelders aan de Oudegracht. Dat had het toppunt van romantisch kunnen zijn, maar dat werd het niet. Het ging namelijk om Hamlet en mij, iemand die zich bewust en met trots Koning van de Slechte Grappen noemde en iemand die er alles aan deed om maar serieus genomen te worden. Iemand die vanuit zijn genen onhandig was en iemand die onhandig was met daten, omdat ze dat nooit deed. Ik had van tevoren moeten weten dat dit nooit goed zou gaan en dat het nooit zo romantisch kon worden als ik het in mijn hoofd had voorgesteld.

Om te beginnen vloog er een vliegje in mijn oog terwijl we erheen fietsten. Dat niet alleen, maar er vloog ook een vliegje in mijn mond, zo ongeveer op bijna hetzelfde moment. Nou waren vliegjes niet mijn grootste probleem die avond, maar proberen een vliegje uit te spugen is niet het charmantste wat je kunt doen, zeker niet als je tegelijkertijd begint te huilen en alleen maar in je oog wilt wrijven om daar het andere vliegje uit te krijgen, terwijl je juist aan de jongen die je leuk vond wilde laten zien hoe leuk je was.
'Leo? Gaat het wel?'
'Ja, vliegje in mijn oog. En in mijn mond, blergh.' Ik remde af en stond stil en spuugde het desbetreffende vliegje op de grond, me ervan bewust dat ik er met die actie waarschijnlijk uitzag als alles hoe ik er juist niet wilde uitzien. Met mijn wijsvinger haalde ik een ander zwart dingetje uit mijn ooghoek. 'Het is oké,' zei ik, enigszins beschaamd en mijn oog nog steeds betraand. 'Ik ben weer good to go.'

'Wil je binnen of buiten zitten?' vroeg Hamlet toen we eenmaal aangekomen waren bij het restaurant. Het was een prachtige nazomerdag, de zon scheen heerlijk en de terrassen langs de Utrechtse grachten zaten vol. Zo vol dat ik me afvroeg of er überhaupt nog wel plek buiten was. Het was wel het perfecte weer en waarschijnlijk een van de laatste dagen van dit jaar dat we nog buiten zouden kunnen eten, maar aan de andere kant was het binnen waarschijnlijk ook wel sfeervol en romantisch.
'Het maakt mij niet uit,' mompelde ik.
'Oké, zei Hamlet. Hij liep richting de ingang van het restaurant om om een tafel te vragen en ik volgde hem. Het meisje dat bij de ingang stond keek in de eerste instantie nogal verveeld, maar ik zag haar wat opkijken toen ze Hamlet zag. Ze moest ook ongeveer van onze leeftijd zijn.
'Hebben jullie gereserveerd?'
'Uhm, nee,' antwoordde Hamlet, 'maar we vroegen ons af of jullie nog een plekje hadden.'
Het meisje keek de hoek om, om het terras te bestuderen, en concludeerde toen: 'Ik denk niet dat we buiten nog plek hebben, maar binnen kan ik vast wel een tafel voor jullie vinden.'
'Prima,' knikte Hamlet, 'toch?' Hij keek mij aan. Ik knikte maar.
'Oké.' Het meisje nam ons mee de werfkelder in en leidde ons naar een klein tafeltje in een van de hoeken van het restaurant. Er stond een kaars op tafel en er lag en rood-witgeruit tafelkleedje. Oké, dit was niet zo gek.
Het meisje gaf ons menukaarten aan. 'Willen jullie alvast iets te drinken bestellen.'
Hamlet keek mij aan. 'Wat dacht je van rode wijn? Een karaf delen? Dat past wel mooi bij Italiaans, toch?'
Ik knikte maar, ook al dronk ik eigenlijk liever witte, of rosé normaal gesproken. Daten was iets wat ik normaal gesproken ook nooit deed, dus dan kon ik ook wel wijn die ik normaal niet dronk bestellen.

Ik had moeten zeggen dat ik niet van rode wijn hield, dacht ik, terwijl we wachtten op onze pizza's en ik af en toe een slokje nam. De wijn was niet verkeerd, maar het was gewoon niet écht mijn smaak en ik had het moeten zeggen.
'Dus Leonoor, vertel eens...' Hamlet's woorden haalden me uit mijn gedachten. Ik merkte dat ik heel erg aandachtig had zitten staren naar het wijnglas dat ik in mijn hand hield.
'Ja?'
'Eerste dates zijn een belangrijk moment om elkaar te leren kennen, om achter informatie te kunnen komen die misschien wel betekent of er wel of geen tweede date komt. Dus zeg eens, ben jij een honden- of een kattenmens?'
Ik moest lachen. 'En dat is volgens jou de meest belangrijke informatie die je van me wilt weten op een eerste date?'
'Ja, dit is toevallig iets wat heel veel over iemands persoonlijkheid zegt.'
'Oké,' zei ik, 'ik heb als kind nooit andere huisdieren gehad dan goudvissen omdat mijn broer allergisch is voor harige beesten, maar als ik moest kiezen, zou ik voor katten gaan. Stiekem wil ik eigenlijk al heel lang een kat.'
'Echt?'
'Ja, ik bedacht me altijd dat als liefde nooit een succes zou worden, ik altijd nog een gek kattenvrouwtje kon worden. Hoezo, ben jij een hondenmens dan?'
'Ja, mijn ouders namen een puppy toen ik uit huis ging. Die hond is toch een van de redenen dat ik nog regelmatig bij ze langsga.' Hamlet lachte. 'Oké, dat was een grapje, soort van. Maar honden zijn gewoon zoveel vrolijker dan katten.'
'Katten zijn wat rustiger, minder vermoeiend.'
'Honden zijn aanhankelijker, die willen altijd je aandacht. Katten kunnen zo bitchy doen.'
'Katten hebben meer persoonlijkheid. En heb je weleens een boxer of een buldog of een pug gezien? Die beesten zijn toch hartstikke lelijk? Katten zijn veel eleganter.'
'Hé, niks lelijks zeggen over pugs, het zijn gewoon propjes, maar wel lieve propjes. En heb je weleens een naaktkat gezien? Die zijn pas lelijk.'
'Oké, daar heb je wel een punt. Maar de meeste katten met haren zien er toch hartstikke mooi en lief uit?'
'Oké, maar wat dacht je van puppy's? Puppy's kun je niet haten.'
'Ik heb toch ook nooit gezegd dat ik een hekel heb aan honden? Ik vind katten gewoon leuker. Puppy's zijn inderdaad wel heel lief. Behalve als ze op je poepen en dat is me ooit gebeurd. Maar kittens zijn toch ook vet schattig?'

Het bleek dat we het ook over een redelijk aantal andere zaken met elkaar oneens waren.
'Hoe bedoel je dat je nog nooit Star Wars hebt gezien?' riep Hamlet uit, net op het moment dat onze pizza's arriveerden.
'Nou gewoon, wat ik zeg. Het heeft nooit mijn interesse gewekt. Ik heb niks met science fiction.' Wat eigenlijk best ironisch was, gezien het feit dat ik zelf de wetenschap in wilde.
'Stars Wars is niet eens echt pure science fiction, het is misschien meer fantasy,' verbeterde Hamlet me.
'Dan nog, ik heb ook niet zo veel met fantasy. Behalve iets als Harry Potter dan. Ik vind het toch fijn als het toch enigszins realistisch blijft allemaal.'
'Want magie is wel realistisch?'
'Nee, maar het hele verhaal zit wel zo in elkaar dat het zich in principe gewoon in onze wereld af zo kunnen spelen en dat maakt het juist zo goed.'
'Luister, ik zeg niet dat Harry Potter niet goed is, maar Star Wars is óók gewoon geweldig.'

'Maar ananas op pizza is hartstikke lekker!' riep ik uit.
'Ananas is lekker, pizza is lekker, maar ananas op pizza verpest zowel de pizza als de ananas,' was Hamlet's reactie hierop.
'Wat is er nou mis mee?' zei ik, blij dat ik niks met ananas had besteld met de mogelijkheid dat we deze discussie al hadden gehad voordat we überhaupt aan ons eten begonnen waren.

'Er moet toch iets zijn waar we het over eens zijn?' verzuchtte Hamlet.
'Oké, ik heb er nog één, wat misschien best belangrijke informatie kan zijn. Wc-rollen, hang jij die naar de muur toe of van de muur af? Zeg maar, met het deel waar je het papier vanaf trekt?'
'Naar de muur toe,' antwoordde Hamlet.
'Nee, echt?' zei ik met ongeloof. Ik had toch echt gedacht dat ik hier iets te pakken had gehad waar we het wel over eens hadden kunnen zijn, maar misschien omdat ik er zo niet tegen kon als een wc-rol naar de muur toe hing dat ik me niet kon voorstellen dat mensen dat bewust deden. 'Ik hang serieus de wc-rol de andere kant op als ik hem ergens naar de muur toe zie hangen. Voor mij moet-ie van de muur af hangen.'
'Ik denk dat ik zelfs het omgekeerde daarvan heb. Nee, voor mij moet de wc-rol echt naar de muur toe hangen.' Hamlet schudde zijn hoofd. 'Toch jammer dat we het over zoveel oneens zijn. Ik begon je net leuk te vinden.'
Misschien schrok ik zo van het feit dat Hamlet zei dat hij me leuk begon te vinden, of van het feit dat hij dat nu misschien niet meer vond, of had het universum voor mij besloten dat deze date toch nooit goed kon gaan, maar op dat moment maakte ik een beweging met mijn arm waarmee ik mijn net opnieuw volgeschonken wijnglas van tafel stootte. Het glas viel in scherven uiteen, terwijl de rode vloeistof over de grond liep, maar ik het op de een of andere manier toch voor elkaar had gekregen om de wijn zowel op het tafelkleed als op mijn eigen jurk te morsen.
'Shit,' vloekte ik automatisch, terwijl het gevoel van door de grond willen zakken in mijn lichaam naar binnen kroop. 'Shitterde-shit.'

Reacties (2)

  • e_nnazus

    Ik zeg ook vaak "shitterdeshit"

    2 jaar geleden
  • tubbietoost

    Aaaaawwh wat sneu =( arme Leonoor =(

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen